Topdagen

De middelste, die zit weer eens in zijn topdagen! Anderhalve week geleden werd hij er 10! En dat is voor hem niet onopgemerkt voorbij gegaan. Hij plande minutieus zijn traktaten die hij zou doen in al zijn clubjes en lessen. Ook over zijn feestje droomde hij al lang van tevoren.
Hij zit barstensvol plannen en gaat al eens recht voor zijn doel. Dat hij iets super zou maken voor de paaswedstrijd bij onze plaatselijke bakker, daar was hij van overtuigd. Hij deed er enkele dagen over, het was iets met ijzerdraad en een tekening. Het werd een 3D-paashaas. Waar ik trouwens geen foto van heb.
Maar kijk, wat bleek toen we deze morgen naar de bakker gingen. De hoofdprijs gewonnen!

 
Zijn jeugdig hartje ging er sneller van slaan. En dat zal het nog wel heel veel keer doen. Zin om een stukje te komen meeproeven? Geef gerust een seintje, we hebben meer dan genoeg!




Tips voor reuzelekkere chocoladereceptjes zijn ook meer dan welkom!

En dan maak ik hier de volgende weken weer eens werk van enkele blogberichtjes met mijn maaksels. Het schuift hier precies een beetje op de lange baan. Nochtans veel geproduceerd de laatste weken, een deel nog niet onmiddellijk voor publicatie!





Flocken met de gaatjestang

Sorry, ik zeg het nu al. Helemaal niets nieuws, alweer een pennenzakje met deze handleiding. Maar onderweg bedacht ik wel dat ik een paar dingen iets handiger begin aan te pakken en dat sommigen er misschien wel in geïnteresseerd kunnen zijn.


Flocken met de gaatjestang?
Ik blijf dat wel leuk vinden, een naam op de pennenzak. Ideaal ook als je over enkele maanden naar een nieuwe school trekt. Wel wat werk, vooral als je geen cameo hebt.
Ik kies het liefst een niet al te strak lettertype met een beetje 'natuurlijke' lijnen, dan hoeft het knipwerk niet zo heel precies. En probeer deze ook wat te onthouden. Ik kon er in het verleden soms al een uur over doen om een lettertype te kiezen :(




Wat dan met die gaatjestang? Ideaal om al een eerste opening te maken in de 'holletjes' van bepaalde letters. En dan eventueel nog wat verder bijknippen met mijn kleine schaartje (een heel gewoon schaartje van het merk 'Maped'). Eerst de 'holletjes', dan pas de contouren, kwestie van het plakband zolang mogelijk zijn werk te laten doen!


De gaatjestang is ook ideaal om de 'puntjes' van de letters perfect mee uit te knippen. Zo'n gaatjestang, dat kost echt niet veel (ik geloof dat ik er € 4 voor betaalde), je kan kiezen hoe groot het bolletje moet worden en je kan er heel precies mee werken (wat niet zo handig lukt met een perforator).
En je kan ze ook al eens gebruiken waarvoor ze dient, een gaatje bijmaken in een riem ;)


Een paspel meestikken aan de rits!
Misschien eerst iets meer werk, maar nadien win je de tijd zo terug omdat je dan makkelijker kan gaan stikken langs de paspel (eerst met het ritsvoetje, laatste keer met het blinderitsvoetje). Perfecte rechte stikkingen! En toch ook een extra mooie touch!



De tabs verstevigen.
Ik gebruik nogal stevige vlieseline, want zo heb je natuurlijk ook een mooie en stevige pennenzak. Alleen had ik altijd problemen bij het keren van de tab. Nu stikte ik de tab, keerde deze binnenstebuiten. Knipte een strook vlieseline op maat en schoof het gewoon in het tunneltje op zijn plaats om het dan pas te strijken.

De keeropening maak ik om dezelfde reden groter dan de voorziene 10 cm. Zo weinig mogelijk 'kreuken' bij het keren om de vlieselinge mooi te houden.
Een grotere keeropening, dus meer werk om toe te naaien? Mmmm, ik biecht op ... ik doe dat al een tijdje niet meer met de hand. Ik stik gewoon 'heel' smal op de kant (eerst mooi spelden) met een heel kleine steek. Niemand die dat ziet. Ik zie dat toch nooit, want mijn eigenste pennenzak zit toch altijd vol met veel stiftjes in allerlei kleurtjes!

En jullie, hebben jullie nog tips?


Ik blijf ze maken, die pennenzakjes. Keer op keer een tevreden gezicht.

Proficiat Michelle met je twaalfde verjaardag!



Een reis en een shirt

Het shirt ligt al even in de kast. Gemaakt op een zondagnamiddag in januari. Die zondagnamiddag dat we de knoop doorhakten voor deze zomer. In de tijd dat de MDH nog even de laatste opzoekingen deed om dan te boeken wat we al enkele weken voor ogen hadden. Het wordt dit jaar Italië!



Ik viste een coupon van het stoffenspektakel uit (één van) mijn bak(ken), koos een modelletje uit één van mijn boekjes en ging aan de slag. Ik weet niet of het helemaal in elkaar zit zoals de patroonmakers het voor ogen hadden (burdataal, je weet wel). Maar ik ben er wel tevreden over. Het modelletje heeft op zich een mooie belijning (een beetje taille, ook dankzij de naad op de rug), vlindermouwtjes en een soort sjaaltje waarvan één deel meegestikt is in de naad vooraan. Het sjaaltje zelf werkte ik trouwens af met een rolzoompje hoewel het voorzien werd zonder afwerking. Heb daar toch mijn twijfels over, zelfs in dit stofje zou het uiteindelijk gaan rafelen en dat vind ik niet mooi.




En nu de temperaturen er zijn kan ik het gaan dragen en ondertussen al even dromen van onze zomervakantie. Genieten vooraf, genieten op reis, genieten achteraf. Daarvoor doen we het hé!


Nog even kijken (door het oog van de zoon)?



Toch een beetje doorkijk, zie ik nu ... topje onder?

Coupon²

Uit mijn voorraad zomerstofjes viste ik nog maar eens twee identieke couponnen. De tel kwijt hoelang ze daar al inzitten. Altijd gedacht er één of ander rokje uit te maken voor de meisjes. Want daar vroeg de 'kunstige' boord een beetje om. En ik weet zelfs nog waar ik ze vandaan haalde! Ik viste ze van de kapstok in de fabriekswinkel van Gymp. Lang geleden dat ik er was (als ik die keer van enkele weken terug niet meetel, juist die dag dat ze besloten eens één dagje GEEN stofjes te verkopen ... een beetje vreemd vond ik wel en niet echt klantvriendelijk. Al een geluk dat mijn doel eigenlijk niet deze plaats was, ik deed gewoon een ommetje.)

Maar goed, ik vond ze nog steeds mooi! En ik had toen net dit bloesje voor onze oudste gemaakt. Er ging dus een lichtje branden. Misschien zat er nog een projectje in voor mezelf. En ja, zelfs nog een stuk voor onze oudste, voor wie ik de stof toch bewaarde. Twee couponnen, je las het goed! En nee, er zou er niet weer één in de voorraad gaan.



Op dat ogenblik was het rokjesproject al helemaal naar de achtergrond verbannen. Neen, het moest een jurk worden. Dat stond vast en toen was ik dus keihard aan het negeren dat onze oudste geen kleine meid is en dus geen jurk meer kan hebben met een hoogte van om en bij de 70 cm. Oplossingen zoeken ... en het radertje kon beginnen draaien. Er moest een ander stofje bij en er moest ergens een naad zitten. En toen herinnerde ik me een heel schoon tuniek.  Deze blog is er één om in de gaten te houden de volgende maanden, want daar zijn heel wat nieuwe patroontjes in de maak! Ik ben al heel benieuwd!



Wel een beetje vreemd, die Japanse naaiboekjes. Ik dacht dat dat kleine mensen waren, maar blijkbaar wel met grote kinderen. Een 140 zou zelfs heel ruim uitvallen voor onze 11-jarige. Versmallen was alvast de boodschap. En zeker geen lengte toevoegen ... Er moest dus ook een tweede stofje aangekocht en dat bleek niet zo makkelijk. Wit was geen optie, want het wit van het couponnetje was een moeilijk te definiëren wit (hoe kan dat nu ...). Ik vond uiteindelijk een licht zalmkleurig katoentje. Dit moest het doen, vond ik.


En kijk, dit werd het. Het dunne katoentje was wel heel dun, het jurkje moest helemaal gevoerd.





Maar bloesjes worden gewoonlijk niet gevoerd hé. Dus heb ik er zelf een doorkijkbloesje bij ;-)

Ik had het voorspeld. Er zouden er nog volgen (en nog ...). Ik tekende een 38 uit. Heel weinig werk, geen rits, geen knoopje ook dit keer. Maar wel eentje die op zowat al mijn zomerbroeken past. Easy-peasy!


 
Ik denk niet dat het jurkje en bloesje veel op hetzelfde ogenblik zal gedragen worden. Het lukte zelfs al niet om op hetzelfde ogenblik op de foto te gaan ...






Experimenteertop

Ik ben aan het experimenteren met een zelfgetekend patroontje voor onze oudste. Eigenlijk wil ik een eigen getekend jurkje, maar voor het experiment volstond voorlopig een topje. Zo kon ik al eens kijken of de schouders goed vallen en de rug.
Even twijfelde ik of dit dan moet gebeuren in een proefstofje. Maar ik besloot gewoon 2 stofjes te nemen die ik erg graag zie en ook heel erg proeven naar zomer! Een topje erbij past altijd in een meisjeskast. En er blijft van beide lappen nog een heel groot stuk over ... ik wordt al blij als ik naar de kleuren kijk!


Het bovenste stofje is fluoroze (moeilijk in kleur te brengen), het onderste is ook wel fel, fluoblauwe bloemetjes? Aanvankelijk zag ik het niet goed komen met het fluoroze, een hele moeilijke glibberige stof. Gelukkig kon de aanvankelijk stijve voering die ik Mon Depot kocht, het probleem oplossen. Na een wasbeurt werd zowel de voering als het fluoroze veel soepeler!


Het topje kreeg aangetekende kapjes, een ovalen halsuitsnijding en een voorpand met 'incrustaties' ... Ha, chique woord hé, dat hoor je wel eens als je collega's hebt die 'mode' geven.  En ook van mijn eigenste naaijuf!.



Op de rug wilde ik een klein open driehoekje. Dat was even denken hoe dit allemaal zou moeten in elkaar gestoken worden. Maar dat wijst zichzelf eigenlijk grotendeels uit. En een beetje hulp van een collega is ook altijd welkom!


Eigenlijk was het de bedoeling dat de punten elkaar zouden raken en zouden sluiten met een lusje en knoopje (of een striklintje). Na wat pasbeurten vond ik het beter dat de punten wat overlappen en deed in dit eerder sportieve topje een kamsnap. Leonie wilde een witte.
Volgende keer toch maar eerst strijken ;-), zie ik hier ...



Ik denk dat er nog wat verbeteringen kunnen, misschien een iets smaller rugpand ... want het heeft de neiging een beetje door te hangen aan het driehoekje. Iets rondere kapjes? Misschien gaat Leonie wel even mee naar de naailes volgende week. Wat extra hulp is altijd welkom! En dan moet ik dringend aan het echte werk beginnen!


Te koud? Ja, dus ...


 Te moe? Ook wel, ze had een feestje vorige nacht ... Nee hoor, geen fuif of zo hé, maar wel een slaapverjaardagsfeestje. Een must op die leeftijd! En dikke fun blijkbaar ook ...

Onder een kapje

In ons hoofd is het hier toch al een beetje lente. Ik ben dan ook druk bezig met zomerse stofjes en nog veel meer met feeststofjes. Heb je een vraag over de nieuwste stoffencollecties in menig stoffenwinkel, dan kan je bij mij terecht! Man, hoeveel rollen stof zou ik niet gezien hebben in de afgelopen weken. De 'ultieme' zoektocht!
Zo blijven de naaisels hier liggen, bloggen is er precies een beetje teveel aan momenteel. Maar kijk, gisteren had ik toch even de tijd om onze oudste voor de lens te krijgen met een zomers topje. Het wordt hier zeker een favoriet (en er volgen er nog)!


Enkele weken geleden schreef ik nog dat we er plots toch nog een bloesje in het vlinderstofje zagen! Na het babyjurkje bleef er nog net voldoende over voor een zomers topje. En toen onze oudste al een eerste zomerbroek kocht, was de late klik met het stofje er dan toch nog.


Een nieuw experiment. Ik starte vanaf een maatje 34 uit de knipmode, verkleinde het tot een fictieve 32. Na wat meten besloot ik nog eens een maatje te verkleinen, een 30 zou je het dus kunnen noemen. Al een geluk dat het een heel eenvoudig model is! Want dit blijkt toch niet vanzelfsprekend. Nog juist op tijd besefte ik dat de armsgaten voor onze meid wel heel groot zouden uitvallen. En dus werden deze nog eens een stuk kleiner geknipt. En na een eerste pasbeurt zag ik al gauw dat ook het split bij onze 11-jarige te diep kwam. Maar dat euvel was natuurlijk snel opgelost.





En kijk, we zijn er heel tevreden mee!
Ik ben helemaal weg van de kapjes (waar ik bijna niets aan veranderde, hoogstens één cm korter aan beide zijden) en het splitje vooraan met het toevallige parelknopje dat ik hier nog liggen had. Ik deed trouwens iets raar met dit knopje. Het bolletje heeft dus een metalen ringetje om vast te naaien, maar dan heeft het al snel de neiging als een kerstbal te gaan hangen. Dus maakte ik het kleinste knoopsgaatje ooit en duwde dit ringetje door de stof. Als een snoepje op het bloesje!

 
Er volgen er nog, ik wil er alvast ook wel enkele! Easy-peasy dames!


Meisjesdromen

Kortrijk + stoffenspektakel = één en al gekte.
Ik heb het helemaal niet voor drukke toestanden, de MDH ook niet en dat heeft ons waarschijnlijk al van veel moois weerhouden en tegelijk veel leed bespaard.
 
Maar dan is daar elk seizoen het stoffenwalhala, waar ik (meestal toch) telkens toe aangezogen word, ook al weet ik dat ik er met een barstende hoofdpijn terug weg ga. Fijn, neen niet altijd, hoewel ... stoffen kopen, tja, dat blijft toch ook leuk (moeten we toegeven) . Klinkt een beetje verslavend.
Dan ga ik graag samen met Leonie, want alleen is maar alleen. Maar 'toen' wilde ook onze jongste mee. Ja, dat mocht, maar dan mocht ze zeker niet zeuren. Wat heeft dat kind haar best gedaan, dat mag gezegd.

Flink zijn is belonen. En hoe kan je dan belonen,tja, met een lapje stof zeker? Zo'n pyjama in elkaar steken, dat zou ik toch wel vlug eens fiksen. Alleen bleek het lapje vinden helemaal niet makkelijk. Ik denk dat ik het een beetje gehad heb met de vele tricootjes die je daar kan vinden met een kindvriendelijk motiefje.
De jongste, die had het toen al echt niet makkelijk meer en zou waarschijnlijk nog blij geweest zijn met het meest opzichtige stofje. Ze hield zich kranig, echt, zelfs al voelde ik de inspanning.



 
En toen moest er nog eentje beloond worden. Ze wilde het kersenstofje. Niet echt mijn favoriet, maar na de intense inspanning kon dat geen punt meer zijn. Kopen dus. Samen met een grote lap groen. Vier lappen stof, dat deed mijn aantal meer dan verdubbelen.

 
De eerste, die ging snel. Te snel bleek al gauw. Een pyjamabroek hoort toch geen zakjes te hebben. Oplossen is dan de boodschap en een half uur meer werk.


 
De tweede, die moest lang 'rijpen'. Om het in mijn hoofd op een akkoordje te kunnen sluiten met het stofje, voegde ik een effen rokje toe. En zie, ik blijk niet altijd even consequent, zo realiseer ik me nu. Ik voegde hier echte zakjes toe, met een rood boordje. Het werd dus een slaapkleedpyjama. Te dragen volgens behoefte.


Een topje op de broek zou nog kunnen ... dan kan ze nog meer combineren. En voor de jongste heb ik ook nog wel wat stof over ...
Ik denk dat ik me vanavond eens zal bezig houden met een lijstje op te stellen, prioriteiten stellen, volgordes bepalen. Strakke planning.



Het laatste idee kan nog wel wat wachten, ze hebben nog voldoende groeimarge!





Ging er iets fout in onze opvoeding? Onze kinderen blijken pyjama's te koppelen aan gekke toeren doen?