Three to hug

Met een 'one to hug' scoor je altijd!
Zeker als je veilig voor maat 80 gaat, want het durft hier wel eens een tijdje duren voor we een date gevonden hebben met de ouders.
De 3 versies naaide ik nog voor de herfstvakantie ...
en nog moet er eentje op zijn bestemming geraken (bloos).


In de herfstvakantie vond ik ook de smaak terug om bij het geboortekaartje en passend shirtje te flocken. 
Ik heb altijd een instant geluksgevoel op het ogenblik dat de folie eraf gaat.


Ik herhaalde nog eens de vossenoren,
maar dat was eigenlijk een groot obstakel.
Het minipatroondeeltje bleek zoek.
Er werd gezocht en gezocht om dan uiteindelijk maar opnieuw te beginnen.


Voor Willem kozen we een schattig vosje om te flocken.



Zanna en Stella kregen een jasje in een zomers stofje van de Veritas,
samen met een shirtje met een flock geïnspireerd op hun beider geboortekaartjes.


Stella kreeg een extraatje van de hand van Leonie.
Haar mama was vorig jaar Leonies klassenleraar, mijn collega dus.
Leonie wilde graag ook een cadeautje geven.
Net toen was ze aan de lopende band knuffeldoekjes aan het maken voor MFL!
Voor je nu denkt, er ging er eentje minder naar het goede doel.
Nee, dat kon Leonie niet over haar hard krijgen.
Er werd er gewoon nog eentje extra gemaakt.

Ik nam de foto's met mijn allereerste smartphone
(ja, echt, nog maar sinds enkele weken in mijn bezit). 
Niet echt denderend, 
dat komt natuurlijk omdat we geen tijd meer hadden om het juiste licht af te wachten.
De cadeautjes moesten gegeven worden ...

Met die nieuwe smartphone test ik ook een aantal apps uit.
Zo test ik 'any.do', een lijstjesapp.
Al een geluk dat die app niet reageert als een mens.
Hoeveel keer ik 'bloggen' al niet gesluimerd, uitgesteld, genegeerd heb ... 
Dat zou anders gedonder gegeven hebben!

Als de zin hier is om nog wat meer foto's te maken, dan komen er nog enkele naaisels hier op de blog.