Yellow submarine ;-)

Ik startte dit schooljaar met een jurk in de naailes. Terwijl iedereen vlijtig werkt aan een mantel, laat ik dat werkstuk nog even in de wacht. Het zou nochtans nog moeten, maar anderzijds maakte ik er al eentje vooraf ...
Het stofje had ik al van vorige winter. Het is een gele elastische en vrij dikke stof van bij Mon Depot. Ik vermoed dat het er eentje was van Lucy has a secret, maar dat ben ik niet meer zeker.


Het patroontje haalde ik uit de knipmode. Er staan 2 versies in van deze jurk en ik wilde een combinatie van de beide. Lange mouwen (zo lang als ik nog uit mijn stof kon krijgen), bestikte naden (maar niet allemaal), een V-insnijding (die ik iets minder diep maakte ... ra ra)  en een afzonderlijke strook onderaan. Dat laatste werd niet helemaal wat het moest worden, ik knipte in een verstrooide bui een naad op middenvoor ... jammer, maar hier valt mee te leven ...



Een meevaller, doordat de stof elastisch is, kon ik de rits achterwege laten. En nog een meevaller, het stofje is best wel dik en dus warm. En dit is ook de reden voor de niet al te diepe V vooraan, ik wil er in de winter nog 'discreet' een warm hemdje onder aankunnen ;-)




Tja, en het is geel hé. Ik weet het, een beetje een kanariepietje (zei Germaintje lachend) of eerder een 'gele duikboot' ... Volgens mijn medecursisten sta ik wel met deze kleur. Maar officieel is dat nog nooit 'getest'. Misschien moet ik dat eens doen, zo'n kleurenanalyse. Maar dan zorg ik wel dat ik dit doe als ik de nacht voordien wel op de normale uren mijn bed heb gezien (wat vorige nacht niet is gebeurd ...).



Met deze blauwe kousen die ik nog liggen had, vind ik het retrogehalte hoog. Ik denk dat ik maar eens op zoek ga naar 'bordeauxkleurige' kousen (zie mijn schoenen) of heeft iemand nog een andere tip?



Klaar om aan de herfst te beginnen. Eentje om veel te dragen, want 'fietsvriendelijk'!

Jarige nichtjes

Met één maand verschil waren daar 3 meiden. Het lijkt nog alsof het gisteren was (weemoed, weemoed). Daar zat ik dan met ons 2-weken oude dochter, op geboortebezoek bij Lore. Haar tante was er ook, hoogzwanger. En nog eens 2 weken later bleek ook daar een meisje geboren, Merel!
Niemand die het door heeft hoe snel een pasgeborene, zoon van ... , dochter van ... verandert in een 'persoonlijkheid'. Die pasgeborenen zijn ondertussen uitgegroeid tot leuke enthousiaste meisjes, met hun typische eigenheid!

De nichtjes hebben al veel aan elkaar gehad, spelen graag samen, maar ook eens apart.

Lore koos voor een feestje bij de pony's. Dat vond Lucia wel plezant, 's avond zei ze dan ook heel serieus dat ze paardrijlessen zal volgen. Maar ondertussen is ze dat alweer vergeten ;-)

En nu is ze naar de cinema, want dat vond Merel dan weer leuk voor haar feestje!

Ik liet me nog eens overtuigen en begon op vrijdagavond vol enthousiasme samen met Lucia aan twee tasjes. Lucia koos groen voor Lore en fuchia voor Merel. En dit keer deed ze haar werk al met iets meer uithoudingsvermogen, ze knipte alle onderdeeltjes uit de stoffen en de versteviging. De rest van het werk liet ze aan mama over.



Ik weet niet hoe dat elke keer weer zo is, maar op zaterdagvoormiddag moest ik al snel beslissen het roze tasje even te laten voor wat het was. Het groene kreeg alle voorrang. Op de valreep werd het groene tasje nog vlug even op de haag 'gegooid' voor de foto en weg waren we. Zonder verpakking, maar met een extra inhoud. Onderweg Merel opgepikt, het meisje vond het tasje 'heel mooi' (oef, want het hare was al in de maak hé) en dan nog even de weg kwijt gespeeld en dan toch nog een volle minuut te vroeg! Dan denk je elke keer weer, wat heb ik mezelf toch weer aangedaan ...Ah ja, dat werd gelukkig snel duidelijk want Lore kwam heel enthousiast aan mama vertellen dat ze een tasje kreeg MET haar naam erop!



Het roze heb ik dan maar wijselijk op zondag afgewerkt, twee weken voor de feiten ;-)
(maar wel weer op de valreep, lees 1 minuut voor vertrek, in het groen 'gegooid' voor de foto ...)




Simply the best

Simpel kan ook goed zijn. Ik moet daar geen onderzoek voor doen om te weten dat ik in de winter toch het meest grijp naar die simpele jeans met een 'sous-pulleke'. En ondertussen weet ik ook al: 'you love it or you hate it', het 'col rouleetje'. Blijkbaar zijn er heel wat mensen die dat niet graag hebben, het aansluitende gevoel rond de hals. Ik hoor bij die andere groep, ik vind dat heerlijk knus en warm. En daaronder kan dan nog eens eender welk soort 'thermisch' hemdje gedragen worden. Oh jee, dat klinkt allemaal een beetje oudewijvenpraat, vrees ik.
Ik kocht de stofjes op het lentestoffenspektakel, al meteen een 'sous-pulleke' voor ons 3 in mijn gedachten. Ik vraag me af, gebruiken jullie ook dit woord?



Bijna liet ik me verleiden tot een mooi jurkje voor de meisjes, gecombineerd met een effen tricot, een kraagje, een knopenpad, korte mouw ... of nog eens een Charline ... of ...


Maar ik hield het uiteindelijk toch bij de eenvoud, perfect op een jeans en stijlvol met een blazertje. Ook leuk, in de kortste keren klaar! En nu de herfst toch beslist heeft om zich te laten voelen, laat maar komen. Wij zijn er klaar voor. Een herfstzonnetje is zeker nog welkom!




Valt het op? We deden van 'dirigentje' ...  ;-)



Uiltjes moesten het zijn, dat kozen de meisjes zelf.


Dit stofje is erg glad aan de binnenkant, geen idee wat het precies is. Een beetje oubollig, die kasjmier? Ik hield wel van de gouden accenten. 
In één klap drie lappen stof verwerkt!

Meiden willen hoodies!

De hoodie werd al een eind geleden besteld door de dochter. Broer en zus hadden er al een tijdje eentje, ik wil er ook wel zo eentje!
Een tijdje geleden dateert ergens rond de paasvakantie. Het patroon werd toen al uitgetekend, de stof werd samen met Leonie gekozen op het stoffenspektakel. Belangrijk, er moesten zeker ook uiltjes aan de binnenkant van de kap zitten!
Het werd dus dringend tijd dat ik eraan begon. Even vreesde ik dat de 146 misschien al wat klein zou uitvallen. Maar dat was niet nodig, er is nog wel wat 'groeimarge'!



Ik was helemaal niet in een 'oranje'-modus toen ik begon te knippen. Moeilijk te verklaren, want ik ben al heel mijn leven een oranje-fan. Een beetje beu zeker? Ik werkte de trui dan ook af met restjes tricot (de uiltjes komen hier nog terug!) en knopen die ik ooit eens bij een stapel stof kreeg.



Maar eenmaal van start, had ik er veel plezier in. Je hebt dat al door hé, ik hou wel van tricot. Af en toe lees ik over tricotangsten die overwonnen moeten worden. Ik vind het zo leuk om snel resultaat te hebben. De knoopsgaten deed ik volgens 'het boekje', ik span daarvoor enkele draden van de stikzijde over mijn knoopsgatenvoetje. Deze komen dan onder de zigzag van het knoopsgat terecht, waardoor het knoopsgat niet gaat golven.




Wil je scoren bij een prille tiener, voorzie dan zeker de duimgaten zoals hier beschreven! Let wel, verleng de mouwen dan een beetje. Dat deed ik althans en het mocht misschien nog een beetje meer.

 
Ik hou wel van de kap met de twee knopen. 



De hoodie werd al uitgebreid getest en goedgekeurd (en heeft zelfs al een minigaatje, op een niet al te zichtbare plaats, denk dat ik daar mijn 'verstelwerksteek' op mijn machine eens over zal laten gaan.)
De stof is eigenlijk heel dik en lekker warm, ik denk dat ikzelf nu aan de beurt ben. Of begin ik eerst aan een comfy sweater voor de MDH?

Het patroon vind je hier, ik liet de versnijdingen gewoon achterwege!

Jongensdromen

Hoe snel is een lap stof niet gekocht? Op het stoffenspektakel kocht ik een voorraad voor de kids, eerlijk verdeeld voor alle 3. Jongensstoffen zijn het moeilijkst, bekend waarschijnlijk, en zeker voor een 9-jarige. Hoewel de 9-jarige in kwestie voorlopig alles nog goed vindt. Het stofje met politie-autootjes had wel iets, vooral de kleuren. Want auto's, daar hechten de mannen hier in huis geen belang aan.
Maar hij vond het mooi en ik vond het mooi samengaan met een petrolkleurige lap die ik aan hetzelfde kraam kocht.
Aanvankelijk zou het een longsleeve worden met raglan mouwen. Uiteindelijk vond ik het beter geschikt voor een pyjama (toch al bijna een tiener). Het werd een nipte kwestie om er ook nog een broek uit te krijgen (die ik trouwens ruwweg overnam van dit patroon omdat deze het dichtst bij de huidige maat van de zoon zit).
Hoe snel is een pyjama met de overlock niet gemaakt? Heel snel vind ik. En dat is ook leuk, snel resultaat!










Eén probleem, Matteo vind hem heel makkelijk zitten, perfect om er actie mee te ondernemen ... Een vat vol energie, dit manneke!

Doe eens lekker gek

Vandaag hadden wij hier een 'doe-eens-lekker-gek'-feestje! Onze jongste werd vorige week, in de drukte van die eerste dagen, alweer een jaartje ouder. 7 staat nu op de teller!
En dat mochten we vandaag vieren. Als thema koos Lucia voor een gek feestje. Kies je voor dit thema, dan mag je je verwachten aan een dolenthousiast publiek!


Mijn rol in deze feestjes speelt zich grotendeels op de achtergrond af ... De MDH neemt hier met veel plezier het voortouw. Jeugdherinneringen en zo ... Hij leeft zich graag uit om een gepaste uitnodiging te voorzien.


Lucia had helemaal geen moeite om zich in te leven ;-)
 





 



 En ook ons publiek had er zin in (net zoals het weer)!






Onze gasten voorzien van spijs en drank, dat neem ik voor mijn rekening. Maar daar heb je natuurlijk een bom aan inspiratie voor op pinterest. Boodschappen doen en de kids laten 'werken'!

En nu met een voldaan gevoel de beentjes omhoog de zetel in!



Het Frans-Kroatisch-Belgische broekje

Een beetje ingewikkeld? Eigenlijk niet hoor. In de paasvakantie trokken we een weekje naar Bretagne, deze zomer vertoefden we in Kroatië en het merendeel van het jaar bevinden we ons in België.
Telkens ging een zak met enkele boekjes, stofjes en patroonpapier mee (en kwam het grootste deel onaangetast terug thuis).
Het patroon werd getekend in de paasvakantie in Frankrijk. Toen werd het opzij geschoven, ah ja, want lange broeken hebben jongens niet nodig in de zomer. Aan de campingtafel in Pakostane werd het bordeaux lapje stretchjeans geknipt. Op het einde van de vakantie werd het genaaid op eigen bodem.
En die laatste stap, dat ging supersnel. Moet ik meer doen, het werk spreiden over meerdere maanden ...




Ik vond het smalle modelletje in Knippie. Ik paste weer mijn gekende recept voor maatwerk toe, twee maten kleiner in de breedte (122), dan in de lengte (134).  Zo zit het broekje meteen goed voor onze 9,5-jarige. Dat is ook de reden waarom ik me af en toe overhaal een broek voor de zoon te maken, zo heeft hij er toch één die hem helemaal goed zit.





Het model voorziet 3 zakstrookjes, twee achteraan, eentje vooraan. Deze strookjes maakte ik met de averechtse kant van de stof aan de buitenkant. Net dat tikkeltje meer, vind ik, met weinig moeite.
Nadeel, het zijn valse strookjes, dus het broekje heeft geen zakken ... Of voordeel, want zo kan hij deze niet meer vol proppen met papiertjes, 'diamanten', keien, krijtjes, ... De wasmachine zal me er dankbaar voor zijn.




Bedenking: ik vraag me af waarom ik altijd de moeite doe om een rits en knoop te voorzien, die zoon van ons heeft daar blijkbaar geen nood aan. Betrapt bij het aandoen voor de fotosessie!



Patroon: Knippie 2/2014
Stof: stretchjeans stoffenspektakel
Trui: CKS vorige winter
Theo-hemd: zie hier