'The twist' wordt hier eens uitgelegd (tutorial)

The twist uit mijn vorige bericht wilde ik wel eens uitleggen.
En daar bleek wel interesse voor te zijn!
Dus doen we dat hier met veel plezier.
Ik nam onderweg wat foto's.



Ik hoop dat alles duidelijk genoeg is,
maar ik ben er zeker van dat als je het gewoon doet,
alles zichzelf wel uitwijst!
Voor alle duidelijkheid,
het gaat hier dus om een petit-pan-kraagje op een V-hals.
Als je met deze 'Junior high dress' aan de slag gaat, dan heb je al meteen een patroon voor zowel een rond kraagje als een V-uitsnijding.
Maar volgens mij kan dat bij eender welk patroon.

Ik maakte de oorspronkelijk V-uitsnijding 2 cm dieper aan de punt, om een ideaal kijkgaatje te bekomen.
Natuurlijk doe je dit ook bij het belegdeel. 
Om voldoende beleg te hebben om de punt netjes af te werken, 
tekende ik ook 2 cm bij aan de onderkant van het beleg.



  1. Maak de beide kraagdelen. Bij de jurk zijn de schoudernaden al aan elkaar gestikt. Leg de beide kraagdelen op de jurk. Leg alles mooi vlak en let erop dat de beide kraagdelen elkaar raken.
  2. Stik het deel van de ronde kraag dat op het jurkje ligt vast. Doe dit tot daar waar de ronde kraag een andere 'weg' volgt dan de V-uitsnijding. Stik op net iets minder dan een cm, zodat deze stikking straks verdwijnt.
  3. Aan de andere kant ziet dat er zo uit! Zoals je merkt heb ik deze verstevigd met vlieseline.


  4. Stik bij de belegdelen de schoudernaden. Leg dan het beleg met de goede kant op het kraagje en stik dit beleg even ver als je vorige stiksel van de kraag. In dit geval stikte ik dus maar ongeveer 2 cm verder dan de schoudernaad. Stik nu op precies 1 cm.
  5. Knip de naad in tot aan het puntje van het stiksel. Je mag dit zowel door de 'blauwe stof' als door 'het witte kraagje' zelf doen. 
  6. Het kraagje hangt nu gedeeltelijk vast.

  7. Tijd voor de grote verdwijntruc :-) Trek nu de loshangende stukken van de 'witte' kraag weg onder het beleg zodat deze kraag niet wordt meegestikt met de volgende stap! Speld het beleg vanaf de punt van de V-uitsnijding vast tot net voor het knipje dat je daarjuist maakte.
  8. De stikkingen komen net niet tegen elkaar. Dat is niet erg.
  9. Knip zowel de jurk als het belegdeel in tot net voor je stiksel in de punt. Je kan ook de naad van je beleg wat bijknippen.


  10. Vouw nu het beleg op zijn plaats. Strijk alles goed uit. Het begint er al op te lijken!
  11. Stik de punten van de ronde kraag met een zigzag vast op de plaats waar straks nog een biais voor de afwerking komt.
  12. Zoals je ziet had ik hier pas door dat je het kraagje ook moet inknippen om het netjes te kunnen afwerken.


  13. Knip zelf biais schuin van draad en strijk alles mooi uit of je kan natuurlijk ook gekochte biais gebruiken. Dan zou deze wel dezelfde kleur van je kraag moeten hebben, want je zal er toch altijd een beetje van zien.
  14. Stik de biais op de bovenkant van het kraagje vast vanaf het ene knipje tot het andere knipje.
  15. En nu was ik blijkbaar wel heel erg gehaast om het resultaat te zien. Van de laaste stappen heb ik geen foto's meer. Je vouwt dus de biais mooi om de naad, spelt alles goed vast en stikt op het randje door.
  16. Strijk alles heel goed uit. De boord met de biais strijk je naar binnen. De uiteinden van de biais zette ik vast met de hand.

Ok, I addmit, de kwaliteit van mijn foto's is niet super.



Met een beetje durf tover je een tevreden glimlach op jouw gezicht / op het gezicht van je tienerdochter (schrap wat niet past).



Junior High dress: mijn versie met een twist (eindelijk)!

Als je een tienermeid in huis hebt,
dan is je oog ongetwijfeld al gevallen op een nieuw jurkjespatroon. 
Ann, van 'Lieveke en zus' kon er niet omheen.
Ze ontwierp al een frivool zomerjurkje met een hoog schattigheidsgehalte voor speelse meisjes.
Het jurkje kreeg de naam van haar jongste dochter Eryn mee.


Maar nu was Norah, haar oudste dochter, aan de beurt!
Een jurk voor prille tieners en ja, ook voor jeugdige dames :-)
Ik was meteen gewonnen voor dit nieuwe patroon,
alleen al die mooie tekeningen die bij haar patronen horen, doen mijn hartje overslaan!


Ik gaf me op voor haar blogtoer en was vereerd dat ik opnieuw mocht meedoen.
Zo'n lancering mogen mee op gang trekken, dat heeft toch iets speciaal!
Als je al even meevolgt in deze blogtoer,
dan is het je misschien ook opgevallen dat ik me tot mijn grote spijt niet aan mijn belofte heb kunnen houden.
Een heel stevige griep strooide roet in het eten.
Ik haalde de deadline niet.
Zo'n griep dwingt je je leven enkele dagen 'on hold' te zetten.



Voordeel, ondertussen kan je wel wat verder denken.
Ik had het jurkje al geknipt in een donkerblauwe stof die nog in mijn voorraad lag.
Ik hou echt van deze klassieke look, de vorm van de jurk komt er prachtig in uit.


Maar tegelijk mocht er toch iets meer, 
het moet nu ook weer niet te braaf worden.
En zo kwam ik op het idee om het ronde kraagje te combineren met de V-hals!

Ann omschrijft haar patronen dan ook als volgt:

Mix…
en match.
Probeer, combineer!
Buiten de lijntjes kleuren?
Toegestaan!

Ik knipte de onderdelen nog eens gedeeltelijk opnieuw uit in een proefstof.
In de zetel had ik al heer hard nagedacht hoe dat dan precies zou kunnen,
maar soms moet je het gewoon eens doen.
Als er interesse is, dan wil ik wel eens uitleggen hoe ik het deed
 (ik nam onderweg de nodige foto's)!


Ann geeft als tip om de bovenwijdte te volgen om een maat te kiezen,
Leonie hoorde net bij de bovengrens van 14 jaar.
Ik twijfelde en knipte extra zijnaad, 
maar had dit helemaal niet nodig.
Het jurkje zat meteen perfect.
Wat een zaligheid om niet te moeten bijsturen!



Het jurkje is pittig kort.
Dat heeft zo zijn redenen.
Eigenlijk had ik de bedoeling om er nog een strook wit en paillettenkant aan te zetten
(beide restjes van haar vormseloutfit),
maar bij een pasbeurt was ik helemaal weg van die eenvoudige look
en dus lieten we het 'pittig' kort!

Het mag wel duidelijk zijn dat ik nogal enthousiast ben!
Ik popel om eens een bloesjesversie te maken of nog eens een jurk met de versnijdingen op de rug.





Happy with his new Theo

Ik trakteerde mezelf enkele weken geleden op de papieren versie van de Theo 'tienerproof'.
De dagen voordien had ik me verdiept in het onderwerp 'communiekleren voor minitienerjongens'. Er heerst nogal wat twijfel over dit laatste ... doe ik het of doe ik het niet ...


Om al een beetje in de sfeer te komen en misschien ook knopen te kunnen doorhakken was het ideale moment aangebroken om in een lang gekoesterde lap een Theo voor Matteo te maken.
De stof kocht ik nog bij Liesellove. Een specialleke die me echt wel kan bekoren! Ik hou van het mooie blauw, met wat aqua, een tikkeltje oker en groen. 



De print met de stoere leeuwen, nog steeds één van de favoriete dieren van Matteo, doet mijn en zijn hartje sneller slaan. Zag je de bloemen, die lijken wel 'geborduurd'!


Ik dook in mijn restjesbak en haalde er meerdere soorten stofjes uit. De eerste 'duik' leverde geen perfecte match op, maar bij mijn tweede duik hadden we prijs. Matteo vond de donkerblauwe stof perfect voor wat extra accentjes!


Alles verliep op wieltjes, leuk om te kunnen naaien zonder veel obstakels of denkwerk, gewoon even beslissen welke extraatjes je wil. 



Misschien toch opbiechten dat ik er zeker een uur over deed voor ik zeker wist dat de print vooraan zou doorlopen! Of was het anderhalf uur ... en weet je wat Leonie zei toen het hemd af was ... 'Heel mooi, mama, maar misschien moest de print vooraan niet doorlopen ...'


Oh ja, bijna vergeten, ik paste het perfecte trucje toe om de knoopsgaten in een rechte rij te krijgen. Ik vond het warm water niet uit, dat staat vast! Maar wie het dan wel deed, dat weet ik echt niet meer. Je mag hier gerust komen claimen :-)
Het rolletje schilderstape eigen ik me zelf toe, het keert niet meer terug naar de materiaalkoffer!



Toeval of niet, gisteren konden we genieten van de ene na de andere prachtige Theo! Ik zat niet bij de bedenkers, maar sluit me bij deze toch graag aan bij de Birtheo's. Proficiat met je verjaardag, Sharon!




Mijn Miss Romantiek

Het erekroontje voor Miss Romantiek gaat naar ...
tja, als het van mij afhangt, dan kies ik voor Leonie!
Ik ben helemaal niet thuis in missverkiezingen,
wist zelfs niet dat de nieuwe Miss België gisterenavond verkozen werd.


Zie je, mijn Missje wordt groot!
En dat vindt ze zelf niet altijd even leuk.
Ze heeft het wat moeilijk met de vele veranderingen ...
op een foto is de zelfzekerheid soms wat weg.



Hoeveel twijfels er ook door dit tienerhoofd gaan,
gelukkig zijn er ook nog zekerheden.
Ze heeft een eigen stijl en weet wat ze mooi vindt.
Het mag wat verfijnder en elegant.
Een beetje bling bling af en toe, een romantisch stofje, een  zwierige jurk.

 

In haar dromen liep ze hier rond, in de kledij van Alicia.
Ik kan haar geen ongelijk geven, oh wat hou ik van deze kledij!


We zijn hier thuis nogal verknocht geraakt aan deze serie ...
Als het van Leonie afhing, dan keek ze de serie in één keer uit!


Het verzoek was er al een heel eind.
'Wanneer maak je nog eens een kleedje voor mij, mama?'
Ik kon deze roep niet meer negeren en we kozen een romantisch stofje en modelletje uit Burda.
Ik tekende de kleinste maat over, maar deze bleek nog heel ruim te zitten.
Niet makkelijk, naaien voor dit ranke tienerlijf.
Zelf maakte ze een shirt uit LMV in dezelfde maat en dat blijkt dan weer heel smal te zitten.
Ik weet het, ik moet meer opmeten voor we beginnen ...

Voor de afwerking bestond wat twijfel,
op een shoppingmiddag zagen we in één van haar favoriete winkels enkele bloesjes met een striklint aan de hals.
Ik stelde dit voor en dat vond ze prima.
Maar eens de jurk af was, vond ze dit striklint toch niet meer mooi ...

Met de feestdagen slaagde ze erin het lint weg te moffelen onder haar jurk,
maar ondertussen lijkt het alsof het toch weer OK is ... want het lint mag weer gezien worden.


De jurk is pittig kort. Even leek het erop dat de jurk wat 'onzedig' kort zou worden.
Bij het strijken van de zoom, schroeide ik enkele gaatje in de stof ...
Tja, een dikke tegenvaller.
Ik naaide een extra strook aan de rok, streek deze opnieuw om (ja, een stuk voorzichtiger) en stikte deze vast in de aanzetnaad.


Kijk, spontaan poseren lukt ook nog !!



A happy new year - Smoke Green

Hoelang duurt 'het academisch kwartiertje' als het op nieuwjaarswensen aankomt?
Toch minstens een week,
misschien wel een maand ...
Ik kies dus voor een week.
Bij deze wens ik jullie allen een stralend 2017 met weinig zorgen en heel veel creativiteit.!


Misschien moet ik mezelf wel iets minder creativiteit toewensen ...
want ik heb de indruk dat dit me soms blokkeert.
Zoveel ideeën hebben, dat ik niet weet waarmee te beginnen.

Ik maak er meteen een eerste goed voornemen van.
Gewoon doen, niet twijfelen en je prioriteiten stellen.
Dat laatste zal misschien wel hoognodig worden :-)
want als 2016 het jaar was van de herinrichting van de benedenverdieping,
wordt 2017 voor ons een feestjaar!
We beginnen met het 50-jarige jubileum van mijn ouders,
nadien volgt het huwelijk van mijn zus
en om het rijtje af te sluiten doet Matteo in mei zijn vormsel.

Genoeg reden dus om te naaien!

En te feesten !!!

Hoe stil het hier ook was,
het had niets te maken met niets om over te bloggen.

Wat dacht je van een 'rewind'?
Mijn laatste werkje eerst, het eerste werkje van 2017 :-)
Al maanden kriebelde het om nog eens te breien.
Allerhande truien zitten in mijn gedachten ... 
maar ik begon met een heel haalbaar project.
Ik hou erg van de stijl van de mutsen en sjaals, de duidelijke uitleg!
Dit keer probeerde ik de 'knot headband'!


En ik was zo dringend toe aan een haarband voor op de fiets!
Ik koos een bolletje 'smoke green',
haalde mijn breipennen van onder het stof
 en breide de haarband in de auto op weg naar een dagje Antwerpen.
Haalbaar dus, dat schreef ik al!


Oh wat jammer, geen sneeuw voor ons vandaag
buiten
...
maar wel even binnen
want ik naaide een stukje pluizige fleece aan de binnenkant!
(en als je goed kijkt bleven die pluisjes niet alleen in huis ;-) !)


Mijn liefde voor 'smoke green' is groot ...




Three to hug

Met een 'one to hug' scoor je altijd!
Zeker als je veilig voor maat 80 gaat, want het durft hier wel eens een tijdje duren voor we een date gevonden hebben met de ouders.
De 3 versies naaide ik nog voor de herfstvakantie ...
en nog moet er eentje op zijn bestemming geraken (bloos).


In de herfstvakantie vond ik ook de smaak terug om bij het geboortekaartje en passend shirtje te flocken. 
Ik heb altijd een instant geluksgevoel op het ogenblik dat de folie eraf gaat.


Ik herhaalde nog eens de vossenoren,
maar dat was eigenlijk een groot obstakel.
Het minipatroondeeltje bleek zoek.
Er werd gezocht en gezocht om dan uiteindelijk maar opnieuw te beginnen.


Voor Willem kozen we een schattig vosje om te flocken.



Zanna en Stella kregen een jasje in een zomers stofje van de Veritas,
samen met een shirtje met een flock geïnspireerd op hun beider geboortekaartjes.


Stella kreeg een extraatje van de hand van Leonie.
Haar mama was vorig jaar Leonies klassenleraar, mijn collega dus.
Leonie wilde graag ook een cadeautje geven.
Net toen was ze aan de lopende band knuffeldoekjes aan het maken voor MFL!
Voor je nu denkt, er ging er eentje minder naar het goede doel.
Nee, dat kon Leonie niet over haar hard krijgen.
Er werd er gewoon nog eentje extra gemaakt.

Ik nam de foto's met mijn allereerste smartphone
(ja, echt, nog maar sinds enkele weken in mijn bezit). 
Niet echt denderend, 
dat komt natuurlijk omdat we geen tijd meer hadden om het juiste licht af te wachten.
De cadeautjes moesten gegeven worden ...

Met die nieuwe smartphone test ik ook een aantal apps uit.
Zo test ik 'any.do', een lijstjesapp.
Al een geluk dat die app niet reageert als een mens.
Hoeveel keer ik 'bloggen' al niet gesluimerd, uitgesteld, genegeerd heb ... 
Dat zou anders gedonder gegeven hebben!

Als de zin hier is om nog wat meer foto's te maken, dan komen er nog enkele naaisels hier op de blog.



Help, mijn naaimachine werd gekaapt! #MFL

Ik zou echt VEEL naaien in de herfstvakantie!
Want de drang wordt steeds groter, de tijd steeds minder.
En dat wringt ...

Je kan met veel obstakels rekening houden waarom je er maar niet toe komt.
Maar die KAPING, dat was er nu eentje waar ik niet echt op had gerekend.


Het begon al met het ondertussen jaarlijkse terugkerende slaapfeestje van Leonie.
Wij (=mams en paps) zorgen enkel nog voor de accomodatie en de catering.
In de programmatie hebben wij geen inbreng meer.


Het goede nieuws is,
als 'hostel'-uitbaters, mogen we wel nog in de buurt blijven :-)  !


En zo zag ik een groepje meiden zich volledig overgeven om zelf hun allerbelangrijkste slaapmaskertje te produceren. 
Meer nog, ik mocht wat betreft de finetuning nog hier en daar wat raad geven.


Het werkt dus !!!

Net toen ik dacht dat de aandacht van mijn kapers wat verslapte,
werd mijn naaimachine opnieuw gegijzeld.

Al gauw bleek dat het hier niet om alleen handelende activisten ging.
En ze gingen voor hun doel! 


Hun aandacht verslapte niet.
Ik kreeg geen kans om te ontsnappen.
Meer zelfs, al gauw werd voor de omgeving duidelijk dat ik aan het 'Stockholm Syndroom' leed.


Ik denk wel dat ik verzachtende omstandigheden zal kunnen inroepen!


Leonie maakte de knuffeldoekjes en wanayamakes zo goed als alleen.
Haar doorzettingsvermogen was groot!
Ze bracht zelf al meerdere uurtjes door in het ziekenhuis de laatste maanden.
En daarom voelde ze zich des te meer verantwoordelijk om een lichtpuntje te kunnen maken!