Meisjesclutch

Een echt meisjesfeest, daar gaat Leonie straks heen. Met haar beste vriendinnen gaat ze naar de film, nadien frietjes eten en dan een pyama- en slaapfeestje ... samen met het feestvarken, Hanne.
Hanne is ondertussen waarschijnlijk de enige waar Leonie al al haar schooljaren bij in de klas zat. Hier in het dorp aan kinderen geen gebrek, 3 ruime klassen worden elk jaar door elkaar gehaspeld.  Vind ik eigenlijk wel goed, op deze manier heb je één ruime bende en niet de 3 'voetbalploegen' tegen elkaar. Toch mogen zo ook elk jaar enkele namen 'groen licht' geven en krijgen ze minstens één bij hen in de klas. Hanne is dus haar 'beste vriendin'. 
We hadden wel zin in iets extra bij de traditionele bon (en ook tijd), gisterenavond maakte ik met de  hulp van Leonie nog een echte meisjesclutch volgens dit model (op 120%). Ik voorzag de clutch van een draagriem (wat niet helemaal naar wens verliep, volgende keer doe ik het anders ...). Nu kunnen de meiden samen op stap met een bij elkaar passend tasje!


Ondertussen brengen we de laatste dagen van het jaar door met genieten van het thuis zijn. De 2 jongste zijn aan een puzzelmarathon bezig, de MDH begint aan de voorbereidingen voor morgenavond en ik heb nog meerdere projectjes waarin ik zoveel zin heb.

2012 bracht voor ons een goed jaar met veel mooie momenten en daar zijn we heel dankbaar voor. 
Ik wens jullie allen een mooi eindejaar, maar vooral een vreugdevol 2013!



Loungen

Een babymatrasje, dat doet maar tijdelijk dienst. Geef toe, de tijd vliegt en voor je het weet staan zo'n dingen te verkommeren op de zolder. 
Om meerdere redenen werd het onze terug naar beneden gehaald en voorzien van een kleurrijk hoesje. Ik gebruikte slechts 1 cm extra in alle afmetingen (l, b en h!) voorzag één korte kant van aan 2 kanten een extra strookje met velcro. Deze beide 'flapjes' verdwijnen bij het dichtplakken aan de binnenkant.
De fuchia stof  had ook nog herinneringen. Een redelijke lap keerde uit mijn moeders kast terug. 9 jaar geleden werd deze gebruikt om doopsuikerzakjes te maken. In die tijd werden dit soort klusjes nog uitbesteed. De bloemetjesstof heb ik ook in grote hoeveelheid, waarschijnlijk deden deze ooit dienst als lakens, ik bracht ze mee uit de kringloopwinkel!


De ideale mat om wat te rusten!
 

Boekjes lezen lukt ook!

 
 Vergeet vooral de turnoefeningen niet!

Het matje heeft misschien nog andere voordelen (althans dat hoop ik), misschien zullen onze zetels nu wat meer rust verdienen, kunnen onze 3 kinderen elk languit naar tv kijken zonder per ongeluk die ander te storen, ...

En nu ik eindelijk behoorlijke foto's heb, wil ik ook nog eens Eva Maria bedanken, bij haar won ik een prachtig kussen dat perfect matcht met wat ik ooit al eens eerder maakte! En wat het nog leuker maakte, het kwam aan voor kerstavond, een wel heel leuk kerstcadeau! Bedankt Eva Maria! Heel mooi gedaan!



Kaping

hallo ik ga een keer schrijven.
Misschien raad je het al ik ben het Leonie.
mijn mama had geschreven work in progress.
dus ik kan dan verder schrijven.
Ik heb heel goed mijn best gedaan en kijk maar wat ik uit kom.


Op Sint-Maaarten moesten wij naamkaartjes trekken.
Ik had Qinten.
maar vorig jaar was het hetzelfde.
Ik was al lang bezig met een rokje voor mijn nichtje dus mocht ik van mama
een kerstpakje voor haar doen.

hier nog een foto, mama en papa deden samen de letters.



daaaaaaag,
Leonie

Kerstavond

Morgenavond draag ik dit:


Ik zag al heel wat mooie feestoutfits bij jullie, bij mij dus iets heel eenvoudig. Het laatste wat ik hier maak voor de feestperiode is meestal ook dat wat ik dan eens aandoe in die dagen. Het model haalde ik nog maar eens uit de Burda van september. Een beetje seventies (of eerder sixties?), een overgooierke met een diepe V-uitsnijding en een heel kort rokje. Niets bijzonder om in elkaar te steken, ware het niet dat het bijna faliekant afliep! Ik durf nogal eens verstrooid te zijn en in een late fase mankeerde ik plots het achterrokpand ... En in die fase was dit rokje al een feit ... Goed mijn best gedaan dus, met één lapje stof en maar een heel klein beetje meer over. De laatste redding is dan goed advies inwinnen in de naailes. Ik bleek geluk te hebben. Het rokje kregen we net wel (net niet) uit dat kleine restje. Het werd een korte versie, met een omgestikt zoompje.


In den Beer koos ik nog bijpassende tricot en maakte er een sous-pulletje  bij op mijn favoriete manier: met de overlock!


Ik wens jullie allen een sfeervolle kerst!

Indianenrokje

Ik heb het eindelijk gemaakt, het indianenrokje! Velen onder jullie weten wel al waar ik het over heb, ik zag het rokje al op menig pinterest-borden staan ...
Op een goeie avond begon ik eraan. Het uitdenken was pure fun! Ik nam het A-lijn patroon van de Mme, knipte het in twee, ging wat plooien en uitdenken met de ene helft en tekende een stuk bij aan de andere helft (met de middenvoor). Hier en daar eens nadenken hoe ik het tot een geheel zou maken. En het lukte heel vlot.
Het was eigenlijk een heel leuk project en dat heb ik toch ook een beetje te danken aan het vlotte stofje. Het was een restje .... Hier komt nog een vervolg op!
Ik ben eigenlijk aan een jurkje voor mezelf bezig in een soort oranje elastische jeans, gekocht op het laatste stoffenspektakel. Vorig jaar maakte ik uit een soortgelijke stof al eens een rokje en ik ben er heel content van.
Maar uit dat 'restje' maakte ik dit rokje, dan kan ik in dezelfde stijl met de jongste dochter de feestdagen doorbrengen!



Herkenbaar hé, een 5-jarige op de foto krijgen, niet zo simpel!
Leonie heeft er ook eentje besteld. Ik zie er al naar uit om eraan te beginnen. Hopelijk gaat dat even vlot.

Work in progress

Misschien lijkt het hier wat stil, maar er heerst hier toch een gezellige bedrijvigheid. Gezellig? Ja, we gaan met z'n tweeën in rechte lijn naar de feestdagen! Druk in de weer met verrassingen voor onder de kerstboom, Leonie en ikzelf!
Leonie had al een tijdje geleden een stofje gekozen, ze is 'iets' aan het maken voor 'iemand'! Mysterieus ... dat moet wel, want het mag toch nog een beetje spannend blijven. Ze is nog niet helemaal klaar, maar het vordert wel en vooral, ze deed al bijna elke stap zelf! Heel af en toe spring ik eens bij. En het lukt haar al aardig ...


Zelf ben ik zojuist aan bandwerk begonnen (tellen 4 stuks al onder deze noemer?). Maar ook mijn project blijft nog enkele dagen 'big secret'!
Maar wij beloven jullie, de ontrafeling volgt nog!

Vintage

Soms komt de inspiratie pas na een heel eind. De lap stof werd al een tijdje geleden meegebracht van de kringloop. Het is een variatie op de bekende 'pied-de-poule'.
Het lijkt op wol, maar het is eigenlijk van die fameuze diolen-stof (= niet veel strijkwerk, nogal synthetisch en elastisch).





De mosterd haalde ik hier, maar deed enkele aanpassingen! Een rits bleek niet nodig, geen zakjes uit leer, maar gewone tricot, lange mouwen en smaller op de taille. 


Tja, niet echt een superproject, vind ik. Het mist nog iets, een truitje, iets zoals dit, ... Tips zijn welkom!

Sewing with kids

Naaien is COOL!
Dat naaien een steeds langer durende hype is bij de 'groten', dat weten wij hier allen wel! Maar ook kinderen vinden het heel leuk om eens met een echte naaimachine te werken.
De juffen van het 4de leerjaar bij ons in het dorp gaan de uitdaging aan. Deze week worden er door meer dan 60 leerlingen 'geschenkjes' in viervoud geproduceerd. Je weet wel, eentje voor de meter, de peter, de ouders en voor de goede inzet eentje om zelf te houden...
Wat het wordt, dat mag ik later nog verklappen ... Nu blijft het nog even geheim! Mondje toe!

Leonie is laaiend enthousiast over het project en haar mama mocht dus zeker niet ontbreken als helpende hand. Samen met nog enkele mama's en oma's bemanden wij deze middag de 'naaiklas'!
Er werden vele speldjes gestoken, draadjes geknipt, maar vooral ... 'gestikt met een echte naaimachine'! De ene met een zware voet, de andere volgens 'zone 30', de ene wat zwalpend, de andere kaarsrecht, sommigen konden er nog een praatje bij slaan,  de anderen uiterst geconcentreerd ... Onze opvolging is verzekerd!

We zijn bijlange nog niet klaar, maar er komen de volgende dagen nog meer helpende handen ...











Rode ruiten

Het vorige truitje was zo leuk om maken, dat ik het toen al wist: er komt er nog één!
Enkele uurtjes later, op het stoffenspektakel vond ik gebreide jersey die je blijkbaar aan 2 zijden kan gebruiken (Bedankt verkoper, om me er op te wijzen!). Ideaal voor dit project! De 'bordeaux' ruiten op rode achtergrond voor de trui zelf, en de spikkels voor de accenten.
Ik gebruikte opnieuw de uitleg van An. Alleen tekende ik de V van het patroon dat ik al had iets dieper, om een iets grotere 'kol' te hebben.
Een aanrader!





Maar van één iets spijt: de man vond het ook schoon stof ... er zat dus een zo vader, zo zoon projectje in ... maar niet genoeg stof!

Oef af

Af! De deadline werd meerdere keren verschoven ... maar gelukkig bleef het weer ons nog redelijk goed gezind. Onze oudste moest het nog steeds stellen met een 'tussenseizoensjas'. Ik zag hier al zoveel mooie jasjes passeren en het mijne geraakte maar niet af. Respect voor allen onder jullie die dat op hun eentje klaren, maar ik had toch af en toe de raad van meerdere adviseurs nodig. Bedankt naaijuf, collega, mama, ...
De stof werd al in augustus gekocht: toen al het laatste stuk van de rol bij den Beer. Volgens de dames goed gerief: merinowol ...
En genoeg voor een mantel voor mezelf en de dochter. Vol goede moed gekocht, maar nu zou ik dus nog aan een exemplaar voor mezelf moeten beginnen.
Ik had ook wat moeite om een model te vinden in een 134. Uiteindelijk koos ik voor dit en werd het model wat verkleind. Waarschijnlijk is hier toch iets misgelopen, want de dubbele sluiting bleek nogal 'krap' en werd dus vervangen door 3 knopen onder elkaar.
Ik koos als voering witte flanel met rode stipjes voor een warmer gevoel. Ik stikte ook een stukje voering op een fleece-sjaal van kruidvat.
Laat de winter nu maar komen!




Een 'must-have' voor meisjes van 9: warme DJ-oren ... onze dochter is er alvast weg van ... (En dat heeft ze niet van mij!)

Lievelingskleuren

Love at first sight toen ik dit hier zag! Je zou voor minder smelten ... En toen deze lieve dame ons ook nog eens in de watten legde door er een uitleg bij te plaatsen, kreeg het project een plaatsje in mijn 'hoofdprogramma'! Bedankt, An!
De zoon houdt het meest van blauw en van groen. Het groen lag hier al even te wachten (alweer een kringloopvondst; het was een lang stuk en rond gebreid zoals boordstof. Zou het ook als boordstof bedoeld geweest zijn?). In den Beer kocht ik er hoogblauwe boordstof bij. Niet alleen zijn favorieten, maar ook nog eens perfect passend bij dit broekje!
We zijn er heel tevreden mee! Ikzelf vooral omdat het ineensteken met de overlock echt een zaligheid is! Dit project smaakt naar meer!




En nu vertrek ik naar 'de drukke stoffenbijeenkomst' in Kortrijk. Mijn doel: mooie jongensstoffen, tricot, boordstof, ...

Zeemansbroek

Eerlijk? Ik hou het meest van rokjes en kleedjes!
Maar als je met moeite uit je bed bent geraakt op zo' n donkere, koude morgen, dan kiest mijn automatische piloot net iets te vaak een makkelijke (jeans)broek, warme trui, makkelijke schoenen, ...
Een broek, net iets feestelijker dan gewoonlijk, was het plan. Ik had in mijn leven al meerdere keren zo'n zeemansbroek met flap en toen ik dit model in Burda zag staan, was ik meteen verkocht.
Het mocht geen blauw of zwart zijn, want daar heb ik al meerdere stuks van. Het werd een soort camelkleur in een zware iets rekbare stof (van bij den Beer). 
Het bleek een nogal lastige stof om mee te werken en ik moest mijn broek aan meerdere kanten versmallen. Ook het model bleek anders in elkaar te zitten dan ik dacht, niet met die vertrouwde echte flap, nee gewoon een valse flap en een blinde rits in de zijnaad. Gelukkig kreeg ik toch een paspelbandje ertussen zodat de 'valse flap' beter uitkomt. Al bij al redelijk tevreden ... (maar zou de volgende keer toch een ander stofje kiezen!)



De volgende opdracht: wat draag je boven deze broek? Dan is een jurkje toch wel heel eenvoudig! Na vele winkels, was ik niet verder geraakt dan een bruin truitje, ...  Pfff
Met het laatste restje stof van dit project , maakt ik dan maar een tunnelsjaaltje. Snel, snel en eenvoudig! Hoewel, zo'n tunnelsjaal blijkt toch ruimtemeetkunde voor gevorderden! Iemand al eens geprobeerd? Tips kan je bij mij krijgen!


Nog een goeie tip: omdat deze broek geen broekband heeft en je dus geen riem kan dragen, loop je het gevaar dat de stof zal rekken tijdens het dragen en dus niet zal blijven zitten! De naaijuf gaf me de tip om de zelfkant van een lapje voering (een reepje van 1 à 2 cm volstaat) mee te stikken met het beleg van de broek!

Groen

Een 'groen' verjaardagsjurkje dat toch niet helemaal op de foto wil ...
Voor dit jurkje kocht ik enkel de rits als 'nieuw'. Het stofje (donkergroen) vond ik ooit eens in de kringloopwinkel.
Het modelletje komt uit de Burda van september en werd 2 maten vergroot (134). Ik tekende er zelf het kraagje bij. Eigenlijk wou ik er een zwart boordje aan zoals hier, maar ik vreesde die ronding wat, dus koos ik veiligheidshalve voor de vertrouwde paspelband.
De zoektocht naar een eenvoudig zwart riempje leverde niks op in de winkels, maar wel in mijn eigen kleerkast. Ik knipte een heel stuk af en maakte nieuwe gaten (met een gaatjestang). Alleen het rokje werd gevoerd.




Toch wat fris, zo met blote armen... daar komt dus nog een zwart t-shirt onder!
Ik zal ook nog enkele riemlusjes moeten bijmaken, want nu blijft het riempje niet helemaal op zijn plaats.

Hoge Venen

De voorbije 3 dagen trokken we er met ons vijven even tussenuit! We boekten een 'halloweenarrangement' (wat een woord!) in de jeugdherberg van Sankt Vith.
Vooral de wandeling vertrekkende op Signal de Botrange (gekozen uit een wandelgids 'Wandelen met kinderen in de Ardennen) zal ons nog lang bijblijven. Met een stralend zonnetje genoten we van het mooie veengebied, de leuke planken om op te wandelen, het verre zicht en zelfs een hert ... maar het werd plots wat avontuurlijker, over enkele kilometers waren de plankenweggetjes nog niet aangelegd (er waren hier en daar nog restanten van de vorige, die grotendeels in de Veenbrand van april 2011 vernietigd waren). En natuurlijk heel veel nattigheid. Droge voeten konden we wel vergeten, maar we wilden toch ook niet helemaal in de Venen zakken. Nu en dan heel spannend, dikwijls 'teamwork' om over de natste stukken te geraken, maar al bij al ook heel leuk! Ook de kinderen konden 'het avontuur' wel smaken. Na ongeveer 4 u bereikten we ons einddoel met natte voeten, modderige broeken (de jongste zelfs zonder broek, want ze was tot aan haar heupen in het Veen gezakt).






Wij kwamen vanuit de andere richting ...


Zonder broek en schoenen vond de jongste ook wel leuk, dan moet je niet meer stappen ...

Na het avondeten gingen we griezelen in de 'Schieferstollen' van Recht, voor de gelegenheid met figuranten.






Zo'n spannende verjaardag had onze oudste nog niet gehad!