Happy with his new Theo

Ik trakteerde mezelf enkele weken geleden op de papieren versie van de Theo 'tienerproof'.
De dagen voordien had ik me verdiept in het onderwerp 'communiekleren voor minitienerjongens'. Er heerst nogal wat twijfel over dit laatste ... doe ik het of doe ik het niet ...


Om al een beetje in de sfeer te komen en misschien ook knopen te kunnen doorhakken was het ideale moment aangebroken om in een lang gekoesterde lap een Theo voor Matteo te maken.
De stof kocht ik nog bij Liesellove. Een specialleke die me echt wel kan bekoren! Ik hou van het mooie blauw, met wat aqua, een tikkeltje oker en groen. 



De print met de stoere leeuwen, nog steeds één van de favoriete dieren van Matteo, doet mijn en zijn hartje sneller slaan. Zag je de bloemen, die lijken wel 'geborduurd'!


Ik dook in mijn restjesbak en haalde er meerdere soorten stofjes uit. De eerste 'duik' leverde geen perfecte match op, maar bij mijn tweede duik hadden we prijs. Matteo vond de donkerblauwe stof perfect voor wat extra accentjes!


Alles verliep op wieltjes, leuk om te kunnen naaien zonder veel obstakels of denkwerk, gewoon even beslissen welke extraatjes je wil. 



Misschien toch opbiechten dat ik er zeker een uur over deed voor ik zeker wist dat de print vooraan zou doorlopen! Of was het anderhalf uur ... en weet je wat Leonie zei toen het hemd af was ... 'Heel mooi, mama, maar misschien moest de print vooraan niet doorlopen ...'


Oh ja, bijna vergeten, ik paste het perfecte trucje toe om de knoopsgaten in een rechte rij te krijgen. Ik vond het warm water niet uit, dat staat vast! Maar wie het dan wel deed, dat weet ik echt niet meer. Je mag hier gerust komen claimen :-)
Het rolletje schilderstape eigen ik me zelf toe, het keert niet meer terug naar de materiaalkoffer!



Toeval of niet, gisteren konden we genieten van de ene na de andere prachtige Theo! Ik zat niet bij de bedenkers, maar sluit me bij deze toch graag aan bij de Birtheo's. Proficiat met je verjaardag, Sharon!




Mijn Miss Romantiek

Het erekroontje voor Miss Romantiek gaat naar ...
tja, als het van mij afhangt, dan kies ik voor Leonie!
Ik ben helemaal niet thuis in missverkiezingen,
wist zelfs niet dat de nieuwe Miss België gisterenavond verkozen werd.


Zie je, mijn Missje wordt groot!
En dat vindt ze zelf niet altijd even leuk.
Ze heeft het wat moeilijk met de vele veranderingen ...
op een foto is de zelfzekerheid soms wat weg.



Hoeveel twijfels er ook door dit tienerhoofd gaan,
gelukkig zijn er ook nog zekerheden.
Ze heeft een eigen stijl en weet wat ze mooi vindt.
Het mag wat verfijnder en elegant.
Een beetje bling bling af en toe, een romantisch stofje, een  zwierige jurk.

 

In haar dromen liep ze hier rond, in de kledij van Alicia.
Ik kan haar geen ongelijk geven, oh wat hou ik van deze kledij!


We zijn hier thuis nogal verknocht geraakt aan deze serie ...
Als het van Leonie afhing, dan keek ze de serie in één keer uit!


Het verzoek was er al een heel eind.
'Wanneer maak je nog eens een kleedje voor mij, mama?'
Ik kon deze roep niet meer negeren en we kozen een romantisch stofje en modelletje uit Burda.
Ik tekende de kleinste maat over, maar deze bleek nog heel ruim te zitten.
Niet makkelijk, naaien voor dit ranke tienerlijf.
Zelf maakte ze een shirt uit LMV in dezelfde maat en dat blijkt dan weer heel smal te zitten.
Ik weet het, ik moet meer opmeten voor we beginnen ...

Voor de afwerking bestond wat twijfel,
op een shoppingmiddag zagen we in één van haar favoriete winkels enkele bloesjes met een striklint aan de hals.
Ik stelde dit voor en dat vond ze prima.
Maar eens de jurk af was, vond ze dit striklint toch niet meer mooi ...

Met de feestdagen slaagde ze erin het lint weg te moffelen onder haar jurk,
maar ondertussen lijkt het alsof het toch weer OK is ... want het lint mag weer gezien worden.


De jurk is pittig kort. Even leek het erop dat de jurk wat 'onzedig' kort zou worden.
Bij het strijken van de zoom, schroeide ik enkele gaatje in de stof ...
Tja, een dikke tegenvaller.
Ik naaide een extra strook aan de rok, streek deze opnieuw om (ja, een stuk voorzichtiger) en stikte deze vast in de aanzetnaad.


Kijk, spontaan poseren lukt ook nog !!



A happy new year - Smoke Green

Hoelang duurt 'het academisch kwartiertje' als het op nieuwjaarswensen aankomt?
Toch minstens een week,
misschien wel een maand ...
Ik kies dus voor een week.
Bij deze wens ik jullie allen een stralend 2017 met weinig zorgen en heel veel creativiteit.!


Misschien moet ik mezelf wel iets minder creativiteit toewensen ...
want ik heb de indruk dat dit me soms blokkeert.
Zoveel ideeën hebben, dat ik niet weet waarmee te beginnen.

Ik maak er meteen een eerste goed voornemen van.
Gewoon doen, niet twijfelen en je prioriteiten stellen.
Dat laatste zal misschien wel hoognodig worden :-)
want als 2016 het jaar was van de herinrichting van de benedenverdieping,
wordt 2017 voor ons een feestjaar!
We beginnen met het 50-jarige jubileum van mijn ouders,
nadien volgt het huwelijk van mijn zus
en om het rijtje af te sluiten doet Matteo in mei zijn vormsel.

Genoeg reden dus om te naaien!

En te feesten !!!

Hoe stil het hier ook was,
het had niets te maken met niets om over te bloggen.

Wat dacht je van een 'rewind'?
Mijn laatste werkje eerst, het eerste werkje van 2017 :-)
Al maanden kriebelde het om nog eens te breien.
Allerhande truien zitten in mijn gedachten ... 
maar ik begon met een heel haalbaar project.
Ik hou erg van de stijl van de mutsen en sjaals, de duidelijke uitleg!
Dit keer probeerde ik de 'knot headband'!


En ik was zo dringend toe aan een haarband voor op de fiets!
Ik koos een bolletje 'smoke green',
haalde mijn breipennen van onder het stof
 en breide de haarband in de auto op weg naar een dagje Antwerpen.
Haalbaar dus, dat schreef ik al!


Oh wat jammer, geen sneeuw voor ons vandaag
buiten
...
maar wel even binnen
want ik naaide een stukje pluizige fleece aan de binnenkant!
(en als je goed kijkt bleven die pluisjes niet alleen in huis ;-) !)


Mijn liefde voor 'smoke green' is groot ...