Jongensdromen

Hoe snel is een lap stof niet gekocht? Op het stoffenspektakel kocht ik een voorraad voor de kids, eerlijk verdeeld voor alle 3. Jongensstoffen zijn het moeilijkst, bekend waarschijnlijk, en zeker voor een 9-jarige. Hoewel de 9-jarige in kwestie voorlopig alles nog goed vindt. Het stofje met politie-autootjes had wel iets, vooral de kleuren. Want auto's, daar hechten de mannen hier in huis geen belang aan.
Maar hij vond het mooi en ik vond het mooi samengaan met een petrolkleurige lap die ik aan hetzelfde kraam kocht.
Aanvankelijk zou het een longsleeve worden met raglan mouwen. Uiteindelijk vond ik het beter geschikt voor een pyjama (toch al bijna een tiener). Het werd een nipte kwestie om er ook nog een broek uit te krijgen (die ik trouwens ruwweg overnam van dit patroon omdat deze het dichtst bij de huidige maat van de zoon zit).
Hoe snel is een pyjama met de overlock niet gemaakt? Heel snel vind ik. En dat is ook leuk, snel resultaat!










Eén probleem, Matteo vind hem heel makkelijk zitten, perfect om er actie mee te ondernemen ... Een vat vol energie, dit manneke!

Doe eens lekker gek

Vandaag hadden wij hier een 'doe-eens-lekker-gek'-feestje! Onze jongste werd vorige week, in de drukte van die eerste dagen, alweer een jaartje ouder. 7 staat nu op de teller!
En dat mochten we vandaag vieren. Als thema koos Lucia voor een gek feestje. Kies je voor dit thema, dan mag je je verwachten aan een dolenthousiast publiek!


Mijn rol in deze feestjes speelt zich grotendeels op de achtergrond af ... De MDH neemt hier met veel plezier het voortouw. Jeugdherinneringen en zo ... Hij leeft zich graag uit om een gepaste uitnodiging te voorzien.


Lucia had helemaal geen moeite om zich in te leven ;-)
 





 



 En ook ons publiek had er zin in (net zoals het weer)!






Onze gasten voorzien van spijs en drank, dat neem ik voor mijn rekening. Maar daar heb je natuurlijk een bom aan inspiratie voor op pinterest. Boodschappen doen en de kids laten 'werken'!

En nu met een voldaan gevoel de beentjes omhoog de zetel in!



Het Frans-Kroatisch-Belgische broekje

Een beetje ingewikkeld? Eigenlijk niet hoor. In de paasvakantie trokken we een weekje naar Bretagne, deze zomer vertoefden we in Kroatië en het merendeel van het jaar bevinden we ons in België.
Telkens ging een zak met enkele boekjes, stofjes en patroonpapier mee (en kwam het grootste deel onaangetast terug thuis).
Het patroon werd getekend in de paasvakantie in Frankrijk. Toen werd het opzij geschoven, ah ja, want lange broeken hebben jongens niet nodig in de zomer. Aan de campingtafel in Pakostane werd het bordeaux lapje stretchjeans geknipt. Op het einde van de vakantie werd het genaaid op eigen bodem.
En die laatste stap, dat ging supersnel. Moet ik meer doen, het werk spreiden over meerdere maanden ...




Ik vond het smalle modelletje in Knippie. Ik paste weer mijn gekende recept voor maatwerk toe, twee maten kleiner in de breedte (122), dan in de lengte (134).  Zo zit het broekje meteen goed voor onze 9,5-jarige. Dat is ook de reden waarom ik me af en toe overhaal een broek voor de zoon te maken, zo heeft hij er toch één die hem helemaal goed zit.





Het model voorziet 3 zakstrookjes, twee achteraan, eentje vooraan. Deze strookjes maakte ik met de averechtse kant van de stof aan de buitenkant. Net dat tikkeltje meer, vind ik, met weinig moeite.
Nadeel, het zijn valse strookjes, dus het broekje heeft geen zakken ... Of voordeel, want zo kan hij deze niet meer vol proppen met papiertjes, 'diamanten', keien, krijtjes, ... De wasmachine zal me er dankbaar voor zijn.




Bedenking: ik vraag me af waarom ik altijd de moeite doe om een rits en knoop te voorzien, die zoon van ons heeft daar blijkbaar geen nood aan. Betrapt bij het aandoen voor de fotosessie!



Patroon: Knippie 2/2014
Stof: stretchjeans stoffenspektakel
Trui: CKS vorige winter
Theo-hemd: zie hier

Met een rugzakje?

Het voelt een beetje vreemd. De allereerste dag van de 'grote' vakantie voelt nog een beetje als gisteren ... maar door de vele herinneringen die ertussen zitten ook alweer heel lang geleden. Die allereerste dag van de vakantie sprak ik af met een vriendin die hoognodig toe was om nog eens een naaiprojectje te realiseren. Na 3 jaar studeren behaalde ze een nieuw diploma. Daar mag ze terecht trots op zijn! Maar in die 3 jaar vergaarde haar machine ook wel een beetje stof ...
De kinderen kregen de living en de tuin als territorium, wij bakenden de keuken af als naaizone. We hadden de weken ervoor een shirtje gevonden waar we ons wel eens wilden aan wagen.
Het werd een gezellig dagje. We hebben ook wat afgelachen ... met mysteries over het naaien. Tussenin ging Ilse ook nog eens een nieuwe job 'pakken' en ging er natuurlijk ook het één en ander mis met het naaien. Babbelen en naaien, je weet wel!



Maar het kwam goed. Ik had nog juist een couponneke op de kop getikt in de Soldeur. Voor enkele euro ben ik een zwart-wit T-shirt rijker.




De titel wordt nu wel duidelijk zeker? Het lijkt toch een beetje alsof ik een rugzakje aanheb ... Het voelt ook wel een beetje zo, want die 'keperband' geeft niet mee. Toch ben ik er wel tevreden mee, hier op een jeans, moet ik ook nog eens proberen op een zwarte broek.



Het shirt van Ilse mag er ook zijn, maar jammergenoeg heb ik daar geen foto's van. 'k Zal haar eens moeten overtuigen!

Zo'n dagje is voor herhaling vatbaar. Daar zullen onze kids zeker geen nee tegen zeggen, want ook voor hen werd het een fijne vriendjesdag.

Voetbalelftal

Een naaiwerkje waarvan ik het eindresultaat al kende. Want ik ben zeker niet de enige die in dit stofje het perfecte jongenshemdje zag. In dit stofje zag ik al enkele hemdjes verschijnen. Dus ik dacht zo, misschien moeten we eens kijken of we aan een voetbalelftal zouden geraken ;-)  Laat mij maar weten als je er ook zo eentje hebt! Ik ging al even terug zoeken, maar vond er al maar eentje meer terug, zoveel moois gezien de laatste maanden ...



Wat maakt 'ons' hemd dan weer anders?
Mmmm, even denken ...


 De afwerking met het bijpassende stofje uit dezelfde collectie? Nee, ik zag het ook al bij andere hemdjes.




De oranje hoekjes hier en daar? De hoekjes op zich natuurlijk niet hé, want dat is het lumineuse idee van Sharon, onze jongenspatronenleverancierster!



De knoopjes uit mijn moeders doos? Het kleurtje is niet helemaal hetzelfde, maar ik vind ze er toch wel goed bij passen.


Het maatje 140, voor een Theo? Uit noodzaak toch een beetje. Ik maakte deze zomer een 134, versie small. Deze zit hem perfect! Maar kindjes groeien hé, de ene al wat sneller dan de andere. Wij wachten nog altijd geduldig op een groeispurt van onze kanjer ;-)
En ja, een patroon kan je gerust een maatje vergroten! 2 maten heel misschien ook nog ... maar dan blinkt het zwarte gat. Wij hebben dus nog wel even tijd.


De bestikking van de kraag? Ik deed het eens volgens haar werkwijze en ja, dat gaat heel gemakkelijk!


Het niet-doorlopen van de print? Oei oei, dat is niet mijn sterkste kant. Het hemdje werd geknipt op reis. Ik nam een paar lapjes en patroontjes mee en vond heel af en toe een momentje om rustig wat 'voor te bereiden'. Maar blijkbaar net iets te ontspannen?


Of toch wel, het heel goed doorlopen van de print? Ik denk dat dit hier wel het origineelste is aan 'ons' hemdje ... Terwijl mijn hoofd het zo goed wist, maar aan één kant een hoekje afknippen, ging mijn schaar als boter door de twee laagjes :-( 
Even overwoog ik om aan beide zijden een driehoekje te zetten, ik besloot uiteindelijk het foutje terug recht te zetten! Professioneel gedaan hé ...




Boterhammen met Flip en Maaike

Goed, het weer is *
Sorry, ik denk dat het tijd wordt om een woord uit te vinden voor het weer dat we krijgen in het verkeerde seizoen.
Leuk is dat niet, maar ik heb nog net iets te veel het vakantiegevoel om dan maar bij de pakken neer te zitten. Ik hoorde op de radio iets over 'boterhammen in het park'. 'Doen!' , dacht ik. Ik bekeek het programma en had snel beslist. Wij gingen op maandag! Want Leonie heeft een boontje voor Maaike Ouboter en Flip Kowlier , die is helemaal terug top!



En ja, het was een leuk uitstapje. De trein is altijd makkelijk reizen ... en het Warandepark is zo gevonden!



Niemand wordt vergeten, om 14 u komen De Piepkes voor de kleinsten onder ons. Grote namen krijg je dan te zien (Sioen, Roland en Pieter-Jan De Smet). En als je het nog kindvriendelijker wil, dan moet je woensdag gaan, want dan staat Kapitein Winokio op het programma!



Matteo, die kon zijn hart ophalen bij de artiesten van 'circus zonder handen'!







En nadien deden we nog even van toerist in de regen!

Nee, ik heb geen aandelen in de organisatie. Wie weet heb ik enkele kids (inclusief moeders en vaders) nog op een keigoed gedacht kunnen brengen om één van de laatste vakantiedagen door te brengen!

PS: Wat jammer dat ik nu net donderdag niet kan, want dan zouden wij zeker nog eens naar 'Klaas'  gaan kijken zijn.






Alles komt terug

Ik zet meteen de puntjes op de i : wat je ziet heb ik niet zelf gemaakt! Of toch wel, een heel klein beetje. Maar over dat heel klein beetje deed ik pakweg een half jaar.
Het was ooit een kleed, in een nogal grote maat. Ik kocht het al een heel eind geleden in de kringloopwinkel. Af en toe zie ik hele mooie vintage-dingen die één van jullie scoorden in de kringloop. En dan ben ik wel een tikkeltje jaloers. Want zelf kan ik het niet zo goed opbrengen om in de ellenlange rijen te gaan neuzen. Om dan alert te blijven en daar ook nog iets moois tussen te vinden. Heel af en toe spring ik wel eens binnen in de hoop een mooie lap stof te vinden. Want dat lukte wel al eens, een pareltje te vinden. Nu hebben ze dat in onze kringloopwinkel goed gezien. Pal voor de ingang staat nu een rek waar de medewerkers al wat voorgesorteerd hebben, het retro-rek. Boeiend om daar eens tussen te neuzen, echt boeiend! Daar hangen soms nog spiksplinternieuwe baby-jurkjes tussen, of hele fijne zelfgebreide spulletjes. Gewoon al leuk om met de kids eens tussen te neuzen, een beetje geschiedenisles bijna ;-)
Goed, ik wilde het dus over deze jurk hebben. Helemaal eigentijds, dat viel meteen op. De wijde raglanmouwen, de zwart-wit print,de afwerking aan de hals met het split, de rekker in de taille. En toch was het ook weer ouderwets, te lang! En ook helemaal doorschijnend. Liepen ze vroeger met hun billen te koop? Of hoorde daar een 'onderkleed' bij?
Ik zou van het bovenstuk een shirt maken. Maar daar begon de ellenlange twijfel. De rekker zat te hoog om daar juist onder te gaan knippen. Een strook onder de rekker laten, vond ik dan weer niet mooi. Het belandde op de to-do stapel en bleef daar liggen.
Juist voor we op reis vertrokken, kreeg ik plots een nu-moet-het-gebeuren-moment. Die stapel moest weg gewerkt worden. In een uur of twee werden heel wat 'herstellingen' en hak-de-knoop-door-beslissingen genomen.


Voila,ik maakte de oorspronkelijke elastiek los en stikte een stuk lager een 'smock-elastiek' in. Iets wat ik leerde kennen in het 'grote naaiboek' van Femma. De fijne elastiekjes zitten al op rijtjes waartussen je moet stikken.  Best wel handig. Hier nog niet perfect (gelukkig ook niet te zien), volgende keer beter zeker. Wat ik wel leuk vind aan deze elastiek is dat hij heel soepel en licht is.


Ik dacht dat ik een foto had van de oorspronkelijke jurk, maar deze is verdwenen. Zo zag het er ongeveer uit ;-)






Ik hou van het knoopje,



en nog veel meer van de uitsnijding van de mouw!


En bij een volgend nu-moet-het-gebeuren-moment maak ik misschien nog wel eens iets uit de rok ...


Met dank aan onze jongste voor de foto's! Ze stond erop dat deze allemaal door haar gemaakt werden.