Alles komt terug

Ik zet meteen de puntjes op de i : wat je ziet heb ik niet zelf gemaakt! Of toch wel, een heel klein beetje. Maar over dat heel klein beetje deed ik pakweg een half jaar.
Het was ooit een kleed, in een nogal grote maat. Ik kocht het al een heel eind geleden in de kringloopwinkel. Af en toe zie ik hele mooie vintage-dingen die één van jullie scoorden in de kringloop. En dan ben ik wel een tikkeltje jaloers. Want zelf kan ik het niet zo goed opbrengen om in de ellenlange rijen te gaan neuzen. Om dan alert te blijven en daar ook nog iets moois tussen te vinden. Heel af en toe spring ik wel eens binnen in de hoop een mooie lap stof te vinden. Want dat lukte wel al eens, een pareltje te vinden. Nu hebben ze dat in onze kringloopwinkel goed gezien. Pal voor de ingang staat nu een rek waar de medewerkers al wat voorgesorteerd hebben, het retro-rek. Boeiend om daar eens tussen te neuzen, echt boeiend! Daar hangen soms nog spiksplinternieuwe baby-jurkjes tussen, of hele fijne zelfgebreide spulletjes. Gewoon al leuk om met de kids eens tussen te neuzen, een beetje geschiedenisles bijna ;-)
Goed, ik wilde het dus over deze jurk hebben. Helemaal eigentijds, dat viel meteen op. De wijde raglanmouwen, de zwart-wit print,de afwerking aan de hals met het split, de rekker in de taille. En toch was het ook weer ouderwets, te lang! En ook helemaal doorschijnend. Liepen ze vroeger met hun billen te koop? Of hoorde daar een 'onderkleed' bij?
Ik zou van het bovenstuk een shirt maken. Maar daar begon de ellenlange twijfel. De rekker zat te hoog om daar juist onder te gaan knippen. Een strook onder de rekker laten, vond ik dan weer niet mooi. Het belandde op de to-do stapel en bleef daar liggen.
Juist voor we op reis vertrokken, kreeg ik plots een nu-moet-het-gebeuren-moment. Die stapel moest weg gewerkt worden. In een uur of twee werden heel wat 'herstellingen' en hak-de-knoop-door-beslissingen genomen.


Voila,ik maakte de oorspronkelijke elastiek los en stikte een stuk lager een 'smock-elastiek' in. Iets wat ik leerde kennen in het 'grote naaiboek' van Femma. De fijne elastiekjes zitten al op rijtjes waartussen je moet stikken.  Best wel handig. Hier nog niet perfect (gelukkig ook niet te zien), volgende keer beter zeker. Wat ik wel leuk vind aan deze elastiek is dat hij heel soepel en licht is.


Ik dacht dat ik een foto had van de oorspronkelijke jurk, maar deze is verdwenen. Zo zag het er ongeveer uit ;-)






Ik hou van het knoopje,



en nog veel meer van de uitsnijding van de mouw!


En bij een volgend nu-moet-het-gebeuren-moment maak ik misschien nog wel eens iets uit de rok ...


Met dank aan onze jongste voor de foto's! Ze stond erop dat deze allemaal door haar gemaakt werden.

Pakostane, één van de vele kustplaatsjes in Kroatië

Het vakantiegevoel willen we maar al te graag nog even vasthouden! Wij wisten het al heel wat jaren, ooit gaan we naar Kroatië. Als de kids ietsje groter zijn ... We sloegen er drie weken onze tent op en kwamen terug met hele fijne herinneringen en veel te veel foto's ...
We hebben genoten!



Dit jaar geen zwembad, maar o zo een schone zee! 





 Split bleek een pareltje te zijn ...



We doorstonden af een toe een hevige storm (die we nog lang zullen herinneren ...)




We trokken de natuur in ... Normaal loop je hier niet alleen, maar wij gingen tussen twee onweders door, of beter gezegd, we kregen er één in onze nek. (Paklenica)













 Het 'verplichte' uitstapje, een dagtocht Kornati-eilanden. Wisten we veel dat wij die boot zouden moeten besturen ;-) 


Pakostane




 De watervallen die wij eerst niet vonden ...



Zadar, by night



De watervallen die iedereen op dezelfde dag gevonden had ... (Krka)


Bbq op het strand


Veel, heel veel ijsjes



Kroatië, we komen terug!

Back to tennis

Of toch niet ... Ik deed dat wel, toen ik klein was. Tennissen tegen de muur bij ons thuis als ik alleen was, tennissen met de buurkinderen op straat of met den 'jokari'! In die tijd was dat geen probleem, om het half uur moesten we ons bakske een keer opzij zetten als er een auto aankwam! Trouwens, wij hebben dat eens gezocht, zo een 'jokari' maar niet gevonden tot nog toe ... Tips zijn welkom!

Daar zou ik het eigenlijk niet over hebben! Ik heb natuurlijk een kleedje gemaakt die me een beetje aan een tenniskleedje doet denken. En waar ik zowat alles zal in doen, behalve tennissen ;-)


De inspiratie kwam op model. Een jonge collega van mij heeft een fluoroze kleedje. Ze staat er beeldig mee! Iedereen was er fan van, ikzelf inclusief. Kopen kan niet meer, het komt uit de zomercollectie van vorig jaar van DE Zweedse modeketen met ondertussen al 3200 filialen over heel de wereld. ra ra ...



Ik vroeg haar heel lief of ik het eens mocht meenemen. Geen probleem, enkele dagen later vond ik het al in mijn 'vakje'! Nog juist op tijd om mee te nemen naar de laatste naailes. Een patroontje overnemen van een bestaande jurk, daar kon ik nog wat tips over gebruiken. Eigenlijk niet zo moeilijk (in dit geval toch), leg per deel zo plat mogelijk bovenop patroonpapier. Steek heel veel speldjes door kledingstuk en papier. Voila, daar verschijnt het patroondeel. Tweede stap, pas de maat wat aan, jammer een maatje 36 daar kan ik toch niet zo goed in ademenen!



Toeval of niet, we waren samen paraat op onze permanentiedag. Ik had ook zo graag een zichtbare rits in het jurkje verwerkt, maar het bleek onmogelijk om een gelijkaardige groene rits te vinden ... Ik had natuurlijk nog het stofje kunnen aanpassen, alleen kan dit momenteel geen optie zijn. Even doordoen met het voorraadje ;-)  Het jonge collegaatje stelde voor om dan maar een andere kleur te nemen. Geen slecht idee, vond ik. Zoveel keuze had ik niet, het werd een witte rits.



Hoe die rits zichtbaar verwerken? Daarvoor moest ik toch eens goed denken en hier en daar wat raad op doen. Gelukt dus. Alweer iets bijgeleerd!



Het wit van de rits mocht nog wel elders terugkeren. Ik verwerkte voor het eerst een elastische paspel! Verliep vlot!  Het jurkje werd onderweg nog wat meer 'op maat' gemaakt, ik maakte het ook dat 'tikkeltje' langer dan bij de jonge collega ... En zo heb ik toch het gevoel dat het de moeite is om zelf een jurkje (op maat) te maken! 


Als laaste nieuwigheid: Ik gebruikte voor het eerst mijn 'zoomspuit' (is dat de naam?). Ooit gekregen van een dame die de grote kuis deed. Nu heel blij dat ik dit in huis had, want het jurkje hing onderaan goed scheef! De zoom werkte ik af met een beleg. Op heel het jurkje geen enkele zichtbare stikking!


De exacte kleur van het stofje is niet op foto te krijgen. Het is er eentje van Lucy has a secret, gekocht bij Mon Depot! Stevige elastische tricot, ideaal voor dit jurkje.

Nog een klein weetje, nu heb ik niet alleen een gelijkaardig jurkje als het jonge collegaatje. We bezitten ook nog eens meerdere paren gelijke schoenen. Zelfde smaak zeker?




Radiostilte

Sinds gisteren is het hier stil in huis. Onze kids zijn nu alle 3 vertrokken op kamp. Leonie en Matteo gingen het terrein verkennen vanaf vrijdag, de jongste is hen gisteren gevolgd. Haar eerste kampervaring!





En de oudjes, die blijven in stilte achter ... Het wordt toch een beetje vreemd. Een hele week thuis onder ons tweetjes. Het lijkt wel een beetje op een retraite, rust. Maar tegelijk ook wat inhalen van tijd, tijd voor elkaar en onszelf. En dan ook weer wat onrust, denken aan hoe ze het daar in het verre Limburg stellen, uitkijken naar hun thuiskomst ...