Relax & cool down

Dat SYAS een serieuze invloed heeft op het hele naaiwereld is eigenlijk nog een understatement!
Dat de familieleden van heel die naaiwereld ook in hun pollekes wrijven is nog licht uitgedrukt!
En de stoffenwinkels zijn er zeker ook niet rouwig om, heb ik de indruk.

Naomi levert duidelijk goed werk,
want elke keer ze ons verbluft met een nieuwe aanbod,
geeft ze ons een denkbeeldige schop onder onze kont.
Daarmee verdeelt ze naailand onbewust ook in twee groepen.
Je hebt zij die enkele uren na de lancering van een nieuwe collectie al een eerste maaksel posten en je hebt zij die na de presentatie van de nieuwe collectie efkes beseffen dat ze die mooie lappen uit de vorige collectie nog eerst even moeten gaan verwerken voor ze zich weer mogen laten gaan aan nieuwe lapjes.

Ik hoef hier zeker niet te schrijven tot welke groep ik behoor ;-)


Mijn plannen waren eenvoudig, doch zeer effectief.
Ik maakte gewoon een mooie Rocco en pikte het extraatje gewoon hier.
Naomi is de barometer voor wat trendy is!


Heel zeker dat deze sweater heel vaak uit de kast zal komen.
De quote kreeg ik trouwens als extraatje bij de Soldeur toen ik de stof kocht.
Je weet wel, die stoffenwinkels zijn ook zot content met deze collecties
en de gezonde concurrentie drijft hen tot een extraatje :-)
WIN-WIN-WIN situatie noem ik dat, klant vaart wel, SYAS vaart wel, winkels varen wel!


Het werd zelfs een duootje.
Ik maakte uit de bijhorende giraffenversie een shirt met het Billie patroon.



En zonder het echt door te hebben, heeft Matteo enkele kuddes giraffen in zijn kast liggen,
want dit hemdje blijkt een voltreffer.
Het past zelfs perfect onder de sweater.


Voila se, tot over enkele maanden hé,
want dan komt er ongetwijfeld weer een prachtcollectie uit.





In a good mood with Fibre Mood

Joepie, bereid je voor op een blogberichtje met twee zotte meiden in de hoofdrol.
Ze waren in form!


Lag dat nu aan de locatie?
We zochten rond het huis nog maar eens een plekje waar de lichtinval goed was
en dat was dit keer op het plat dak :-)


Of zou het kunnen dat ze in de wolken zijn met hun nieuwe rokjes?
Laten we hopen dat ze veel uit de kast zullen komen 
(dat hoopt een naaiende mama toch altijd hé, maar dat is hier de laatste jaren moeilijk te voorspellen ...)!
Op dit eigenste moment heb ik er goede hoop op.


De eerlijkheid?
Af en toe hebben ze zo een 'wij-spannen-samen-en-zijn-reuze-fijne-giechel-zussen-waar-niemand-tussen-komt' momentje.


Vanavond was het zo een momentje!


De Sella-rokjes van Fibre Mood blijken een voltreffer.
Ik ben niet altijd de naaister van de eerste minuut,
maar als ik genoeg moois zie passeren kan de liefde plots heel erg groot worden.
Zo groot dat ik dit keer 3 Sella-rokjes naaide.
Het derde ligt momenteel in de wasmand...


De stofjes werden gekozen door de oudste.
Het moge duidelijk zijn, stofjes uit vervlogen collecties, want dat vindt ze hip!
Deze jeans kocht ik in de Soldeur tijdens het braderie-weekend aan de helft van de prijs.
De jeans was helemaal verkleurd op de stofvouw, gelukkig was de verkoopster wel zo eerlijk om me daar even op te wijzen.
Met dit rokje gelukkig niet erg, want je hebt echt niet veel stof nodig en ik kon makkelijk de streep omzeilen.


De enige horde die ik nog moest nemen was de maat.
Leonie valt nu toch wel buiten de kindermaten, op heupbreedte zou maat 14 toch enkele cm te smal zijn.
Ik tekende aan zowat elk patroondeel een kleine cm bij, dat ik dan weer op niets liet uitkomen naar de taille toe.


De volgende horde werd naar de echtgenoot doorgeschoven.
De drukknopen kocht ik ook in de Soldeur en gebruikte ik al eerder.
Hele mooie en degelijke drukknopen, maar jammer genoeg zonder extra hulpmiddeltje om ze in te slaan.
Die echtgenoot houdt wel van wat zoekwerk en kreeg deze erin geslagen met hamer en één of ander hulpstukje dat we 15 jaar geleden bij de reservedrukknopen van onze kinderwagen vonden.
Amaai, 15 jaar geleden hé (Is het duidelijk dat ik daar zelf soms niet goed van ben???).


De laatste vraag was met welke kleur ik de jeansrokjes zou bestikken.
Deze beslissing nam Leonie. 
Het werd taupe.


Bij deze rokjes staat nog een Tara truitje op het verlanglijstje.
Eens kijken of de mama daar nog tijd voor vindt ... 
De goesting is er wel, maar dan moet ik toch eerst eens die Libelle cardigan waar ik vorig jaar aan begon afwerken!
Er is gelukkig wel nog een back up plan, de buurvrouw ;-)



Whatever makes you smile, keep it, girls!





She reminds me ...

Het mooie weer van de laatste dagen is een meevaller.
Zo kunnen we onze zomerse spulletjes nog eens extra dragen voor we weer in dat ellenlange tussenseizoen belanden.
De jongste dochter is van het soort bij wie alles goed (heel goed, uiterst goed) gepland wordt.
Al dagen op voorhand bedenkt ze wat ze welke dag zal aandoen.
En als Frank (of is het Sabine) er dan eens naast zit,
dan kan dat wel eens voor een stressmomentje zorgen.


Bij deze kwam haar ananasrokje (met bijhorende haarlint) nog eens uit de kast.
Het rokje maakte ik uit een heel dun stofje met gouden ananasjes.
Als elastiek herken je de mooie sierelastiek van SYAS.
De beide bracht ik mee van 'In den Beer' in Harelbeke.


Ik naai hier zeker nog regelmatig, maar ik beken dat heel wat van mijn maaksels niet meer op de blog verschijnen.
Tijdgebrek en vaak ook tegenzin om 'het model' voor de lens te krijgen, zijn de boosdoeners.
Dit keer was het anders,
kwam ze zelf vragen of ik het rokje eigenlijk al geblogd had?
Neen dus, en ze kreeg papa bereid om fotograaf van dienst te zijn.
Bij zoveel goede wil laat ik me dus ook van mijn beste kant zien door een blogberichtje te schrijven.


Het naaien verliep vlotjes, hoewel ik vaak moeilijk kan beslissen hoeveel stof ik in de breedte wil gebruiken.
Doordat het stofje zo dun is, gebruikte ik vrij veel stof (net niet twee keer de stofbreedte) en dat is me goed bevallen.
Ondanks dat het stofje een beetje doorschijnend is, heb ik het niet gevoerd, 
want door de vele rimpeltjes is het rokje zelf niet doorschijnend.




Het zoompje streek ik heel smal en na vele jaren hardleers, ben ik de laatste tijd meer te vinden om eerst te rijgen.
Eigenlijk is dat veel minder werk dan ik altijd denk. 
Ik rijg dan wel met een supergrote steek ... ;-)
En het stikken, tja, dat gaat dan van een leien dakje hé!


Fijn dat je nog eens kwam meelezen!





En plots maakt iedereen een traverse bag!

Als het op eten aankomt, dan ben ik zeker een omnivoor!
Ik eet zowat alles graag.
Op het gebied van naaien, reken ik (en jullie waarschijnlijk ook) mezelf meer bij de kant van het kleren maken.
Maar verandering van spijs doet eten hé,
dus maak ik af en toe eens een pennenzakje en ja, ook eens één of andere tas.
Dat laatste, dat is toch echt een specialisatie waar je het één en ander moet van kennen.
En dan klop ik graag aan bij Fien!
Vorige jaar stond ze me bij met raad en daad om een explorer tas te maken,
dit jaar had ik mijn oog laten vallen op de traverse bag,
een ideaal en praktisch handtasje.


De materialen zocht ik in de Soldeur bij elkaar.
En thuis knipte ik al alle onderdeeltjes.


We hadden een heel gezellig naaidagje samen, in haar zalig grote naaikamer!
Volgend jaar opnieuw bij ons, een traditie om in ere te houden, Fien ;-) !


Het naaien verliep vlot, ah ja, want als ik het even niet meer wist,
dan had Fien de goede tip of het goede materiaal in huis.

Even liep het mis ...
Maar dat lag enkel aan de gezelligheid en aan mijn verstrooidheid.
De ritsen die ik kocht waren eigenlijk een specialleke.
Het waren eigenlijk drie ritstrekkers op één meter ritslint.
Ideaal, omdat je zo drie ritsen kan maken op de lengte die je zelf wil.
Ze zijn ook nog eens mooi, een bronskleurige look, maar de tandjes zijn volgens mij wel uit plastiek waardoor ze erg aangenaam zijn om te naaien.


En raad nu eens zelf wat er gebeurde ...
Tja, ik trok natuurlijk het trekkertje over het nog losse einde toen de rits al bevestigd was.
Even paniek, maar Fien bleef er rustig bij en toonde me dit filmpje.
Na wat gepruts is het ons toch gelukt om de trekker er weer op te krijgen :-)


Er wordt een eerder stevige stof aangeraden,
maar ik wilde natuurlijk weer persé dit zwart/wit (hallucinerend :-) ) erg soepel stofje gebruiken.
Ah, zei Fien, geen nood, het is gewoon een kwestie van goed te verstevigen.


Als voering gebruikte ik een restje van een eerder projectje,
dat verstevigde ik dan weer met wattine om het tasje iets voller te maken.
De drukknopen zijn stevige koperen drukknopen (blijkbaar ook voor campingmateriaal zoals er op het pakje stond).
Het houten 'hand made' labeltje kreeg ik van een naaivriendin!


Ik ben heel tevreden over het tasje en wat nog beter is, mijn schoonzusje ook.
Ik maakte het voor haar 40-stige verjaardag!


Ik denk dat ik gauw aan eentje voor mezelf begin.
En nog eentje ...
De traverse bag was duidelijk hot deze week :-)

En een tip, bij K-bas zijn ze er even op uit na een heugelijke dag,
maar in ruil even gratis verzendkosten vanaf 1 september ;-)






Zin in een jurkje?

Het wordt een traditie om last-minute nog iets te naaien voor onze reis.
Ik ben gelukkig blijkbaar niet de enige die plots met hoogdringendheid, al dan niet echt noodzakelijk, de laatste dagen voor we op reis vertrekken een jurkje wil maken.

Laat ons zeggen dat mijn naaisel zowel hoogdringend en ook onnodig was.
Ik zou echt wel niet zonder kleren komen te staan op reis.
Zeker niet nu ik besliste om met een minimum voor 3 weken te vertrekken.
Hmmm, ik vrees dat de MDH mij dat al elk jaar heeft horen zeggen,
maar aan mijn stapels kon zien dat dit bij mij een ruim begrip kan zijn.
Maar dit keer had ik dat vrij goed ingeschat.
Ik droeg in die 3 weken welgeteld 5 jurkjes, 2 shorts,2 topjes en 1 T-shirt.
En ja, ik ben echt wel een proper meiske :-)
Maar de stuks die ik meenam waren allen ideaal voor een handwasje!
Daarnaast voorzag ik nog 2 sweaters en één lange broek (you'll never know ...), wat sportkleren, een 3-tal slaapkleedjes en één lange pyjamabroek (heel handig om 's avonds de muggen af te houden) en bleek ik nadien ook nog 2 jurkjes en 2 topjes niet gedragen te hebben (mijn minder favoriete).

En toch ook een beetje hoognodig, want ik had nog een lapje stof dat ik heel graag zag, 
maar al veel te lang was blijven liggen.
Eigenlijk een miskoopje, want ik dacht dat het een katoentje was en zou er een hemdje voor de zoon uit maken.
Ik had al heel vaak mijn hoofd gebroken wat ik met deze lap crêpe zou doen.
Ik zag het niet direct.
Logica kwam er aan te pas, crêpe kan je onder geen beding aan een jongen zijn lijf hangen, de tienermeisjes zouden de insecten dan weer niet leuk vinden,
tja, dan bleef ik de enige kandidaat...
Een topje kon, maar toch zei een hersencel dat dit meer iets voor een jurk was.


En toen had ik een hele berg boekjes op schoot en zonder veel poespas zag ik plots een leuk jurkje!
Eentje die ik als topje ooit had willen maken, lang geleden,
maar nu zag ik het model ook als een luchtig zomerjurkje.


Heel even nog wat twijfel,
want het patroon komt uit Burda februari 2011!
Kon dit nog wel?
Vreemd, ik zag eigenlijk nog heel wat modelletjes die ik nu nog heel hip vind.
Dit jurkje vind ik bijvoorbeeld ook nog heel eigentijds!

Maar bon, veel tijd om te twijfelen was er niet meer.
Er was zelfs nog een groot pluspunt, het model heeft sowieso een naad en dus kon ik bovenaan nog een beetje kleur verwerken, want het stofje heeft dat vind ik toch wel nodig,
een beetje flets anders (ondanks de felle beestjes).


Ik snelde naar Den Beer en liet me assisteren om een stofje van dezelfde kwaliteit te vinden in een kleurtje dat er goed bij ging.
Ik koos voor dit okerkleurige, deze kleur zat al als mogelijkheid in mijn hoofd,
paste er het beste bij en bleek ook dun genoeg zodat de plooi op de schouders niet te zwaar zou vallen.
Bij het uitstrijken kon ik toch wel een beetje ruiken dat het er eentje van de 'oude' collectie was ... Dat heb je daar wel eens, maar niet zo erg dat het er niet uit wast.


Het model zat meteen als gegoten, 
geen aanpassingen.
Behalve in de taille, waar ik een beetje mijn eigen weg volgde.
Geen knoopsgaten, maar ringen
en niet nog eens een touw kopen, maar gewoon een lint maken in de okerkleurige stof.
En oh ja, voor het gemak komen de okerkleurige linten enkel in het voorpand, deze stikte ik vast in de zijnaden.
Op het rugpand stak ik in het tunneltje een elastiek.
Super handig, zo aan en uit!


Deze jurk is het ideale vakantiegerief (en eigenlijk ook wel zedig genoeg voor school),
misschien niet het meest hippe maar eentje dat ik nog veel en graag zal dragen.



PS: Zelf had ik ongeveer 2 jaar een abonnement op Burda, die boekjes gebruik ik nog regelmatig. Altijd tevreden over de pasvorm van Burda.
Maar ook in onze bib kan ik Burda uitlenen! Is dat bij jullie ook zo?






Omdat ze het jurkje zo mooi vond!

Einde schooljaar, examens net voorbij, nachtje slapen bij een vriendin ...
Enfin, de mooiste tijd van het jaar!
Omdat we daar toch toevallig en onverwachts passeerden, 
sprong ik met Leonie nog eens binnen in Deleye.
Mooie winkel, mooie kleren, mooie prijskaartjes ;-)
Daar had Leonie een crush ... op een jurkje!
Zalig mooi vond ze het, ook in korting en zo ...
Alleen stonden we toen in de kinderafdeling en was het niet in haar maat verkrijgbaar.
Tja, dan heb je een moeder die zegt, zo'n jurkje, dat maak ik toch gewoon zelf.
Haar reactie: 'Ja, ik ken dat, dat komt er dan toch niet van  ...'
Ik had dus de eer hoog te houden :-)



We vonden een stofje dat naar mijn mening nog mooier is dan het oorspronkelijke jurkje in de Soldeur en dat zelfs voor een heel vriendelijk prijsje.
En ik trok op een avond nog eens mijn stapels tijdschriften als gezelschap op de zetel.
Telkens springen dan andere modellen in het oog,
gewoon al omdat je op dat ogenblik met een ander focus zit te bladeren.
Ik zocht dus een jurkje, in de damesmaten, eenvoudig kort bovenlijfje, gecentreerd, met een mouwtje.
Ik dacht dit zowat in ieder boekje te vinden, maar dat bleek toch niet zo.
Uiteindelijk viel mijn oog op een heel mooi modelletje in Burda
Op de foto zie je eerder een damesmodel, dus even vreesde ik dat Leonie er niet zou kunnen doorkijken als ik haar fiat zou vragen.

Maar ik kreeg 'een go', ze zag het al helemaal voor zich.


Soms gaat alles als vanzelf, soms is niets van de eerste keer juist, 
maar al een geluk, dit keer ging alles van een leien dakje!
Omdat de rugpanden moest ik hertekenen, deze heb ik wel eerst even uitgeprobeerd in een proefstofje (die ik trouwens gewoonweg heel lui aan het definitieve voorpand met een grote steek stikte).
Dit keer ging alles goed, zoals ik al schreef (jiehaa!) !



De driehoekjes overlappen iets meer dan het jurkje in de winkel,
dus zette ik drie neutrale knoopjes op een rij.



Ik besloot ook het rokje niet met knoopjes te laten sluiten op het rugpand,
dat lijkt me toch niet zo aangenaam om op te zitten.



Het lijfje werd gevoerd met een wit katoentje,
maar dat deed ik niet voor het rokje.
Ik wilde een luchtig rokje waar je de wind door voelt blazen.
Door de vele rimpeltjes schijnt het zelfs niet door.



Pas op het einde had ik door dat ik de striklinten vergeten was :-( ,
maar dat bleek volgens de dochter niet nodig.

Ik kreeg een stralende glimlach en veel gepronk als beloning.
Wat wil een moeder nog meer hé.


* Italian proof, dat ook ... *

Choose happy !!

In het begin van de lente kocht ik een lap 'crêpe' in felle oranje tinten voor een topje.
Het begin van de lente, dus ja, net na de winter begint een mens al eens truken uit te halen voor een groter lentegevoel.
Bij een naaiende mens vertaalt zich dat in luchtige stofjes in zomerse kleurtjes (bij mij toch ...)
De logische mens in mij had er een topje voor in gedachten, 
want neen, een jurk zou het niet worden.
Geen lentejurkje en al zeker geen zomerjurkje, want hoeveel keer is het warm genoeg om die luchtige kleren uit de kast te halen?
Ha, dat komt natuurlijk omdat ik geen helderziende gaven heb en al eens erg praktisch wil denken.
Wie had nu kunnen denken dat we een zomer tegemoet gingen waar je het liefst zo weinig mogelijk om je lijf hebt?
En dat weken aan een stuk?

Gelukkig bleef de lap weer eens heel lang liggen, zo lang tot het al half juni was en de zonnestraaltjes mij al wat hadden gebrainwasht.
De logische mens in mij neigde al meer naar een jurk.
En nog twee weken later was er plots een grote noodzaak naar een luchtige jurk.


Vorige jaar maakte ik er al eentje in een gelijkaardige stofje en deze is een groot succes.
Hoewel ik niet vaak twee keer hetzelfde maak, kreeg ik wel heel veel zin om simpelweg een tweede versie te maken.
Eentje die heel snel in elkaar zit en ZALIG is om te dragen.
Het ideale jurkje voor op reis.


IDEAAL, want dit soort jurkjes nemen helemaal geen volume in in je bagage en zijn de beste vriend voor wie weinig mee wil nemen op reis.
Even een sopje, uitwringen, ophangen en een uurtje later kan deze al weer aan!
Choose happy :-) !


Zag je het?
Ik deed toch van een hele kleine variant, ik liet het streepje op de voorkant weg.
Welke is jouw favoriet?


Je mag hier nog enkele zomerse naaisels verwachten, want zo'n reis blijkt ook het ideale moment om even wat foto's te nemen :-)  !



Stof: Terre Bleue