In a good mood with Fibre Mood

Joepie, bereid je voor op een blogberichtje met twee zotte meiden in de hoofdrol.
Ze waren in form!


Lag dat nu aan de locatie?
We zochten rond het huis nog maar eens een plekje waar de lichtinval goed was
en dat was dit keer op het plat dak :-)


Of zou het kunnen dat ze in de wolken zijn met hun nieuwe rokjes?
Laten we hopen dat ze veel uit de kast zullen komen 
(dat hoopt een naaiende mama toch altijd hé, maar dat is hier de laatste jaren moeilijk te voorspellen ...)!
Op dit eigenste moment heb ik er goede hoop op.


De eerlijkheid?
Af en toe hebben ze zo een 'wij-spannen-samen-en-zijn-reuze-fijne-giechel-zussen-waar-niemand-tussen-komt' momentje.


Vanavond was het zo een momentje!


De Sella-rokjes van Fibre Mood blijken een voltreffer.
Ik ben niet altijd de naaister van de eerste minuut,
maar als ik genoeg moois zie passeren kan de liefde plots heel erg groot worden.
Zo groot dat ik dit keer 3 Sella-rokjes naaide.
Het derde ligt momenteel in de wasmand...


De stofjes werden gekozen door de oudste.
Het moge duidelijk zijn, stofjes uit vervlogen collecties, want dat vindt ze hip!
Deze jeans kocht ik in de Soldeur tijdens het braderie-weekend aan de helft van de prijs.
De jeans was helemaal verkleurd op de stofvouw, gelukkig was de verkoopster wel zo eerlijk om me daar even op te wijzen.
Met dit rokje gelukkig niet erg, want je hebt echt niet veel stof nodig en ik kon makkelijk de streep omzeilen.


De enige horde die ik nog moest nemen was de maat.
Leonie valt nu toch wel buiten de kindermaten, op heupbreedte zou maat 14 toch enkele cm te smal zijn.
Ik tekende aan zowat elk patroondeel een kleine cm bij, dat ik dan weer op niets liet uitkomen naar de taille toe.


De volgende horde werd naar de echtgenoot doorgeschoven.
De drukknopen kocht ik ook in de Soldeur en gebruikte ik al eerder.
Hele mooie en degelijke drukknopen, maar jammer genoeg zonder extra hulpmiddeltje om ze in te slaan.
Die echtgenoot houdt wel van wat zoekwerk en kreeg deze erin geslagen met hamer en één of ander hulpstukje dat we 15 jaar geleden bij de reservedrukknopen van onze kinderwagen vonden.
Amaai, 15 jaar geleden hé (Is het duidelijk dat ik daar zelf soms niet goed van ben???).


De laatste vraag was met welke kleur ik de jeansrokjes zou bestikken.
Deze beslissing nam Leonie. 
Het werd taupe.


Bij deze rokjes staat nog een Tara truitje op het verlanglijstje.
Eens kijken of de mama daar nog tijd voor vindt ... 
De goesting is er wel, maar dan moet ik toch eerst eens die Libelle cardigan waar ik vorig jaar aan begon afwerken!
Er is gelukkig wel nog een back up plan, de buurvrouw ;-)



Whatever makes you smile, keep it, girls!





7 opmerkingen:

  1. Zalig leuke foto's en toffe rokjes, meer moet dat niet zijn

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo heerlijk, die twee te samen! Mijn dochters zouden die rokjes zeker ook geweldig vinden, maar met hun Afrikaanse billen helaas een no-go. Misschien moet ik me zelf eens aan het tekenen wagen... En die drukknopen, ging dàt vlot? (ik krijg al stress door ernaar te kijken :-/ )

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bij ons was het een bevlieging, ik heb nog snel snel eens gezocht bij Burda voor een soortgelijk model, maar al snel ben ik het boekje van Fibre Mood gaan halen. Maar met jouw talenten slaag je er zeker in zelf eentje te tekenen!

      Verwijderen
  3. Ik word spontaan vrolijk van de foto's. Die rokjes lijken mij ideaal gerief te zijn, nieuwe of lang vervlogen tijden stof, ze mag er zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel leuk, ik zou er ook zo eentje in mijn kast willen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik word helemaal vrolijk van die foto's! En de rokjes zijn heel leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat enthousiasme spat ervan af, zowel bij hen als bij jou!

    BeantwoordenVerwijderen