Vliegkriebels

De herfstvakantie bracht voor mij de broodnodige tijd om weer eens vrijuit te naaien.
Ja, echt, de eerste twee maanden van het schooljaar waren zo druk :-(
Het begon met een lap gekoesterde stof, 
eentje dat ik vorig jaar al kocht in de Soldeur en waarvan ik wist dat ik die nu ook geen jaren meer kon laten liggen.
Ik zag in de voorbij maanden al drie mooie versies in de grijze variant.
Voor mij lag de bordeaux variant!
Een heel mooie kleur als je het mij vraagt,
hoewel ik gisteren tijdens de onmogelijke zoektocht naar geschikte schoenen van die jongste van ons te horen kreeg, dat bordeaux niet haar ding was!

Tja, des gouts et des couleurs  ....


Al een geluk dat de vliegtuigjes al lang voorbestemd waren voor Matteo.
Ik twijfelde even of ik ook voor een bomber zou gaan,
maar toen dacht ik aan de zowat meest gedragen trui van de zoon.
Een sweater met kraag zou het worden.
Lekker makkelijk, zoals Matteo het graag heeft.
Ik tuurde nog wat verder op mijn pinterestpagina en kwam deze pin tegen.


En daar kwamen die 'vibes'!
Ken je dat ook? 
Er zoveel goesting in hebben ...
Weten wat je wil.
Ik reed dus snel om donkergrijze boordstof want die zou ik nodig hebben
en daar kocht ik meteen ook een lap blauw-grijze sweaterstof en beige boordstof.


Ik haalde de twee goedgekeurde patronen uit de kast.
Dat moet een record zijn.
De andere al voor de 3-de keer.


Dit keer gingen er reepjes van 2 cm breed af aan beide zijden van het patroondeel voor de mouw.
Ik knipte die 'reepjes' uit de boordstof en verstevigde deze met een lichte vlieseline.


Voor de kraag maakte ik een lang stuk volgens eerder beproefde methode,
ik ging aan het spelden vanaf middenachter en zorgde dat de streep mooi doorliep aan de schouders.


En belangrijk, ik heb me rot geamuseerd :-)


(net zoals de mannen deden bij de fotoshoot met achter de lens onze jongste spruit ... ) 
en besefte dat ik dit soort projectjes zo tof vind ...
Een beetje spannend, een beetje eigen toevoegingen en denkwerk en vooral ook snel klaar.


Ik zal genieten!
Elke keer als ik naar mijn mannen kijk ...

Vilette # naais to meet you

Eindelijk en net op tijd!
Ik ben de trotse eigenaar geworden van een Vilette!
Eindelijk, vooral door de drukke weken ..., maar ook door opdringerige ziektebeestjes die me dit jaar wel heel vroeg een bezoekje brachten :-(.

Ik gebruikte hiervoor een harige donkerblauwe mantelstof.
Mooi, zeker, dat zegt toch de dochter, 
maar hopelijk blijft deze ook nog een tijdje mooi.
Lees 'Ik ben er niet helemaal op mijn gemak over. De stof heeft toch wel wat de neiging om met elke pluisje dat een beetje dichter durft te komen innige vriendschap te sluiten.'


In de naailes pasten we het model een beetje aan.
De Vilette wordt natuurlijk getypeerd door een bredere bovenkant, 
maar die maakten we toch wat smaller door zowel in voorpand als rugpand ongeveer 2 cm weg te plooien. 
Naar de heupen toe, kan ik me dat dan (jammergenoeg) niet permitteren.


Een winterjas, daar wil ik helemaal in kunnen kruipen!
Ik had dus geen zin in de opgestikte zakken,
want daar kan je weinig mee doen ...
Noch een goede bergplaats voor je dringendste spulletjes (denk autosleutels, zakdoekjes, ...), noch ideaal voor je handen (tenzij je je handen een beetje stuntelig wil opwarmen).
En kijk, er kwamen nog wat mensen op dit idee!


De naaijuf stelde voor om de insteekzakken van de Tulip trenchcoat te gebruiken.
Dat verliep niet helemaal van een leien dakje,
maar het kwam goed!
Hoewel ik deze de volgende keer toch een 5 cm hoger zou plaatsen.


En hier komt 'naais to meet you' op de proppen!
Ik werd uitgenodigd voor een gezellig onderonsje bij Inge van 'Amélie en Conrad'.
Wat werden we er in de watten gelegd ...
Gezonde snackjes, een glaasje bubbels,
daar zeg ik geen neen tegen!



Ik twijfelde of ik aan een nieuw stuk zou beginnen,
neen, dus. Het moment om mijn jas van een voering te voorzien.
Op de keukentafel van Inge knipte ik in een kleurrijk katoentje,
ooit op een stoffenspektakel gescoord, gekoesterd, bewaard tot het ideale project voor één van de kids zich aandiende ... om op een dag te beseffen dat je alleen maar meer 'tieners' in huis hebt die nog weinig zien in dit soort stofjes.
Tja, een mooie voering voor mezelf, daar zal ik zeker van genieten!
De mouwen deed ik trouwens in een gladde voering!


De jas is op die manier niet super warm geworden,
geen nood, daar heb ik dan weer andere jassen voor!

Op naar meer inspiratie, 
duidelijk nood aan een supersjaal! 
Deze sjaal breide ik enkele jaren terug voor de zoon
 en moest nu even dienst doen voor de foto's.
Welk soort sjaal zou goed staan op deze jas?
Ik geef toe, ik ben niet echt een sjaal-freak.
Dus, to the rescue please, goede tips zijn welkom!!




Vilette jas: La Maison Victor editie 1 (2017)
Steekzakken uit de Tulip trenchcoat: La Maison Victor editie 3 (2017)