#frances #fibremood

Enkele weken geleden, een woensdag (ja, ja, die woensdagen hé),
zag ik daar een hele leuke top verschijnen!
De top had ook nog eens een naam, Frances.
En enkele minuten later was daar nog een Frances,
en nog één en ...

Ok, ik moest er ook eentje hebben,
ik kon toch niet achterblijven ....


En vooral, die mouwtjes zijn zo mooi,
om maar niet te zwijgen over de mooie diepere ruguitsnijding.



Patroontje downloaden (for free!),
patroontje printen en knippen.
Het ging vooruit ...

Het verbeterwerk in die laatste examenperiode zette het werk even on hold.
(Examenperiode, lijkt al eeuwen geleden, met dank aan het zalige zomerweer!)



Eindelijk kreeg deze lap een bestemming.
Gelukkig een blijvertje, was ooit een coupon van het stoffenspektakel 
en lag al altijd te wachten op één of ander zalig topjespatroon.

Het afwerken van de ronde zoom op de achterkant verliep al bij al vlotter dan ik durfde te hopen ...
Ik was voor één keer heel slaafs en ging daarvoor aan het driegen!
( = rijgen ... Welk woord gebruik jij daarvoor? Zou dat wel eens willen weten).
Dit topje is ideaal voor beginners, geen ritsen, geen knopen en een mooie duidelijke stap voor stap handleiding!


Ik mag mij de club van Fibre Mood aansluiten ;-) !
Benieuwd naar de vele patroontjes die nog zullen volgen.



PS: Deze Frances kwam er zonder veel zwoegen of zweten, ook het lapje stof was er eentje van een appel en een ei ... en dan stel je vast dat je eigenlijk niets hebt voor eronder ... 
Eronder maal twee, een witte broek en een zwart topje omdat het stofje nogal doorschijnt.
Tja, de handel moet draaien hé! 





Basic white

Dit bloesje stond al jaren op mijn to-sew-lijstje.
Dit lijstje is lang en uiterst flexibel!
Ik denk dat zowat een kwart van wat ik zie passeren op instagram en blogland daarop belandt ...
Toen het enkele maanden geleden nog maar eens plots woensdag omstreeks 18 u was,
griste ik de bewuste Burda uit mijn kast en werden de jarenlange plannen al iets meer werkelijkheid.
Woensdag 18 u?
Ja, ik denk dat ik de weken het meeste tel op dat ogenblik,
al 11 jaar is dat het uur dat ik me stilletjes aan begin klaar te maken voor de naailes.
En elke keer schrik ik weer hoe snel die week voorbij vloog.
Af en toe moet ik op dat ogenblik snel snel een naaiproject verzinnen (niet dat dat een probleem is, vaak vertrek ik dan met een overvolle naaimand met 5 mogelijkheden).




Het bloesje zag er in de Burda 'gesofisticeerd' uit.
Burdataal, dat is toch iets apart!
Als ik had geweten hoe simpel het eigenlijk in elkaar zit,
dan had ik het bloesje waarschijnlijk al 4 jaar eerder gemaakt!



De voorste lappen zijn identiek en vallen gewoon over elkaar.
Losjes dus.
Toch even bekijken of er een topje onder moet als ik naar school ga.
Ik moet nog eens controleren wat er gebeurd als ik mijn linkerarm omhoog steek (om op het bord te schrijven hé).




Super content met mijn bloesje, maar toch lag het opnieuw enkele maanden in mijn kast.
Te wachte op het ideale fotomoment.
Ha ha, het leven van een blogster, het is me wat.

En nu hoop ik het nog even in de kast te laten liggen, want ondertussen geniet ik met veel plezier van het heerlijke weertje!

Het heeft wat weg van de rijping van een goede wijn :-) 




Patroon uit Burda april 2014
Witte crêpe



Mijn kleine dotje

Ik blijf dat dus tof vinden, 
alle naaisels opvolgen en toejuichen op blogs en instagram!
En oh, wat zie ik zo vaak een 'cuteness overload'.
Die kleine hummeltjes met de meest schattige jurkjes, broekjes, shirtjes,
een blik vol onschuld,
vaak heel veel enthousiasme,
af en toe een sip gezichtje.
En dan denk ik vaak met spijt in het hart 'Die tijd is voorbij ...'.


Maar hé, ik heb hier eigenlijk ook nog een klein dotje hé!
Ze is op weg naar het leven van een 'elfje' en staat vol enthousiasme in het leven.
Ze zit in een heerlijke fase,
zelfstandig genoeg om alleen de weg op te gaan (vaak nog te voet),
wijs genoeg om haar eigen planning te maken.
Ze zit in een enorme fase van mensen 'pleasen' en daar mag ik elke dag van genieten.
Het is ooit anders geweest, maar zie, als die pittige dametjes wat groter worden, kan het tij toch echt wel heel erg keren.


En daar geniet ik dubbel en dik van!
Want ook deze fase zal waarschijnlijk weer voorbij gaan.
Dat bijna 'elfje' zal over enkele jaren een eigenwijze tiener worden ...
En die fase ken ik ondertussen ook maar al te goed :-)



Ik vond het tijd om haar eens te verwennen met een hip bloesje.
Toen ze enkele weken geleden mee was in de Soldeur, liet ik haar een stofje kiezen voor zo'n hip Rumer bloesje.
Tot mijn verbazing was ze dit keer vrij snel beslist welk stofje ze wilde,
ze koos een roos wit stofje ... Hoe heet dit nu weer?
Ik herinner me dat mijn moeder al als kind jurkjes voor me maakte in dit soort pastelkleurige streepjes!


Het Rumer-topje bewees al eerder zijn succes!
Heerlijk ook dat ik nu weet dat deze meid ondertussen perfect in een maatje 30 uit LMV past en tegelijk ook weg geraakt met een 152. Dankzij LMV heb ik nu wel een grote keuze aan leuke patroontjes voor deze meid.
Nog maar enkele jaren geleden was dit toch nog een groot probleem!

Vergeef me even de vele fotospam ...


En weet je wat nog zo leuk was,
ze heeft een hechte groep vriendinnetjes,
allemaal met een praatgrage tong ...
En vriendin E en L had al eens gezegd dat ze zo'n trompetmouwen toch maar raar vonden,
maar dit keer vond ze dit niet erg.
'Ik hou daar wel van, mama, en dus is het niet erg als mijn vriendinnen dat niet zo mooi vinden hé!'

En dat stemt me blij, een eigen mening durven hebben (wat over enkele jaren dan ook wel weer voor even wat minder zal worden ... ervaring ervaring ;-)  )!
En wat bleek, vriendinnen E en L vonden dat plots heel erg mooi en willen er eigenlijk ook wel zo eentje! 'Jij hebt echt wel geluk met jou mama', zeiden ze!





Yellow submarine #ditteLMV

Joehoe !!!
Hier ben ik nog eens ...
Ja, echt waar, ik naai nog minstens evenveel als voorheen maar ik vertoon steeds meer uitstelgedrag om daar eens over te bloggen.


Enkele maanden geleden botste ik op een ruime coupon soepel gele stof bij Penelope in Menen.
Ik kreeg deze met korting omdat er op twee plaatsjes een stipje zwart  zat.
En ik had zin in een hemdjurk.
De stof is zo soepel dat ik er meteen een losvallende Ditte uit LMV in zag!



Het ineenzetten ging vlot, weinig aanpassingen nodig gehad!
Ik wilde aanvankelijk metalen drukknopen, maar vond mooi bijpassende knopen in de Soldeur.




Ik heb de jurk al meerdere keren gedragen,
valt in de smaak bij mijn collega's!

Een beetje zonnig geel, dat doet wonderen met het humeur!
Ik denk dat ik deze nog veel zal dragen.
Zit zalig, ideaal voor op de fiets en gepast voor vele gelegenheden.



Een folieke van de fotograaf ;-)
zijnde de zoon ...
die de opdracht 'onder lichte dwang' op zich nam ...







She 's so happy in her new Rumer top!

Ik kon dochter 1 nog strikken voor een fotoshoot net voor ze op weekend vertrok met de Chiro.
En dat merk je wel,
ze liep op wolkjes en had er super veel zin in.
Dat Chiro-verhaal nam dit jaar een wat onverwachte wending.
Sinds het eerste leerjaar zit ze in de plaatselijke Chiro,
maar de laatste jaren ging ze met steeds meer tegenzin.
Tja, blijkbaar vond ze er haar plaatsje niet meer helemaal.
Toen ze dit jaar vroeg of ze eens naar de 'vriendjesdag' van een Chiro 3 dorpen verder mocht, zagen we er niets verkeerd in.
Nooit gedacht dat ze er ging blijven plakken en nu elke week met heel veel goesting op haar fiets springt, richting 'Sente'.


Vandaar dus de overtuigde lach op haar gezicht.
Maar misschien ook wel voor haar nieuwe bloesje ;-)
Want ik heb er dit keer echt goede hoop op dat het gedragen zal worden, meer zelfs, ze stak me in snelheid voorbij want het topje werd al gewassen nog voor het de eerste keer op de foto kon!
Een succesverhaal dus.


Ik kocht het stofje nochtans zonder haar medeweten.
Enkele weken geleden bracht ik nog eens een bezoekje aan 'den Beer'.
Ik ging er toch wel wat onverwacht met een bescheiden stapel stofjes naar huis.
Ik was wel redelijk zeker dat dit stofje de goedkeuring van de oudste zou krijgen.
Ook voor mij bleek het een toppertje,
€9 / m, lang geleden dat ik zo'n vriendelijk prijsje tegenkwam en een zaligheid om mee te werken!


Het topje zat dan ook op een zondagavond in elkaar!
Ik veranderde weinig aan het oorspronkelijke model, het zat meteen goed.
Alleen de hals stikte ik een halve centimeter breder.


Moraal van het verhaal?
Maak je dochter of je zelf maar eens gelukkig!
Deze Rumer top is zo leuk om te maken :-)




Safari

Ik maakte nog eens een Theo-hemd voor de zoon!
Om één of andere reden vind ik dat altijd een ontspanning in mijn naaiparcour.
Ik ken het patroon, ik ken de stapjes en ik volg nog steeds mee in het boekje.
Geen fittings onderweg, geen patroonaanpassingen ...
Hoogstens eens lostornen wat niet helemaal is zoals je het wilde.

Dat de zoon de hemdjes ook effectief draagt, zal er ook wel mee te maken hebben.

Alleen blijft het wel moeilijk om stofjes te vinden die net exotisch genoeg zijn voor mij en voor hem ...
Hij houdt wel van een specialleke (bless me!),
maar ik moet toch ook wel een beetje rekening houden met zijn leeftijd.

Tijdens een uitje met de MDH in de sneeuw (ja, nog net één van die dagen waar we sneeuw en gladheid en file-ellende over ons heen kregen) botste ik op dit stofje in stoffen Christiaen in Brugge.
De man vond het stofje wel kunnen voor de zoon.


Ondertussen maak ik een 152 smal voor deze 13-jarige.
Ik knipte en verstevigde thuis en nam de lapjes mee op naaiweekend.
Om het geheel wat stoerder te maken werkte ik met enkele zwarte accenten.
Ook die vrijdag was er opnieuw één met sneeuw en ja, bijhorende file-ellende.
Geen ommetje meer om een strookje zwarte boordstof voor ik naar de Karmel in Brugge reed.
Al een geluk dat zoveel naaisters bijeen ook heel wat voorraadjes bij hebben.
Ik mocht een strookje zwarte boordstof lenen. Bedankt nog eens, Kris!
En plots kwam in mijn hoofd dat er ook nog eens een paspeltje op het rugpand bij mocht.
Voor deze mocht ik putten uit de enorme zak kleurtjes van Sofie, voor een naaister een echte snoepzak. Merci, Sofie!
Ik zou er eerst bronskleurige kamsnaps in steken, maar toen kwam Annick met haar voorraadje knoopjes op de proppen. Thanks, Annick!
:-)
Nu pas heb ik door, dat dit hemdje een beetje een groepsproject geworden is!


Het derde naaiweekend voor mij, en dank zij de krokusvakantie enkele weken voordien, was ik voor het eerste echt voorbereid.
Met een planning en al ...
Deze Theo zou ik meteen de vrijdagavond maken.
De werkelijheid zegt, dat mijn batterijtjes op waren iets na middernacht en ik wijselijk besloot de ochtend nadien af te werken.


Wijselijk?
Tja, zo'n ochtendmens ben ik nu ook weer niet.
Had jij het al gezien?
Ik niet, maar toen ik ermee thuis kwam, vond de zoon het zo moeilijk om de knoopjes toe te krijgen.
Ik deed de sluiting andersom ...




Ik heb goede voornemens,
ik hoop je hier heel gauw nog enkele naaisels te presenteren 
;-)
Maar dat zal gedeeltelijk afhangen van mijn jeugd.
Zijn ze 'in the house' en zijn ze 'in the mood'.




Tienertop

Yep, er komt hier nog een shirt voor de oudste tiener in huis.
En dat is voor mezelf wel een beetje vreemd.
Want eigenlijk hoorde ik mezelf de laatste tijd al een paar keer zeggen dat ik niet meer naai voor die oudste tiener.
Dat ze het altijd heel mooi vindt, maar dat het uiteindelijk in de kast blijft liggen.
En toch show ik hier nog maar eens een shirt voor de oudste.


Waarom?
Omdat ik met een shirt nog altijd redelijk op 'veilig' speel.
Deze draagt ze meestal wel.
Hoewel ik deze Georgia-trui al anderhalve maand niet meer uit de kast zag komen.
Vraag me niet waarom ...
Ik hoorde haar, denk ik, iets zeggen in de trend van 'te koud' met het rokje momenteel ...
of was het een andere keer iets van 'te chique' om gewoon als sweater te dragen...

Tja, niet te peilen op die leeftijd ...


Dan doe ik het toch voor die blik.
Ze ziet er toch blij uit, hé, met haar nieuwe shirt?

Het stofje kan haar in ieder geval bekoren.
Jullie kennen het nog wel als eentje van 'chat chocolat', eentje dat bij mij net 'iets' langer in de kast blijft liggen dan een gemiddelde naaister.
Maar nog steeds mooi hé.



Het model is eigenlijk een 'vroege' Rumertop.
Het leek me op het lijf geschreven voor onze oudste.
Zoals tegenwoordig wel vaker gebeurt, nam ik eerst een foto van het model uit het boekje om thuis de goedkeuring te vragen.


Ik kreeg een 'go'!
Dit modelletje heeft wel net iets meer details dan de Rumer.
De schouders overlappen elkaar, ideaal om er een koperkleurig paspeltje tussen te verwerken om dit schouderdetail te benadrukken.
En het heeft ook koordjes in de zijnaden.
Vind ik wel eens een leuk extraatje.


Trots op mijn meid!
Ze kreeg een 'nieuwe' look, er ging een heel eind van haar lokken en ze is er blij mee!



Wat doen wij die kinderen toch aan ...
Echt waar, op haar blote voeten naar buiten ...
'Is niks, mama'. Schoenen aan doen, dat is VEEEL erger ;-)


Die nieuwe AWS is er!

Hou je vast, naaiende dames (en heren ...)!
En wat voor eentje ...
Eva lanceerde vandaag haar nieuwse telg,
ze doopte deze 'the all weather sweater'!

Ik weet nu al dat deze een hit zal worden.
Wie heeft nu geen extra plaatsje in de kleerkast voor een all weather sweater?
Als ik het aan de jeugdige dochter zou vragen,
dan kan ik me zo inbeelden dat ze als een wervelwind bereid zou zijn een grote holte in haar kleerkast te maken ...

Haar eerste AWS is een hit
en niet onbelangrijk, helemaal goedgekeurd door haar team 'tienergenoten'!
Deze tweede AWS ziet ze ook al helemaal zitten.

Dit projectje is het resultaat van teamwork!


Eva gaf de aftrap, met de vraag of ik dit patroontje wilde testen voor Leonie.
'Tuurlijk', was het antwoord! Heel graag zelfs.
Ik mikte zelfs meteen op twee versies.
Gewoon het gevolg van starten met wat je hebt ...
en dan even op je honger moeten blijven omdat je nog niet alle materiaal in huis hebt om je projectje te maken zoals het in je hoofd zit.

Want zoals het in mijn hoofd zat, daar had ik flexfolie en elastische paspelband voor nodig.
Ok, daar kon ik nog wel zelf voor zorgen.
Maar die lettertjes uitknippen, dat zou toch het ideale werkje voor een cameo zijn.
En die heb ik niet ... (nog niet).


Hiervoor kwam mijn poetshulp to the rescue.
Ze schafte zich onlangs een cameo aan en is er helemaal weg van!
En ik ook, ondertussen ...

Sla ik hier even het betere 'computerwerk' over,
daar is de MDH dan weer geknipt voor!


Het betere beeldwerk, dat zit me niet in de vingers (damn). 
Mijn broer daarentegen, waw,
die kan er echt wat van.
Eens kijken naar zijn talenten? Kijk dan maar eens hier!
Ik moest dus niet ver zoeken ...
Nee, dit keer niet, want we waren vorige week samen op weekend.
Zo jammer dat hij twee provincies verder is gaan wonen ;-) !

Het werd een zalig zonnig weekendje familytime.
Nichtje en nonkel trokken er bij valavond op uit om enkele foto's te nemen.
Je herkent het station van Veurne op de achtergrond ...


Voila se, dan heb je nog een model nodig.
Maar dat model krijgt er dus ook weer een sweater bij ...
Met een quote voor haar op het lijf geschreven!
We kozen dit keer de mouwen als ideale plaats voor deze quote.

Let je nog even op de details van de AWS?
* Een leuk 'over the shoulder model'
* Naar voor lopen zijnaden, ideaal om te benadrukken met een paspeltje.
* Een iets korter model, maar niet te. 
* Een perfecte fitting voor iedereen, want de sweater is er in S , M en L.
Leonie draagt een S ...
Ik denk dat er binnenkort wel eens een M voor mezelf van komt!