Het blijkt dik aan met Bertha!

Het blijft dik aan met Bertha!
Ook de dochter viel voor deze broek,
ondanks ze haar hart ook al even had verkocht aan Tara.
Moet kunnen hé ;-)

Ze bestelde een cognackleurige ribfluwelen Bertha,
eventueel met achterzakjes maar zeker met voorzakken.

De broek zat echt in een wip in elkaar.
Als ik de vorige keer een hele naailes deed over het insteken van de rits,
was dit klusje dit keer geklaard in een klein half uurtje.
De vorm en het patroon van de voorzakjes zijn deze van de Malmö-broek uit LMV.
Een werkwijze die ik nog nooit zo had gedaan,
maar die zo vernuftig is dat ik het altijd zo zal blijven doen!


Tara spookte al lang door onze gedachten,
de besprekingen waren ook al afgerond.
Restte me alleen nog wol kopen.
Ik ben niet zo'n grote breier,
maar deed het toch al af en toe eens.
En in een verder verleden (zo'n decennium geleden),
haakte ik 3 bedspreien.


Toen leerde ik Martha kennen.
Neen, dit keer geen naam van één of ander kledingstuk.
Maar wel een oud dametje dat nog op heel rudimentaire manier handel drijft.
Het gaat hier dus over een winkeltje waar van gezelligheid 0% sprake is.
We spreken eerder over een soort gang naar een loods,
je kan in de winter maar beter handschoenen aandoen want het is er pittig koud.
En toch loopt het handeltje als een trein.
De dochter doet de winkel en geeft raad.
Altijd vriendelijk en behulpzaam, in het Frans maar ook in het Vlaams 
(echt van dat Moeskroens Vlaams).
En Martha, die doet de 'kassa'!
Geen sprake van dyscalculie bij Martha :-)
Je vindt deze zaak in Luingne
Waarom iedereen dan graag naar Martha gaat?
De grote keuze en de kleine prijsjes hé.


Samen met Leonie koos ik een écru lamswol en enkele mooie kleuren.
Bij elke kleur kozen we ook een mohair versie om de trui wat harig te maken.


De berg wol bracht ik naar de sympathieke buurvrouw
en nog geen week later werd de trui geleverd.
Als dat geen service is!
Dank u, Anne, je fleurde een meisjeshart op.
Een heel tevreden dochter met haar nieuwe outfit,
dat zeg ik u ! 😊




Nog even over het kleine prijsje.
Voor de broek kocht ik slechts 1,2 m ribfluweel, de belegdelen van de tailleband maakte ik in een restje cognackleurige stretchkatoen. Dat lijkt me zelfs beter om geen al te dikke tailleband te hebben.
Ik betaalde om en bij €15.
De berg wol kostte me €34,
maar ik heb nog genoeg voor een tweede trui.
Ik kan zelfs de volle bollen wol terug brengen naar Martha,
maar weet nog niet of ik dit zal doen.

Foto's in deze periode van het jaar?
Dat is geen lachertje hé.
Maar het wordt al zo gezellig als we met twee op de foto gaan!






Kan je het raden?
Er staan nog nieuwe Bertha's op ons verlanglijstje!





Het is dik aan met Bertha

Hi,hi, de titel is natuurlijk een woordspeling ...
Ken jij 'dikke Bertha'?
Ja?  Dan heb je waarschijnlijk een jeugdbewegingsverleden.
Neen? Wel, dit spelletje spelen onze kids elke week met de volledige Chiro voor ze met hun eigen groep gaan ravotten.

Je kon er de afgelopen weken waarschijnlijk niet naast kijken.
We zijn met heel wat naaisters in de ban van een nieuw broekpatroon dat door Fibre Mood gelanceerd werd.
Deze broek is een wijd uitlopende broek.
Na een decennium skinny, zijn we met zijn allen echt wel toe aan iets nieuws.
'De wijde broek is het nieuwe skinny'!

En dat hadden ze bij Fibre Mood natuurlijk door.
Wat maakt dit patroon zo top?
Allereerst, je kan er zoveel kanten mee op.
Het stofje bepaald de stijl, om maar nog te zwijgen over het schoeisel dat je eronder kiest.
En over deze stijl doet Fibre Mood je elk detail uit de doeken.

Een ribfluweel is helemaal trendy, dat wist de dochter al!
Maar dat wordt er eentje voor in mijn volgende blogpost 😃.

Een klassieke wol (wol-viscose in mijn geval) in een warme kleur is zeker een mogelijkheid of waarom niet in een klassieke donkere kleur.
Ik ging voor een wijnrode stof, die perfect matcht met het stofje dat ik al vooraf in de Veritas kocht.



Een ruitjesstof lijkt me ook wel heel tof voor dit model! 💜💜💜

Of een dikkere crêpe in dat mooie smaragdgroen van Katrien ...

Maar er is nog een heel belangrijke reden waarom dit patroon in mijn ogen een echte meerwaarde heeft.
Je krijgt in een heel aantal filmpjes uitgelegd hoe je het patroon op jouw eigen model kan aanpassen.

Ik was het wel al gewoon om een beetje bij te tekenen ter hoogte van mijn bips, maar nu leerde ik hoe ik dit probleem professioneel op het patroon kan aanpassen.
En neen, dit keer geen broek die op de rug wat naar beneden trekt ... (blijkt te wijten te zijn aan een ietwat holle rug en ja, daar heb je hem weer, mijn rondere bips ...).

Een nieuwtje   ... 'Hoe beeld je aanpassingen aan een patroon uit?'




Hilarisch hé.
Maar als we er de hele naaicommunity mee van dienst kunnen zijn, dan doen we dat toch gewoon :-)

Ik werd uitgenodigd door Fibre Mood voor een heel leuke opnamedag in De Stoffenkamer.
Een topervaring!
De beelden zeggen genoeg hé.







Welke Bertha vind jij de mooiste?
Ik liet mijn oog ook vallen op de ribfluwelen versie.
Een zwarte, een cognackleurige, kaki, rode of blauwe ...
Ik wil ze allemaal!


Mijn outfit?






Top: Chessie top uit LMV in een stofje (al uitverkocht) met bijpassende sierboorden van Veritas

Broek: Bertha in een wol-viscose van 'In den Beer'.


Relax & cool down

Dat SYAS een serieuze invloed heeft op het hele naaiwereld is eigenlijk nog een understatement!
Dat de familieleden van heel die naaiwereld ook in hun pollekes wrijven is nog licht uitgedrukt!
En de stoffenwinkels zijn er zeker ook niet rouwig om, heb ik de indruk.

Naomi levert duidelijk goed werk,
want elke keer ze ons verbluft met een nieuwe aanbod,
geeft ze ons een denkbeeldige schop onder onze kont.
Daarmee verdeelt ze naailand onbewust ook in twee groepen.
Je hebt zij die enkele uren na de lancering van een nieuwe collectie al een eerste maaksel posten en je hebt zij die na de presentatie van de nieuwe collectie efkes beseffen dat ze die mooie lappen uit de vorige collectie nog eerst even moeten gaan verwerken voor ze zich weer mogen laten gaan aan nieuwe lapjes.

Ik hoef hier zeker niet te schrijven tot welke groep ik behoor ;-)


Mijn plannen waren eenvoudig, doch zeer effectief.
Ik maakte gewoon een mooie Rocco en pikte het extraatje gewoon hier.
Naomi is de barometer voor wat trendy is!


Heel zeker dat deze sweater heel vaak uit de kast zal komen.
De quote kreeg ik trouwens als extraatje bij de Soldeur toen ik de stof kocht.
Je weet wel, die stoffenwinkels zijn ook zot content met deze collecties
en de gezonde concurrentie drijft hen tot een extraatje :-)
WIN-WIN-WIN situatie noem ik dat, klant vaart wel, SYAS vaart wel, winkels varen wel!


Het werd zelfs een duootje.
Ik maakte uit de bijhorende giraffenversie een shirt met het Billie patroon.



En zonder het echt door te hebben, heeft Matteo enkele kuddes giraffen in zijn kast liggen,
want dit hemdje blijkt een voltreffer.
Het past zelfs perfect onder de sweater.


Voila se, tot over enkele maanden hé,
want dan komt er ongetwijfeld weer een prachtcollectie uit.





In a good mood with Fibre Mood

Joepie, bereid je voor op een blogberichtje met twee zotte meiden in de hoofdrol.
Ze waren in form!


Lag dat nu aan de locatie?
We zochten rond het huis nog maar eens een plekje waar de lichtinval goed was
en dat was dit keer op het plat dak :-)


Of zou het kunnen dat ze in de wolken zijn met hun nieuwe rokjes?
Laten we hopen dat ze veel uit de kast zullen komen 
(dat hoopt een naaiende mama toch altijd hé, maar dat is hier de laatste jaren moeilijk te voorspellen ...)!
Op dit eigenste moment heb ik er goede hoop op.


De eerlijkheid?
Af en toe hebben ze zo een 'wij-spannen-samen-en-zijn-reuze-fijne-giechel-zussen-waar-niemand-tussen-komt' momentje.


Vanavond was het zo een momentje!


De Sella-rokjes van Fibre Mood blijken een voltreffer.
Ik ben niet altijd de naaister van de eerste minuut,
maar als ik genoeg moois zie passeren kan de liefde plots heel erg groot worden.
Zo groot dat ik dit keer 3 Sella-rokjes naaide.
Het derde ligt momenteel in de wasmand...


De stofjes werden gekozen door de oudste.
Het moge duidelijk zijn, stofjes uit vervlogen collecties, want dat vindt ze hip!
Deze jeans kocht ik in de Soldeur tijdens het braderie-weekend aan de helft van de prijs.
De jeans was helemaal verkleurd op de stofvouw, gelukkig was de verkoopster wel zo eerlijk om me daar even op te wijzen.
Met dit rokje gelukkig niet erg, want je hebt echt niet veel stof nodig en ik kon makkelijk de streep omzeilen.


De enige horde die ik nog moest nemen was de maat.
Leonie valt nu toch wel buiten de kindermaten, op heupbreedte zou maat 14 toch enkele cm te smal zijn.
Ik tekende aan zowat elk patroondeel een kleine cm bij, dat ik dan weer op niets liet uitkomen naar de taille toe.


De volgende horde werd naar de echtgenoot doorgeschoven.
De drukknopen kocht ik ook in de Soldeur en gebruikte ik al eerder.
Hele mooie en degelijke drukknopen, maar jammer genoeg zonder extra hulpmiddeltje om ze in te slaan.
Die echtgenoot houdt wel van wat zoekwerk en kreeg deze erin geslagen met hamer en één of ander hulpstukje dat we 15 jaar geleden bij de reservedrukknopen van onze kinderwagen vonden.
Amaai, 15 jaar geleden hé (Is het duidelijk dat ik daar zelf soms niet goed van ben???).


De laatste vraag was met welke kleur ik de jeansrokjes zou bestikken.
Deze beslissing nam Leonie. 
Het werd taupe.


Bij deze rokjes staat nog een Tara truitje op het verlanglijstje.
Eens kijken of de mama daar nog tijd voor vindt ... 
De goesting is er wel, maar dan moet ik toch eerst eens die Libelle cardigan waar ik vorig jaar aan begon afwerken!
Er is gelukkig wel nog een back up plan, de buurvrouw ;-)



Whatever makes you smile, keep it, girls!





She reminds me ...

Het mooie weer van de laatste dagen is een meevaller.
Zo kunnen we onze zomerse spulletjes nog eens extra dragen voor we weer in dat ellenlange tussenseizoen belanden.
De jongste dochter is van het soort bij wie alles goed (heel goed, uiterst goed) gepland wordt.
Al dagen op voorhand bedenkt ze wat ze welke dag zal aandoen.
En als Frank (of is het Sabine) er dan eens naast zit,
dan kan dat wel eens voor een stressmomentje zorgen.


Bij deze kwam haar ananasrokje (met bijhorende haarlint) nog eens uit de kast.
Het rokje maakte ik uit een heel dun stofje met gouden ananasjes.
Als elastiek herken je de mooie sierelastiek van SYAS.
De beide bracht ik mee van 'In den Beer' in Harelbeke.


Ik naai hier zeker nog regelmatig, maar ik beken dat heel wat van mijn maaksels niet meer op de blog verschijnen.
Tijdgebrek en vaak ook tegenzin om 'het model' voor de lens te krijgen, zijn de boosdoeners.
Dit keer was het anders,
kwam ze zelf vragen of ik het rokje eigenlijk al geblogd had?
Neen dus, en ze kreeg papa bereid om fotograaf van dienst te zijn.
Bij zoveel goede wil laat ik me dus ook van mijn beste kant zien door een blogberichtje te schrijven.


Het naaien verliep vlotjes, hoewel ik vaak moeilijk kan beslissen hoeveel stof ik in de breedte wil gebruiken.
Doordat het stofje zo dun is, gebruikte ik vrij veel stof (net niet twee keer de stofbreedte) en dat is me goed bevallen.
Ondanks dat het stofje een beetje doorschijnend is, heb ik het niet gevoerd, 
want door de vele rimpeltjes is het rokje zelf niet doorschijnend.




Het zoompje streek ik heel smal en na vele jaren hardleers, ben ik de laatste tijd meer te vinden om eerst te rijgen.
Eigenlijk is dat veel minder werk dan ik altijd denk. 
Ik rijg dan wel met een supergrote steek ... ;-)
En het stikken, tja, dat gaat dan van een leien dakje hé!


Fijn dat je nog eens kwam meelezen!





En plots maakt iedereen een traverse bag!

Als het op eten aankomt, dan ben ik zeker een omnivoor!
Ik eet zowat alles graag.
Op het gebied van naaien, reken ik (en jullie waarschijnlijk ook) mezelf meer bij de kant van het kleren maken.
Maar verandering van spijs doet eten hé,
dus maak ik af en toe eens een pennenzakje en ja, ook eens één of andere tas.
Dat laatste, dat is toch echt een specialisatie waar je het één en ander moet van kennen.
En dan klop ik graag aan bij Fien!
Vorige jaar stond ze me bij met raad en daad om een explorer tas te maken,
dit jaar had ik mijn oog laten vallen op de traverse bag,
een ideaal en praktisch handtasje.


De materialen zocht ik in de Soldeur bij elkaar.
En thuis knipte ik al alle onderdeeltjes.


We hadden een heel gezellig naaidagje samen, in haar zalig grote naaikamer!
Volgend jaar opnieuw bij ons, een traditie om in ere te houden, Fien ;-) !


Het naaien verliep vlot, ah ja, want als ik het even niet meer wist,
dan had Fien de goede tip of het goede materiaal in huis.

Even liep het mis ...
Maar dat lag enkel aan de gezelligheid en aan mijn verstrooidheid.
De ritsen die ik kocht waren eigenlijk een specialleke.
Het waren eigenlijk drie ritstrekkers op één meter ritslint.
Ideaal, omdat je zo drie ritsen kan maken op de lengte die je zelf wil.
Ze zijn ook nog eens mooi, een bronskleurige look, maar de tandjes zijn volgens mij wel uit plastiek waardoor ze erg aangenaam zijn om te naaien.


En raad nu eens zelf wat er gebeurde ...
Tja, ik trok natuurlijk het trekkertje over het nog losse einde toen de rits al bevestigd was.
Even paniek, maar Fien bleef er rustig bij en toonde me dit filmpje.
Na wat gepruts is het ons toch gelukt om de trekker er weer op te krijgen :-)


Er wordt een eerder stevige stof aangeraden,
maar ik wilde natuurlijk weer persé dit zwart/wit (hallucinerend :-) ) erg soepel stofje gebruiken.
Ah, zei Fien, geen nood, het is gewoon een kwestie van goed te verstevigen.


Als voering gebruikte ik een restje van een eerder projectje,
dat verstevigde ik dan weer met wattine om het tasje iets voller te maken.
De drukknopen zijn stevige koperen drukknopen (blijkbaar ook voor campingmateriaal zoals er op het pakje stond).
Het houten 'hand made' labeltje kreeg ik van een naaivriendin!


Ik ben heel tevreden over het tasje en wat nog beter is, mijn schoonzusje ook.
Ik maakte het voor haar 40-stige verjaardag!


Ik denk dat ik gauw aan eentje voor mezelf begin.
En nog eentje ...
De traverse bag was duidelijk hot deze week :-)

En een tip, bij K-bas zijn ze er even op uit na een heugelijke dag,
maar in ruil even gratis verzendkosten vanaf 1 september ;-)






Zin in een jurkje?

Het wordt een traditie om last-minute nog iets te naaien voor onze reis.
Ik ben gelukkig blijkbaar niet de enige die plots met hoogdringendheid, al dan niet echt noodzakelijk, de laatste dagen voor we op reis vertrekken een jurkje wil maken.

Laat ons zeggen dat mijn naaisel zowel hoogdringend en ook onnodig was.
Ik zou echt wel niet zonder kleren komen te staan op reis.
Zeker niet nu ik besliste om met een minimum voor 3 weken te vertrekken.
Hmmm, ik vrees dat de MDH mij dat al elk jaar heeft horen zeggen,
maar aan mijn stapels kon zien dat dit bij mij een ruim begrip kan zijn.
Maar dit keer had ik dat vrij goed ingeschat.
Ik droeg in die 3 weken welgeteld 5 jurkjes, 2 shorts,2 topjes en 1 T-shirt.
En ja, ik ben echt wel een proper meiske :-)
Maar de stuks die ik meenam waren allen ideaal voor een handwasje!
Daarnaast voorzag ik nog 2 sweaters en één lange broek (you'll never know ...), wat sportkleren, een 3-tal slaapkleedjes en één lange pyjamabroek (heel handig om 's avonds de muggen af te houden) en bleek ik nadien ook nog 2 jurkjes en 2 topjes niet gedragen te hebben (mijn minder favoriete).

En toch ook een beetje hoognodig, want ik had nog een lapje stof dat ik heel graag zag, 
maar al veel te lang was blijven liggen.
Eigenlijk een miskoopje, want ik dacht dat het een katoentje was en zou er een hemdje voor de zoon uit maken.
Ik had al heel vaak mijn hoofd gebroken wat ik met deze lap crêpe zou doen.
Ik zag het niet direct.
Logica kwam er aan te pas, crêpe kan je onder geen beding aan een jongen zijn lijf hangen, de tienermeisjes zouden de insecten dan weer niet leuk vinden,
tja, dan bleef ik de enige kandidaat...
Een topje kon, maar toch zei een hersencel dat dit meer iets voor een jurk was.


En toen had ik een hele berg boekjes op schoot en zonder veel poespas zag ik plots een leuk jurkje!
Eentje die ik als topje ooit had willen maken, lang geleden,
maar nu zag ik het model ook als een luchtig zomerjurkje.


Heel even nog wat twijfel,
want het patroon komt uit Burda februari 2011!
Kon dit nog wel?
Vreemd, ik zag eigenlijk nog heel wat modelletjes die ik nu nog heel hip vind.
Dit jurkje vind ik bijvoorbeeld ook nog heel eigentijds!

Maar bon, veel tijd om te twijfelen was er niet meer.
Er was zelfs nog een groot pluspunt, het model heeft sowieso een naad en dus kon ik bovenaan nog een beetje kleur verwerken, want het stofje heeft dat vind ik toch wel nodig,
een beetje flets anders (ondanks de felle beestjes).


Ik snelde naar Den Beer en liet me assisteren om een stofje van dezelfde kwaliteit te vinden in een kleurtje dat er goed bij ging.
Ik koos voor dit okerkleurige, deze kleur zat al als mogelijkheid in mijn hoofd,
paste er het beste bij en bleek ook dun genoeg zodat de plooi op de schouders niet te zwaar zou vallen.
Bij het uitstrijken kon ik toch wel een beetje ruiken dat het er eentje van de 'oude' collectie was ... Dat heb je daar wel eens, maar niet zo erg dat het er niet uit wast.


Het model zat meteen als gegoten, 
geen aanpassingen.
Behalve in de taille, waar ik een beetje mijn eigen weg volgde.
Geen knoopsgaten, maar ringen
en niet nog eens een touw kopen, maar gewoon een lint maken in de okerkleurige stof.
En oh ja, voor het gemak komen de okerkleurige linten enkel in het voorpand, deze stikte ik vast in de zijnaden.
Op het rugpand stak ik in het tunneltje een elastiek.
Super handig, zo aan en uit!


Deze jurk is het ideale vakantiegerief (en eigenlijk ook wel zedig genoeg voor school),
misschien niet het meest hippe maar eentje dat ik nog veel en graag zal dragen.



PS: Zelf had ik ongeveer 2 jaar een abonnement op Burda, die boekjes gebruik ik nog regelmatig. Altijd tevreden over de pasvorm van Burda.
Maar ook in onze bib kan ik Burda uitlenen! Is dat bij jullie ook zo?