Sewing with kids: de opvolging is verzekerd!

Matteo kreeg van oma een zakje knikkers. Al gauw rees er een groot probleem, waar zou hij deze bewaren. 'Ah ja, in een knikkerzakje natuurlijk', zei ik. 'Maar dat heb ik toch niet', werd er geantwoord.
'maak je dat toch gewoon zelf, jongen ...'
Hij vond het meteen een super idee. We vonden de handleiding van de knikkerzak uit de tijd van 'Van Katoen' op het net. De lapjes waren heel snel gekozen.


En het vervolg deed hij met grote ijver. Zalig om hem geconcentreerd bezig te zien, geassisteerd door het puntje van zijn tong.
Het mag gezegd, hij deed zijn werk met grote precisie. Zelfs het bestikken deed hij helemaal zelf. Maar één keer moesten we het tornmesje boven halen.




Hij spreekt al van een volgend zakje, voor als dit zakje te klein wordt. Bedoelt hij daarmee dat hij nog heel veel knikkers verwacht of dat hij niet kan wachten tot het volgende naaiprojectje zich aandient?

En we hadden hier eigenlijk nog een groot probleem. Leonie had echt een nieuwe handtas nodig! Voor haar achtste verjaardag kreeg ze van mij een zelfgemaakt handtasje (voor mijn blogtijd dus). Ze zorgt er erg goed voor en neemt het steeds mee als er gewinkeld wordt. En ja, ze had gelijk, het heeft zijn beste tijd gehad.

Met evenveel ijver als haar broer werd haar nieuwe handtasje in elkaar gestoken. Leonie heeft al wat ervaring op naaigebied en kan al redelijk zelfstandig werken. Het kersenstofje mag je eigenlijk wel een beetje 'vintage' noemen,  maar dat zou je niet onmiddellijk door hebben. Ik koester dit stofje al een tijdje en durf er mijn schaar niet in zetten. Het ideale patroontje moet zich nog eens aandienen. Maar zo als tasje kunnen we al een beetje genieten. De fuchia stof is een gordijn van de Hema, de kleur is veel feller dan je op de foto's ziet.




Bij het strikje heb ik haar wat geholpen. We kozen een modelletje om uit vilt te maken, het was een beetje prutsen om het in stofversie te maken. Heel zomers geworden, misschien maak ik er ook eens eentje voor mezelf! De handleiding van dit tasje moet waarschijnlijk één van de eerste handleidingen geweest zijn die ik op het internet vond. In een ver verleden, toen ik nog geen benul van pinnen had. Maar kijk, ik vond het terug en je zal het hier nog zien verschijnen ;-)

Het is er nog eens van gekomen. Samen naaien met de kids. En ondertussen werd mijn stoffenvoorraad eens aan een grondige opruimbeurt onderworpen. Hmmm, tot grote tevredenheid van de wederhelft, want dit werkje drong zich op!




Au bout du monde

Voor mij bestaat elke dag uit te weinig uren. Zelfs in vakantietijden geraak ik niet door mijn 'to do' -lijstje ... en daarom was het gewoon eens tijd om heel de planning 'on hold' te zetten.
Vorige week trokken we er een weekje op uit! We twijfelden wat over onze bestemming en kozen uiteindelijk de verste, au bout du Monde (officieel Bretagne) . Maar het was de 800 km rijden zeker waard! Ik denk dat ik weer maar eens mijn hart verloren heb (tot grote onrust van onze oudste ... Zij hoorde me voortdurend zeggen: 'Zou dit huisje niets voor ons zijn' ... of 'hier zou ik willen wonen' ... Zij ziet dat niet zitten hoor, dat moet je naar school in het Frans hé mama en dan zie ik mijn vriendinnen niet meer ...)
Werkelijk elk plekje is er prachtig en ik denk dat ik nog meer onder de indruk was door de grote rust overal (het was dan ook nog geen vakantie in Frankrijk!).



De ideale setting om een wel heel nuttig projectje op foto te zetten! Nog juist voor we vertrokken legde ik de laatste hand aan een 'training' voor onze jongste. Dit was echt heel erg nodig, het kind trok al een hele tijd in afgedragen spullen naar turnen en volley!




Ik koos voor de kaptrui van SVDZ, maar veranderde de kap volgens de goeie raad van Jo! Aan de binnenkant van de kap komen er uiltjes piepen.  Ik zette er ook nog een buidelzak op.




De broek komt uit een ottobre, het is een 'unisex'-model, smal onderaan met wat extra ruimte bovenaan. Ik leefde me uit met een sierstiksel om de zakjes te benadrukken, de ideale tricotsteek die wat lijkt op een overlocksteek.


Uiteindelijk heb ik er toch een folieke op geflockt. Dit project onstond telkens door de ingeving van het moment ( = niet nadenken, gewoon doen!). Je vraagt je misschien af wat die Anna daar komt bij doen? Wel, onze Lucia heeft als tweede naam Anna en ik had zo'n zin om het 'coca- cola'- lettertype te gebruiken :-)

Wie weet heb je wel zin om nog meer views van het schone Bretagne te zien ...















We raakten er niet uitgekeken in de vele supergezellige dorpjes! Maar lieten ons ook bekoren om heel wat kust af te wandelen ... zalig uitwaaien en schelpen, stenen en schatten zoeken. En die taak voerden we heel serieus uit!





Award

De awards zijn weer in het land! Ook mijn blog werd gekozen door 'inspireepargeorgette'! Ga zeker eens kijken hoe zij de droomkoffer voor haar nichtje samenstelde! Het meisje heeft wel heel veel geluk met zo'n meter!





Bedankt om mij een award uit te rijken! Ben je benieuwd naar wat feiten over mezelf? 


11 facts :
Bouwjaar '76,
trotse moeder van 3,
vrouw van de ideale man,
geboren en getogen in Zuid-West-Vlaanderen,
babbelkous,
rationeel,
fan van de franse taal, en al zeker van het betere franse lied,
altijd bezig (en dan vooral in mijn hoofd!),
gebeten door de naaimicrobe ,
maar hou ook van de stilte als ik alleen ben!


Cindy stelde me ook enkele vragen:

1. Hoe en wanneer ben je begonnen met naaien? 
Als dochter van een 'regentes naaien' bracht ik als kind al uren door achter de naaimachine. Alleen had mijn moeder in die tijd weinig tijd om naast me te zitten en bleven mijn kunsten beperkt tot lapjes dicht stikken tot portemonneetjes (met veel verbeelding). Als twaalfjarige kreeg ik mijn moeder zover me te helpen bij een eerst echt project: een bloesje! 
Ik bleef een creatief bijtje maar had het van mezelf niet door, er werd de jaren nadien nog geborduurd, gebreid, gehaakt, ... Uiteindelijk besefte ik bij de geboorde van onze jongste dat ik ook iets voor mezelf wilde. Ik volgde mijn eerste naailes in september 2007!

2. Welke blogger vind je inspirerend?
Daar kan ik natuurlijk niet één antwoord op geven! Ik volg sinds een viertal jaar heel wat naaiblogs en mijn inspiratie is sindsdien alleen maar exponentieel toegenomen. 
Ik laat me graag inspireren door 'emma en mona', jo chapeau, @ yane, by eva maria, mina dotter, spiegelstiksels, ... omdat ik daar heel wat inspiratie kan oppikken voor ons 'jong' volkje!
Maar waar ik ook erg benieuwd naar ben is maaksels voor onszelf, kijk maar eens bij les mademoiselles, with love by eva, groovybaby ... Jammergenoeg is dit lijstje een stuk korter. Lees er nog maar eens mijn oproep in mijn vorige post op na :-) 
3. Wat is je lievelingsgerecht?
Wij zijn hier thuis eigenlijk alleseters. Zowel de man, de kids als ikzelf houden van eten. Weinig wat ons niet kan bekoren ...
Voor paëlla en lasagna gaat mijn hartje nog iets sneller slaan!
4. Wat is je leukste herinnering?
Ja, ook hier kan ik niet één herinnering oproepen ... De periode toen ik 16 was en de wereld plots zoveel groter werd ... toen ik mijn man leerde kennen en zweefde op wolkjes ... de roze babyperiodes (wij hadden makkelijke baby's en konden alleen maar genieten)! ... maar natuurlijk ook de momenten dat ik het gevoel heb dat mijn naaisels wel eens iets moois kunnen opleveren ...
5. In welke (web)shop koop je de leukste stofjes?
Mijn standaardwinkel is 'In den Beer' in Harelbeke, ik vind het er zalig omdat je er uren kan rondlopen, voelen, dromen, zonder dat je erop aangekeken wordt. Veel belovend vind ik ook Soft Cactus en ik ben ook dankbaar met 'Mon Depot' omdat deze webshops het begrepen hebben dat het een beetje vreemd is om eerst een serieus bedrag uit te tellen voor een stofje en dan nog niet zeker zijn of het projectje zal meevallen! Het stoffenspektakel is altijd een beetje spannend, de ene keer kan ik al meer tegen de drukte dan de andere keer ...

6. Wat is je lievelingsboek (of tijdschrift)?
Geen twijfel: Burdafashion. Ik kan hier uren 'lezen' en opnieuw bladeren in een stapel Burda's (of Knipmodes, Knippies en Ottobres). En telkens valt mijn oog op iets anders ... heel wat moois moet ik noodgedwongen weer verdringen, want ik kan natuurlijk niet alles maken :-)
Lezen vind ik anders ook wel leuk hoor, alleen volg ik het boekennieuws helemaal niet op. Als ik een mooi boek lees, dan lees ik nadien alle boeken van dezelfde schrijver. Nu ben ik bezig met de boeken van Tatiana de Rosnay (Haar naam was Sarah heb ik net uit). Ik ben een heel erg trouwe klant van de bib! 

7. In wiens stoffenkast zou je graag eens willen rondneuzen?
Ik denk dat ik dan toch eens op bezoek zou gaan bij Deborah van 'toertjes en pateekes'. Ze blijft steeds mooie spullen maken voor haar kids. Veel respect!
Ik beeld me ook wel eens in een schatkist met stofjes te mogen openen van een dame die decennia lang stofjes spaarde en waar de erfgenamen zich geen raad mee weten!
8. Wat vind je het leukste aan bloggen?
Ongetwijfeld inspiratie! Ik deed heel wat kennis op door het volgen van blogs (en de af en toe bijhorende handleidingen). Ik hoop ook anderen de inspireren met wat ik maak. En het is natuurlijk mooi meegenomen dat je een soort dagboek aanlegt. Onze oudste dochter leeft trouwens ook wel mee met het bloggen!
9. Wat is je grootste verslaving of guilty pleasure?
Dat zal wel de drang zijn om heel wat blogs te blijven volgen. Leuk, maar jammergenoeg ook tijdrovend ...
10. Wat is je lievelingspatroon?
'Het' patroon heb ik niet. Ik maakte al meerdere malen een 'Jacob' voor de kids, het 'Marabloesje' voor de meisjes, het basisjurkpatroontje van SVDZ,  ... Ik vind het juist spannend om altijd maar iets nieuws uit te proberen!

11. Wat is je grootste droom?
Een eenvoudigere wereld ... waar iedereen weer het geluk kan vinden in de kleine dingen des leven! 



Een serieus huiswerk is zo'n award wel hé! 
Zien jullie dit zitten, SewBubble, Ettepet, Sisko by Mieke en Staruur?
Voor jullie volgende vragen:
1. De basisvraag: hoe en wanneer ben je begonnen met naaien?
2. Voor wie naaide je al het meest?
3. Welke posts lees je het liefst bij andersmans blogs?
4. Hoe kwam je op het idee te beginnen bloggen?
5. Wat is je lievelingsstofje? Heb je een foto?
6. Bij welk project was je voldoening het grootst?
7. Wat is je lievelingslectuur?
8. Hoe ziet jouw ideale naaiplekje eruit?
9. Waar besteed je net dat tikkeltje te veel tijd aan?
10. Wat is je lievelingspatroon? Heb je er eentje voor onszelf?
11. Wat is je grootste droom?

En nu nog even de spelregels (die je volgens mij niet al te nauw moet nemen...)


De liebster award is bedoeld voor bloggers met minder dan 200 Bloglovin volgers.
Je moet "11 facts about me" delen.
Je moet degene die jou genomineerd heeft linken in je blogpost.
Je moet de 11 vragen beantwoorden van degene die jou genomineerd heeft.
Kies 10 nieuwe bloggers die jij wil nomineren en link ze in je blogpost.
Stel 11 nieuwe vragen op voor de bloggers die jij genomineerd hebt.
Laat een comment achter op de blogs die jij wil nomineren.

Succes!




En wij dan?

Wat vind ik het leuk om zoveel moois gemaakt door jullie te zien! Ik kan daar echt van genieten en denk zo dikwijls 'dat wil ik ook'!
Alleen valt het me op dat we ons vooral veel uit de naad zwoegen ;-) voor het jonge volkje. Wordt er dan zo weinig voor onszelf gemaakt? Of belanden die maaksels minder op het web? Toegegeven, een 'redelijke' foto maken ligt een pak moeilijker bij mij. Altijd is er wel iets waarvan ik weet: hmm, niet erg flaterend ... (ik zal hier maar niet te veel uitweiden ...).
De boodschap is dus: 'En wij dan?' Ik wil dat wel eens weten. Naai jij af en toe een stuk voor jezelf? Waarom wel, waarom niet? Wat kies je dan, een beeldig jurkje of eerder een comfortabele sweaterbroek? Ik weet nu wel dat er ook regelmatig heel toffe dingen verschijnen, maar is er nog meer dat we niet te zien krijgen?
Ik keek alvast eens in mijn kleerkast en stelde vast dat ik best wel al enkele mooiere jurkjes hangen heb, maar dat deze daar meestal mooi blijven hangen. Dat ik aan heel wat van die jurkjes vrij veel werk had, dat ik er meestal zelfs vrij tevreden over ben, maar voor zoveel redenen weinig tot nooit draag. Met stip op nummer één: 'te koud', toegegeven, vorige lente en zomer hebben we al bij al niet al te veel warme dagen gehad en ik ben het prototype van eeuwige koukleum. Een andere reden is dan weer 'Is dat niet te gekleed om gewoon maar een dagje te gaan werken?' of nog een goeie 'Dat jurkje vraagt zoveel strijkwerk :-) !' en natuurlijk het eeuwige probleem dat ik toch wel erg dikwijls op mijn fiets spring en een strakke rok dan niet de beste keuze is ...
Mijn plan is dan ook om in de volgende weken een paar easy-peasy projectjes te maken die mijn kleerkast wel een beetje opfleuren. Voorwaarden zijn: niet veel werk, wel veel resultaat en natuurlijk makkelijk dragen, wassen en aan een snelle strijkbeurt genoeg hebben! Doe je mee? Laat je weten als je makkelijke patroontjes kent die supergoed uitvallen.

Ik haalde alvast een toppatroontje van vorig jaar uit de kast. In iets meer dan een uur had ik een nieuw 'bloesje' die meteen heel goed matcht op 3 broeken die ik veel draag. En dit dan combineren met enkele van mijn jasjes ... Niet veel nadenken 's morgens, gewoon aantrekken en weg ermee!






Het stofje is een couponnetje van het stoffenspektakel. Geen geld, maar wel heel aangenaam om mee te werken. Op naar de volgende?
De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik ook bezig ben aan een superveelwerkproject voor het komende communiefeest waar ik voorlopig nog veel vraagtekens bij heb. Weer zo'n feeststuk dat we dan waarschijnlijk maar enkele keren uit de kast halen ... Ook eerlijk? Ik kan daar wel in opgaan, een beetje spanning over het eindresultaat!

Easy-peasy nummer  1 : topje met heel wat mogelijkheden (wat dacht je bv van voor- en achterkant in een ander stofje? ) uit het burdanummer april 2013.
En nu jullie !?!

Rest 3

Eerst had ik 2 resten, uiteindelijk had ik er 3. Ideaal om er één geheel van te maken. Niet dat ik geen stofjes heb hoor, maar deze 3 restjes pasten toch wel heel mooi samen. En dan nog wel van die kwaliteit waar ik zo graag mee werk.


De stofjes posteerden al een tijdje op mijn bureau, tijd genoeg dus om een geheel te laten rijpen. Een effen lijfje en een strepenrok zou  het worden. Ik moest me natuurlijk een beetje schikken naar mijn resten, zo bepaalde mijn smalste rest (ik weet al niet meer welke kleur) hoeveel breedte ik kon verwerken in het rokdeel. Ik kreeg wat assistentie van mijn naaimaatjes voor de volgorde van de kleuren en onze naaijuf gaf me de tip een dubbele paspel te maken met het beige en oranje. Je wil wel niet weten hoe lang ik daarmee bezig ben geweest!


Een model vinden wordt stilletjesaan wat moeilijker, kinderen met maat 146 en meer worden blijkbaar verondersteld geen zelfmaakmode te dragen. Een oproep toch, want onze dochter vindt het nog steeds super om haar kleren van onder mijn naaimachine te zien rollen ... Burda heeft dikwijls leuke patroontjes (kijk maar eens in het laatste decembernummer, echt wat onze dochter zou willen, alleen tot 122 ...) Ik zal toch eens in mijn beste Duits een oproep moeten lanceren ;-) !
Maar nu mocht ik niet klagen, want als die Duitsers dan iets uitbrengen in grotere maten, dan zijn het toch wel communiekleren. Elk jaar in februari tref je nagenoeg dezelfde jurkjes in hun uitgave. Ik vond er toch eentje dat ik gewoon kon volgen, kraagje inclusief (rokdeel niet meegerekend).


En we zijn tevreden! Want we hebben hier nu plots een wel heel feestelijk jurkje. Alleen was dat niet de bedoeling. Niet dat we dat niet kunnen gebruiken, er werden hier al vele uurtjes gewerkt voor de communie van onze jongste, maar eigenlijk ligt er een ander stofje te wachten voor de zus van de communicant. We zien wel of er nog tijd rest, want ik zie dat andere jurkje al in mijn gedachten. Alleen nog maar maken ... maar die tijd hé!





Sorry, onze meid heeft naar eigen zeggen nog niet het gepaste schoeisel. Blootsvoets in maart bleek ook leuk!

Dan word je 9 in een legowereld!

De zoon bevindt zich in een feestperiode. Zowat de helft van zijn vriendengroep lijkt wel in dezelfde week geboren. Hij begeeft zich van het ene feestje naar het andere, ging tussenin nog eens snel op chiroweekend en treedt dezer dagen meerdere keren op in de schoolmusical. Wat heeft hij het leuk als nu officieel 9-jarige! Hij koos resoluut voor een legofeestje en dat heeft hij ondervonden! We leefden ook als volwassenen de laatste weken in een legowereld.
Papa leefde zich heimelijk uit, hij stond in voor de uitnodiging!

Mama leefde zich heimelijk uit, zij stond in voor de outfit!



Onze poetshulp leefde zich heimelijk uit, zij stond in voor het vele lekkers! Bedankt hoor, deze super lekkere taarten waren in een mum van tijd verorberd!





 De feestvierders leefden zich heimelijk uit, zij voerden de vele opdrachten met veel enthousiasme uit!












Geniet van het leven als negenjarige, Matteo! Je bent ons superfijne ventje, wij genieten ook van jou!