Candy en de snoepfabriek

Het blijft hier nogal stil.
Maar daar is eigenlijk geen regelrechte reden voor.
Misschien wel iets met '40 is het nieuwe 20'
Veel feestjes dus ...
waar we dan net iets langer moeten van bekomen dan toen we 20 waren.
Misschien wel omdat er andere werken waren,
maar die zijn af en daar zijn we nu van aan het genieten!
Of zou het het mooie weer zijn ...

Geen officiële reden.
Misschien geen tijd om foto's te nemen?
Dat kan ik alvast voor meerdere naaisels nog aanhalen,
maar niet voor deze!


Of zou ik gewoon niet zoveel woorden hebben?
De Candy-jurk is al zoveel bejubeld geweest!

Bon.
De foto's hebben we al van op reis!
De reis waarvan ik aan vrienden zei dat ik eigenlijk niet zo goed wist waar we geweest waren.
Niet dat mijn aardrijkskundige kennis zo laag ligt,
maar we gingen eigenlijk naar een onbekend stukje Frankrijk.
Geen idee waarom het onbekend is.
Het is er nochtans prachtig, daar in het Pilat-gebergte.
Op een boogscheut van die bekende Ardèche,
waar ze naar horen zeggen elke dag 10 000 boten te water laten.
Geen drukte bij ons,
waar we gewoon van bij onze tent zo maar even 180 km verder de Mont Blanc zagen blinken, waar we de beste cassisconfituur maakten met bessen uit de vrije natuur en ja, waar we voor het eerst insecten aten.
Alle 5! 
Hoewel onze oudste enkele minuten voordien nog luid aankondigde dat ze daar in die 'table d'hôtes' geen krekels zou eten, no way!!'






Nog voor we op reis gingen,
nog toen we gehuisvest waren in ons nest,
nog toen de zomer zich nog echt moest aandienen,
werd hier voor het eerst een Candy-jurk gemaakt.


Eentje voor de oudste dochter in vele frisse pastelkleurtjes, waar zij zo dol op is.
Ik verlengde een serieus stuk, want dat las ik -tig keer ...
Ik nam haar confectiemaat ...
En stelde vast dat ze er nog even 'geniet' zal van hebben.
Nu zal deze vermoedelijk gauw in de kast blijven. 
Hoewel zit er volgende week geen nieuw nazomertje in?
Maar misschien wordt deze volgende zomer toch wat korter gemaakt.
Want nu vind ik hem toch wat aan de lange kant.


Bij ons 'de afgewerkte' versie met gedubbelde mouwen, zoom en halsboord!



Het was Leonies idee.
"Doe ik vandaag mijn Candy-jurk aan?
Want we gaan toch naar de snoepfabriek!
Dan kunnen we daar wat foto's nemen!"


Deze vakantieherinneringen gaan alvast de archieven in als de meest relaxerende reis ooit!







Marie-Lou op de zwier!

Vakantie is genieten!
Genieten van het moment ...
en dat hebben we gedaan.

Naar jaarlijkse gewoonte werd hier weer veel minder genaaid dan er gedacht werd.
Maar hé, dat is juist vakantie, niets moet.

De werken liepen af voor het verlof,
er werd gepoetst, gesorteerd en geordend dat het een lieve lust was ... en tot mijn eigenste verbazing zelfs met veel plezier.
En dat we tevreden zijn, dat mag ook gezegd.

Onze reis was er eentje van rust, wandelen, ontdekken en samen genieten. 

We zitten ook in een feestperiode en laten dat allemaal graag op ons afkomen!

En nu wordt het tijd om ons op te maken voor het 'gewone' leven.
Jammer, maar eeuwige vakantie zou logischerwijs ook geen vakantie zijn.

Vandaag blog ik nog een jurkje dat exact een jaartje geleden 'als cadeaubon' geschonken werd, goed voor 'een meisjesjurk naar keuze'!
Ik gaf de bon als geboortecadeau en we besloten dat het leuk zou zijn om voor Marie-Lou, de grote zus een jurk te maken.


Mijn collega ging inspiratie opdoen op mijn Pinterestpagina's.
Van toeval gesproken,
Dubbel toeval zelfs,
want ik had het stofje van Strass in mijn voorraad :-)

En zo maakte ik op naaiweekend in maart twee bijna identieke meisjesjurken, eentje voor een grote 4-jarige en eentje voor een communicantje.
Oh wat heb ik genoten van die jurkjes toen ze klaar waren. 
Ik liet ze enkele dagen in de woonkamer hangen voor ze naar de beide meisjes gingen :-) .
'Snoep' voor mijn hart <3

Genieten jullie mee?
Marie-Lou op reis,
Marie-Lou op de zwier :-)








Cutie <3

Hoe ik aan het grote zwiergehalte kom, kan je nog eens hier nalezen !!

Dit project kan zeker doorgaan voor een 'Pin it & Make it', kijk maar eens hier :-) !



Oeps, er hangt een topje aan mijn ketting!

Na 10 dagen zijn ze weer thuis!
10 dagen plezier en zon en spelletjes en vuile voeten (en meer) ...
10 dagen om onder ons tweetjes keihard te werken thuis en er nog voldoening aan te beleven ook.
Het einde van onze werken kon niet beter uitkomen.

En zo gebeurde er hier helemaal niets op naaigebied.
Of toch.
Ik stikte eindelijk het zoompje met de coverlock van mijn 'kettingtopje'.
Een projectje in een stofje dat ik al lang in mijn stapeltje had zitten.
Een topje waar niet lang over werd nagedacht.
Ik vond het wel een leuk topje, tekende het patroon over en stak het in de laatste naailessen in elkaar.


Wat me zo aantrok was het extra lange sjaaltje,
het lijkt wel of je een bijpassende ketting draagt!


Eentje om door te dragen.
Hoewel ik me toch afvraag of het niet wat meer getailleerd mocht zijn ...







Billie is out of the house

Tijd om ook eens mijn eerste Billie te delen!
Toen ik in mijn vorige bericht deelde dat ik de meisjes verwende met een twinpakje,
deed ik hetzelfde met de jongens.
Ik maakte twee identieke Billies,
op de maat na ...
want de ene elfjarige spriet is de andere elfjarige spriet niet :-)
Ik gebruikte een lap stof die ik ooit op een stoffenspektakel scoorde en waar ik al onmiddellijk een T-shirt voor Matteo in zag.
Stijl 'wielertruike'!
Zo zag ik dat.


Even dacht ik nog aan een vader - zoon match te werken,
maar dat zag de MDH zo niet zitten.
Hij zag het niet, dat dat iets voor mannen kon worden.
De dochters trouwens ook niet, dat lijkt me eerder iets voor jou, mama, die stof ...
Maar ik deed mijn zin.
Een Billie zou het worden, 
zoals ik het al die tijd in mijn hoofd had.
Met de streep ter hoogte van de borst.


Ik waagde me zelfs aan een tweede versie voor de beste vriend van Matteo.
Ik gokte en ik gokte goed,
want ik weet dat de mama heel erg houdt van felle kleurtjes.
Geen foto van de beide jongens,
met respect,
want niet iedereen houdt van fotoshoots.


Ik deed een folieke met de streep in de mouwen. 
Zie je het?
Het stofje is trouwens een specialleke,
Een 'sportstofje' noem ik het.
De afwerking deed ik met de coverstitch.


En zo liepen ze zondag 2 per 2 te genieten van de sfeer op ons eigenste mini-festival 'Klein Tokyo'.




De foto's werden door grote zus gemaakt.
De zoon was zijn eigenste choreograaf.

En ik geniet als ik naar de foto's kijk ...
van mijn ventje in zijn groene shirt.

Zeker nu ik ze alle 3 voor 10 dagen moet missen.
Ze zijn vertrokken op hun jaarlijkse chirokamp waar ze zo hard naar uitkeken.




Het wordt voor ons een stille week,
maar met heel veel te doen.
De werken zullen vrijdag klaar zijn!
Tijd om afscheid te nemen van ons nest 'de garage'.
We hadden het er best wel naar onze zin,
maar we kijken ook keihard uit naar het eindresultaat van ons groot project :-)


La vie en rose als je (bijna) 9 bent! # Millapakje x 2

Hoe mooi kan het leven zijn als je 9 bent.
Lucia heeft een hechte bende vriendinnetjes op school,
er wordt 'getetterd' van jewelste onder de meisjes.
Wat af en toe eens tot hilarische anekdotes leidt als de mama's elkaar ontmoeten!


Toen de nieuwe LMV in de bus viel, zag ik bijna mijn eigenste dochter op de foto.
Die jongste van ons is vaak een echte spring in 't veld en brengt heel wat tijd door met handenstand en zotte poses op de trampoline.


En toen had ik er zelf een zotte ingeving bij.
Ik zou het Milla-pakje 2 x maken,
eentje voor Lucia en eentje voor Luna.
Je moet toch niet altijd met een fles aankomen op een etentje bij vrienden?
Het leek me wel leuk om de meisjes te verwennen met een 'twin-pakje'!


Ik troonde Lucia mee naar Trifolium waar ze een stofje mocht kiezen.
Al de dag nadien stelde ze 'subtiele' vragen aan Luna welke kleurtjes van truitjes ze in de kast had liggen :-)


Er werd onder de meisjes ook gesproken over foto's voor op 'het blok'.
Luna vertelde thuis dat ze op 'het blok' van de mama van Lucia mocht staan :-).





En kijk, de meisjes zoals ze zijn! 
Levenslustige giecheltrienen :-)


Van de restjes maakte ik nog een shortje voor Leonie.
Van het soort dat de huidige generatie meisjes niet genoeg kan hebben.
Want een rokje wordt tegenwoordig enkel nog gedragen met een shorty onder :-)
Ik gebruikte dit gratis patroon, maar sneed de delen zonder zijnaad en kon het shortje zo ook nog een maatje verkleinen.



De meiden hebben een plan,
als ze op kamp gaan doen ze deze outfit aan voor de dagtocht!





Almost forty in my Dusty top

Mijn laatste avond met een drietje voorop.
Toch even slikken als je erop doordenkt.
Maar waarom zou je dat eigenlijk doen?


Ik zou hier nu kunnen klagen over de rimpeltjes maar die rimpels zijn er bij mij al lang.
En het goede nieuws is, de eerste rimpeltjes zijn de lastigste.
Eentje meer of min, 't doet er niet meer zo toe :-)


Die kilo's dan maar?
Ik beken, dat wordt moeilijker.
Maar eerlijk is eerlijk, ik denk dat ik gewoon wat minder streng voor mezelf ben en net iets meer voor het genieten kies :-(


De algemene conditie zit best wel snor.
Nooit sportief geweest, maar sinds enkele weken loop ik opnieuw 5 km, fiets ik steeds meer en ga ik na 11 jaar nog steeds trouw naar de wekelijkse 'bodyshaping' op donderdagavond.
Ik krijg er alleen maar meer energie van, het vele bewegen maakt me opgewekt!


Grijze haren?
Ja hoor, volgens mij gaat het hier al over echte witte, van het dikke soort.
Maar mijn ventje doet zo hard zijn best om er af en toe een dikke laag verf op te leggen :-)
Heb ik geluk een MDH te hebben die schilderacademie volgt :-)

De kinderen, die zijn in de fleur van hun leven, denk ik toch.
Veel kleine zorgen, geen grote zorgen.
Erg zelfstandig ook, hoe ik het graag wil :-)
Dus ook al meer tijd voor mezelf!

Over mijn vent heb ik ook al niet te klagen.
Nu we in de werken zitten, zie ik hoe multifunctioneel hij wel is.
Kabeltje verleggen, potje koken, boompje snoeien, ...
Hij draait er zijn handen niet voor om :-)
En we kijken al erg uit naar onze 10 dagen quality time als de kids op kamp zijn :-)
<3

Ha ha
dat lijkt hier precies wel een beetje op een midlife fragment.
Wie ben ik, wat wil ik ...
Maar zo zit ik niet in elkaar.
Ik ben een planner, maar zoek het niet te ver.
Tevreden met het gewone, geen onmogelijke levensdromen.


Volgens mij sta ik morgen precies hetzelfde op als ik vandaag deed :-)

Zag je het al, ondertussen showde ik mijn Dusty top.
Geen idee wanneer ik die precies naaide. 
Al enkele maanden geleden.
Ik wist dat er iets mee was, maar moest al heel hard denken wat het ook weer was (zou er toch iets veranderen als je 40 wordt?).
Ik was niet zo tevreden met het beleg aan de hals en zou nog een oplossing bedenken.


Lang genoeg laten liggen en het dan toch zo erg niet vinden.
Dat leek me het beste!!
Het stofje bestelde ik bij de outlet van Liesellove.

Zin in een sneak peek?
De jongste nam de foto's in haar nieuwste outfit.
Maar dat is voor een volgende post!




Er was een zonnestraaltje :-)

Er was een zonnestraaltje in onze tuin
en meteen eentje in ons hoofd!
Tussen het leren door vonden we eindelijk eens tijd om ons Aster-truitje te shooten.
Leonie had er zoveel zin in,
al even vooruitblikken op een lange (en hopelijk zwoele) vakantie ...
Ik kreeg er zowaar een déjà vue gevoel van!
Efkes zot doen tussen het studeren door,
dat is pas het hoofd leegmaken!


Leonie is zot van Parijs en alles wat er ook maar iets mee te maken heeft.
Macarons in alle kleurtjes, dat past voor haar meer dan perfect in het plaatje.
Tijd dus om de schaar in het lapje van 'Lucy has a secret' te zetten.




Ik beken.
Ik lapte weer enkele naairegeltjes aan mijn laars :-)
De mouwen werden ondersteboven geknipt. 
Steeds opnieuw verrast dat die meid geen klein meisje meer is ...


En die fluoroze lap lag opnieuw te lonken naar mij.
Instant zomergevoel krijg ik als ik naar dat stofje kijk.
Alleen is dit stofje eentje van het glibberige soort en helemaal niet elastisch ...
Ja, ik nam risico's want er wordt inderdaad boordstof voorgeschreven.
De twijfel tijdens het maken zat dus voortdurend tussen mijn oren, 
gelukkig was dat voor niets nodig.


Ik werkte de mouwtjes opnieuw met een splitje af,
Super makkelijke manier van afwerken!
Onderaan geen fluoroze, jammer, maar dat zou nu echt om problemen vragen zijn.

De kleuren vangen op een foto kan ik niet.
Maar geloof me, het fluoroze licht het anders eerder 'donkere' groen op.
You love it or you hate it :-)


Net zoals An al eerder schreef, ik had misschien al beter maat 32 gemaakt,
zelfs al heb ik het shirt 5 cm langer gemaakt!


Nog één namiddag studeren en ze is er vanaf :-)
Nog 3 pakken te verbeteren en ik ben er vanaf :-)
Nog een 2-tal weken in de garage bivakkeren en de werken zijn af :-)

JOEHOE
de zomer lacht ons tegemoet
:)

Stof met macarons: Mon Depot
Fluo roze: Strass bij Mon Depot
Aster: La Maison Victor, editie mei - juni 2016