She 's so happy in her new Rumer top!

Ik kon dochter 1 nog strikken voor een fotoshoot net voor ze op weekend vertrok met de Chiro.
En dat merk je wel,
ze liep op wolkjes en had er super veel zin in.
Dat Chiro-verhaal nam dit jaar een wat onverwachte wending.
Sinds het eerste leerjaar zit ze in de plaatselijke Chiro,
maar de laatste jaren ging ze met steeds meer tegenzin.
Tja, blijkbaar vond ze er haar plaatsje niet meer helemaal.
Toen ze dit jaar vroeg of ze eens naar de 'vriendjesdag' van een Chiro 3 dorpen verder mocht, zagen we er niets verkeerd in.
Nooit gedacht dat ze er ging blijven plakken en nu elke week met heel veel goesting op haar fiets springt, richting 'Sente'.


Vandaar dus de overtuigde lach op haar gezicht.
Maar misschien ook wel voor haar nieuwe bloesje ;-)
Want ik heb er dit keer echt goede hoop op dat het gedragen zal worden, meer zelfs, ze stak me in snelheid voorbij want het topje werd al gewassen nog voor het de eerste keer op de foto kon!
Een succesverhaal dus.


Ik kocht het stofje nochtans zonder haar medeweten.
Enkele weken geleden bracht ik nog eens een bezoekje aan 'den Beer'.
Ik ging er toch wel wat onverwacht met een bescheiden stapel stofjes naar huis.
Ik was wel redelijk zeker dat dit stofje de goedkeuring van de oudste zou krijgen.
Ook voor mij bleek het een toppertje,
€9 / m, lang geleden dat ik zo'n vriendelijk prijsje tegenkwam en een zaligheid om mee te werken!


Het topje zat dan ook op een zondagavond in elkaar!
Ik veranderde weinig aan het oorspronkelijke model, het zat meteen goed.
Alleen de hals stikte ik een halve centimeter breder.


Moraal van het verhaal?
Maak je dochter of je zelf maar eens gelukkig!
Deze Rumer top is zo leuk om te maken :-)




Safari

Ik maakte nog eens een Theo-hemd voor de zoon!
Om één of andere reden vind ik dat altijd een ontspanning in mijn naaiparcour.
Ik ken het patroon, ik ken de stapjes en ik volg nog steeds mee in het boekje.
Geen fittings onderweg, geen patroonaanpassingen ...
Hoogstens eens lostornen wat niet helemaal is zoals je het wilde.

Dat de zoon de hemdjes ook effectief draagt, zal er ook wel mee te maken hebben.

Alleen blijft het wel moeilijk om stofjes te vinden die net exotisch genoeg zijn voor mij en voor hem ...
Hij houdt wel van een specialleke (bless me!),
maar ik moet toch ook wel een beetje rekening houden met zijn leeftijd.

Tijdens een uitje met de MDH in de sneeuw (ja, nog net één van die dagen waar we sneeuw en gladheid en file-ellende over ons heen kregen) botste ik op dit stofje in stoffen Christiaen in Brugge.
De man vond het stofje wel kunnen voor de zoon.


Ondertussen maak ik een 152 smal voor deze 13-jarige.
Ik knipte en verstevigde thuis en nam de lapjes mee op naaiweekend.
Om het geheel wat stoerder te maken werkte ik met enkele zwarte accenten.
Ook die vrijdag was er opnieuw één met sneeuw en ja, bijhorende file-ellende.
Geen ommetje meer om een strookje zwarte boordstof voor ik naar de Karmel in Brugge reed.
Al een geluk dat zoveel naaisters bijeen ook heel wat voorraadjes bij hebben.
Ik mocht een strookje zwarte boordstof lenen. Bedankt nog eens, Kris!
En plots kwam in mijn hoofd dat er ook nog eens een paspeltje op het rugpand bij mocht.
Voor deze mocht ik putten uit de enorme zak kleurtjes van Sofie, voor een naaister een echte snoepzak. Merci, Sofie!
Ik zou er eerst bronskleurige kamsnaps in steken, maar toen kwam Annick met haar voorraadje knoopjes op de proppen. Thanks, Annick!
:-)
Nu pas heb ik door, dat dit hemdje een beetje een groepsproject geworden is!


Het derde naaiweekend voor mij, en dank zij de krokusvakantie enkele weken voordien, was ik voor het eerste echt voorbereid.
Met een planning en al ...
Deze Theo zou ik meteen de vrijdagavond maken.
De werkelijheid zegt, dat mijn batterijtjes op waren iets na middernacht en ik wijselijk besloot de ochtend nadien af te werken.


Wijselijk?
Tja, zo'n ochtendmens ben ik nu ook weer niet.
Had jij het al gezien?
Ik niet, maar toen ik ermee thuis kwam, vond de zoon het zo moeilijk om de knoopjes toe te krijgen.
Ik deed de sluiting andersom ...




Ik heb goede voornemens,
ik hoop je hier heel gauw nog enkele naaisels te presenteren 
;-)
Maar dat zal gedeeltelijk afhangen van mijn jeugd.
Zijn ze 'in the house' en zijn ze 'in the mood'.