Happy with his new Theo

Ik trakteerde mezelf enkele weken geleden op de papieren versie van de Theo 'tienerproof'.
De dagen voordien had ik me verdiept in het onderwerp 'communiekleren voor minitienerjongens'. Er heerst nogal wat twijfel over dit laatste ... doe ik het of doe ik het niet ...


Om al een beetje in de sfeer te komen en misschien ook knopen te kunnen doorhakken was het ideale moment aangebroken om in een lang gekoesterde lap een Theo voor Matteo te maken.
De stof kocht ik nog bij Liesellove. Een specialleke die me echt wel kan bekoren! Ik hou van het mooie blauw, met wat aqua, een tikkeltje oker en groen. 



De print met de stoere leeuwen, nog steeds één van de favoriete dieren van Matteo, doet mijn en zijn hartje sneller slaan. Zag je de bloemen, die lijken wel 'geborduurd'!


Ik dook in mijn restjesbak en haalde er meerdere soorten stofjes uit. De eerste 'duik' leverde geen perfecte match op, maar bij mijn tweede duik hadden we prijs. Matteo vond de donkerblauwe stof perfect voor wat extra accentjes!


Alles verliep op wieltjes, leuk om te kunnen naaien zonder veel obstakels of denkwerk, gewoon even beslissen welke extraatjes je wil. 



Misschien toch opbiechten dat ik er zeker een uur over deed voor ik zeker wist dat de print vooraan zou doorlopen! Of was het anderhalf uur ... en weet je wat Leonie zei toen het hemd af was ... 'Heel mooi, mama, maar misschien moest de print vooraan niet doorlopen ...'


Oh ja, bijna vergeten, ik paste het perfecte trucje toe om de knoopsgaten in een rechte rij te krijgen. Ik vond het warm water niet uit, dat staat vast! Maar wie het dan wel deed, dat weet ik echt niet meer. Je mag hier gerust komen claimen :-)
Het rolletje schilderstape eigen ik me zelf toe, het keert niet meer terug naar de materiaalkoffer!



Toeval of niet, gisteren konden we genieten van de ene na de andere prachtige Theo! Ik zat niet bij de bedenkers, maar sluit me bij deze toch graag aan bij de Birtheo's. Proficiat met je verjaardag, Sharon!




Mijn Miss Romantiek

Het erekroontje voor Miss Romantiek gaat naar ...
tja, als het van mij afhangt, dan kies ik voor Leonie!
Ik ben helemaal niet thuis in missverkiezingen,
wist zelfs niet dat de nieuwe Miss België gisterenavond verkozen werd.


Zie je, mijn Missje wordt groot!
En dat vindt ze zelf niet altijd even leuk.
Ze heeft het wat moeilijk met de vele veranderingen ...
op een foto is de zelfzekerheid soms wat weg.



Hoeveel twijfels er ook door dit tienerhoofd gaan,
gelukkig zijn er ook nog zekerheden.
Ze heeft een eigen stijl en weet wat ze mooi vindt.
Het mag wat verfijnder en elegant.
Een beetje bling bling af en toe, een romantisch stofje, een  zwierige jurk.

 

In haar dromen liep ze hier rond, in de kledij van Alicia.
Ik kan haar geen ongelijk geven, oh wat hou ik van deze kledij!


We zijn hier thuis nogal verknocht geraakt aan deze serie ...
Als het van Leonie afhing, dan keek ze de serie in één keer uit!


Het verzoek was er al een heel eind.
'Wanneer maak je nog eens een kleedje voor mij, mama?'
Ik kon deze roep niet meer negeren en we kozen een romantisch stofje en modelletje uit Burda.
Ik tekende de kleinste maat over, maar deze bleek nog heel ruim te zitten.
Niet makkelijk, naaien voor dit ranke tienerlijf.
Zelf maakte ze een shirt uit LMV in dezelfde maat en dat blijkt dan weer heel smal te zitten.
Ik weet het, ik moet meer opmeten voor we beginnen ...

Voor de afwerking bestond wat twijfel,
op een shoppingmiddag zagen we in één van haar favoriete winkels enkele bloesjes met een striklint aan de hals.
Ik stelde dit voor en dat vond ze prima.
Maar eens de jurk af was, vond ze dit striklint toch niet meer mooi ...

Met de feestdagen slaagde ze erin het lint weg te moffelen onder haar jurk,
maar ondertussen lijkt het alsof het toch weer OK is ... want het lint mag weer gezien worden.


De jurk is pittig kort. Even leek het erop dat de jurk wat 'onzedig' kort zou worden.
Bij het strijken van de zoom, schroeide ik enkele gaatje in de stof ...
Tja, een dikke tegenvaller.
Ik naaide een extra strook aan de rok, streek deze opnieuw om (ja, een stuk voorzichtiger) en stikte deze vast in de aanzetnaad.


Kijk, spontaan poseren lukt ook nog !!



A happy new year - Smoke Green

Hoelang duurt 'het academisch kwartiertje' als het op nieuwjaarswensen aankomt?
Toch minstens een week,
misschien wel een maand ...
Ik kies dus voor een week.
Bij deze wens ik jullie allen een stralend 2017 met weinig zorgen en heel veel creativiteit.!


Misschien moet ik mezelf wel iets minder creativiteit toewensen ...
want ik heb de indruk dat dit me soms blokkeert.
Zoveel ideeën hebben, dat ik niet weet waarmee te beginnen.

Ik maak er meteen een eerste goed voornemen van.
Gewoon doen, niet twijfelen en je prioriteiten stellen.
Dat laatste zal misschien wel hoognodig worden :-)
want als 2016 het jaar was van de herinrichting van de benedenverdieping,
wordt 2017 voor ons een feestjaar!
We beginnen met het 50-jarige jubileum van mijn ouders,
nadien volgt het huwelijk van mijn zus
en om het rijtje af te sluiten doet Matteo in mei zijn vormsel.

Genoeg reden dus om te naaien!

En te feesten !!!

Hoe stil het hier ook was,
het had niets te maken met niets om over te bloggen.

Wat dacht je van een 'rewind'?
Mijn laatste werkje eerst, het eerste werkje van 2017 :-)
Al maanden kriebelde het om nog eens te breien.
Allerhande truien zitten in mijn gedachten ... 
maar ik begon met een heel haalbaar project.
Ik hou erg van de stijl van de mutsen en sjaals, de duidelijke uitleg!
Dit keer probeerde ik de 'knot headband'!


En ik was zo dringend toe aan een haarband voor op de fiets!
Ik koos een bolletje 'smoke green',
haalde mijn breipennen van onder het stof
 en breide de haarband in de auto op weg naar een dagje Antwerpen.
Haalbaar dus, dat schreef ik al!


Oh wat jammer, geen sneeuw voor ons vandaag
buiten
...
maar wel even binnen
want ik naaide een stukje pluizige fleece aan de binnenkant!
(en als je goed kijkt bleven die pluisjes niet alleen in huis ;-) !)


Mijn liefde voor 'smoke green' is groot ...




Three to hug

Met een 'one to hug' scoor je altijd!
Zeker als je veilig voor maat 80 gaat, want het durft hier wel eens een tijdje duren voor we een date gevonden hebben met de ouders.
De 3 versies naaide ik nog voor de herfstvakantie ...
en nog moet er eentje op zijn bestemming geraken (bloos).


In de herfstvakantie vond ik ook de smaak terug om bij het geboortekaartje en passend shirtje te flocken. 
Ik heb altijd een instant geluksgevoel op het ogenblik dat de folie eraf gaat.


Ik herhaalde nog eens de vossenoren,
maar dat was eigenlijk een groot obstakel.
Het minipatroondeeltje bleek zoek.
Er werd gezocht en gezocht om dan uiteindelijk maar opnieuw te beginnen.


Voor Willem kozen we een schattig vosje om te flocken.



Zanna en Stella kregen een jasje in een zomers stofje van de Veritas,
samen met een shirtje met een flock geïnspireerd op hun beider geboortekaartjes.


Stella kreeg een extraatje van de hand van Leonie.
Haar mama was vorig jaar Leonies klassenleraar, mijn collega dus.
Leonie wilde graag ook een cadeautje geven.
Net toen was ze aan de lopende band knuffeldoekjes aan het maken voor MFL!
Voor je nu denkt, er ging er eentje minder naar het goede doel.
Nee, dat kon Leonie niet over haar hard krijgen.
Er werd er gewoon nog eentje extra gemaakt.

Ik nam de foto's met mijn allereerste smartphone
(ja, echt, nog maar sinds enkele weken in mijn bezit). 
Niet echt denderend, 
dat komt natuurlijk omdat we geen tijd meer hadden om het juiste licht af te wachten.
De cadeautjes moesten gegeven worden ...

Met die nieuwe smartphone test ik ook een aantal apps uit.
Zo test ik 'any.do', een lijstjesapp.
Al een geluk dat die app niet reageert als een mens.
Hoeveel keer ik 'bloggen' al niet gesluimerd, uitgesteld, genegeerd heb ... 
Dat zou anders gedonder gegeven hebben!

Als de zin hier is om nog wat meer foto's te maken, dan komen er nog enkele naaisels hier op de blog.



Help, mijn naaimachine werd gekaapt! #MFL

Ik zou echt VEEL naaien in de herfstvakantie!
Want de drang wordt steeds groter, de tijd steeds minder.
En dat wringt ...

Je kan met veel obstakels rekening houden waarom je er maar niet toe komt.
Maar die KAPING, dat was er nu eentje waar ik niet echt op had gerekend.


Het begon al met het ondertussen jaarlijkse terugkerende slaapfeestje van Leonie.
Wij (=mams en paps) zorgen enkel nog voor de accomodatie en de catering.
In de programmatie hebben wij geen inbreng meer.


Het goede nieuws is,
als 'hostel'-uitbaters, mogen we wel nog in de buurt blijven :-)  !


En zo zag ik een groepje meiden zich volledig overgeven om zelf hun allerbelangrijkste slaapmaskertje te produceren. 
Meer nog, ik mocht wat betreft de finetuning nog hier en daar wat raad geven.


Het werkt dus !!!

Net toen ik dacht dat de aandacht van mijn kapers wat verslapte,
werd mijn naaimachine opnieuw gegijzeld.

Al gauw bleek dat het hier niet om alleen handelende activisten ging.
En ze gingen voor hun doel! 


Hun aandacht verslapte niet.
Ik kreeg geen kans om te ontsnappen.
Meer zelfs, al gauw werd voor de omgeving duidelijk dat ik aan het 'Stockholm Syndroom' leed.


Ik denk wel dat ik verzachtende omstandigheden zal kunnen inroepen!


Leonie maakte de knuffeldoekjes en wanayamakes zo goed als alleen.
Haar doorzettingsvermogen was groot!
Ze bracht zelf al meerdere uurtjes door in het ziekenhuis de laatste maanden.
En daarom voelde ze zich des te meer verantwoordelijk om een lichtpuntje te kunnen maken!




Klaar voor de kou in pastelkleurtjes

Ik val met de deur in huis.
Hoe gaat het bij jou?
Ben jij iemand die zich elke morgen piekfijn uitdost en dan de hele dag zo blijft?
Ook thuis dus ... en gezellig poetst, kookt en zetelhangt in die outfit.
Of hou je voor thuis liever de comfy look aan.
Hoe het bij mij zit,
kan je ongetwijfeld al raden.


Een nieuwe hoodie stond dan ook al een heel eind op het hoognodig lijstje.
De vorige Lewis overleefde heel wat uurtjes aan mijn bureau thuis,
ettelijke avondjes op camping of ons eigen terras,
meerdere hangmomenten in de zetel
en zwierf overal met me mee trap op trap af.


Hoog tijd voor een nieuwe versie.
Want wie haalt het nu in zijn hoofd om een bijna witte versie te maken, op voorhand wetende wat deze hoodie allemaal zal moeten doorstaan.


Ik koos een streelzachte sweatstof van Strass uit mijn voorraadje.
Lichtblauw, dat verdiende wat pit.
Dus haalde ik nog maar eens mijn 'fluoroze' stofje uit als voering voor de kap en zakdelen.


Het inéénzetten duurde helemaal niet lang.
De vorige zat nog in mijn vingers hé.
Alleen koos ik ervoor geen knopenpad meer te maken.
Want deze vind ik niet mooi als ze openstaat.


Ik raak moeiteloos in de sweater zonder knopenpad.
Maar ik geef toe dat het uitdoen iets meer vaardigheid vraagt,
hoewel ook dat vooral een kwestie is van eerst de kap aan te doen en dan pas de sweater uit te doen.


Nu ik toch op dreef was, knipte ik nog een Lewis voor Lucia.
Want ik heb een boontje voor dit patroon.


Ik hou enorm van de schuin oplopende deelnaden en de naar voren gelegde schoudernaad.
De bredere kap met tussenstuk vind ik mooi vallen in de hals en voelt zo gezellig warm.



Deze Lewis knipte ik uit de resten die ik nog overhad van de Candy-jurk.
Het ideale patroon als je niet al te veel grote brede stukken meer hebt, door zijn versnijdingen.


De beide hoodies werden getest vorige week aan zee.



De wind was pittig, het waterzonnetje deed deugd!


We gingen voor onze normen vroeg wandelen, voor herhaling vatbaar zo'n ochtenwandeling!


Na de foto's waren we toch blij om nog meer ingeduffeld onze wandeling verder te zetten  :-)

Lichtblauwe sweat van Strass en fluoroze, biede van Mon Depot
Pastel sweat met driehoekjes van Trifolium
Patroon: Lewis (LMV)


# Raven jurk #Voel je vrij!

'Goed nieuws!', zei de naaijuf, bij de opening van het nieuwe naai-jaar.
'Dit jaar kreeg ik staalkaarten van mijn cursiste!'.
De cursiste die bij Terre Bleue werkt en die ik helemaal niet ken, maakte staalkaarten van de stofjes van vorig jaar.
'Tja, goed nieuws ...' dacht ik.
Ik heb natuurlijk wel al een redelijke voorraad stofjes.
Dus nog een stofje bij, ik dacht dat er niet onmiddellijk een behoefte was.
Die woensdagavond in september was het trouwens snikheet en had ik eigenlijk nog geen idee wat het nieuwe winterseizoen in petto had.
Ik hield me in!
Er werd slechts één lapje besteld.
 De Raven jurk uit LMV, die was blijven hangen!



Een week later waren de staalkaarten opnieuw beschikbaar ...
Om één of andere reden was de behoefte een heel stuk groter en kon ik me niet zo inhouden. 
Ik bestelde nog 3 stofjes bij ...
Voer voor psychologen!

De Raven jurk is zo leuk om te maken!

Echt een jurk voor beginners.
Er komt geen rits bij kijken en het jurkje zit zo losjes dat er van echte 'fitting' geen sprake is.



De Raven jurk is super om te dragen.
Lekker los!
Ideaal voor op de fiets.



De Raven jurk is helemaal IN met die losse fit.
Ik hou ervan.
De dochters houden ervan. 
De man houdt er niet van.
Dat kan hé!



De Raven jurk heeft zelfs een handige dubbele voorzak.
Hoewel die natuurlijk niet voor echt gebruik is bedoeld.




De Raven jurk heb ik niet gevoerd.
Ik wilde het wel doen, maar had niet direct de juiste voering in huis en de deadline waarop ik de jurk wilde dragen was te kort bij.
Ik draag er wel mijn losse onderjurk onder,
want een jurk MET onderjurk valt echt veel mooier.



De Raven jurk zat meteen perfect (ik nam maat 38), 
maar ik verlengde met 13 cm 
(waarvan ik nadien 4 cm als zoom omstreek)!
Stel je voor dat ik dat niet deed ???
Dan stond ik daar niet zo op mijn gemak :-)




Duhhhhhhh, zie je het ook?