Help, mijn naaimachine werd gekaapt! #MFL

Ik zou echt VEEL naaien in de herfstvakantie!
Want de drang wordt steeds groter, de tijd steeds minder.
En dat wringt ...

Je kan met veel obstakels rekening houden waarom je er maar niet toe komt.
Maar die KAPING, dat was er nu eentje waar ik niet echt op had gerekend.


Het begon al met het ondertussen jaarlijkse terugkerende slaapfeestje van Leonie.
Wij (=mams en paps) zorgen enkel nog voor de accomodatie en de catering.
In de programmatie hebben wij geen inbreng meer.


Het goede nieuws is,
als 'hostel'-uitbaters, mogen we wel nog in de buurt blijven :-)  !


En zo zag ik een groepje meiden zich volledig overgeven om zelf hun allerbelangrijkste slaapmaskertje te produceren. 
Meer nog, ik mocht wat betreft de finetuning nog hier en daar wat raad geven.


Het werkt dus !!!

Net toen ik dacht dat de aandacht van mijn kapers wat verslapte,
werd mijn naaimachine opnieuw gegijzeld.

Al gauw bleek dat het hier niet om alleen handelende activisten ging.
En ze gingen voor hun doel! 


Hun aandacht verslapte niet.
Ik kreeg geen kans om te ontsnappen.
Meer zelfs, al gauw werd voor de omgeving duidelijk dat ik aan het 'Stockholm Syndroom' leed.


Ik denk wel dat ik verzachtende omstandigheden zal kunnen inroepen!


Leonie maakte de knuffeldoekjes en wanayamakes zo goed als alleen.
Haar doorzettingsvermogen was groot!
Ze bracht zelf al meerdere uurtjes door in het ziekenhuis de laatste maanden.
En daarom voelde ze zich des te meer verantwoordelijk om een lichtpuntje te kunnen maken!




Klaar voor de kou in pastelkleurtjes

Ik val met de deur in huis.
Hoe gaat het bij jou?
Ben jij iemand die zich elke morgen piekfijn uitdost en dan de hele dag zo blijft?
Ook thuis dus ... en gezellig poetst, kookt en zetelhangt in die outfit.
Of hou je voor thuis liever de comfy look aan.
Hoe het bij mij zit,
kan je ongetwijfeld al raden.


Een nieuwe hoodie stond dan ook al een heel eind op het hoognodig lijstje.
De vorige Lewis overleefde heel wat uurtjes aan mijn bureau thuis,
ettelijke avondjes op camping of ons eigen terras,
meerdere hangmomenten in de zetel
en zwierf overal met me mee trap op trap af.


Hoog tijd voor een nieuwe versie.
Want wie haalt het nu in zijn hoofd om een bijna witte versie te maken, op voorhand wetende wat deze hoodie allemaal zal moeten doorstaan.


Ik koos een streelzachte sweatstof van Strass uit mijn voorraadje.
Lichtblauw, dat verdiende wat pit.
Dus haalde ik nog maar eens mijn 'fluoroze' stofje uit als voering voor de kap en zakdelen.


Het inéénzetten duurde helemaal niet lang.
De vorige zat nog in mijn vingers hé.
Alleen koos ik ervoor geen knopenpad meer te maken.
Want deze vind ik niet mooi als ze openstaat.


Ik raak moeiteloos in de sweater zonder knopenpad.
Maar ik geef toe dat het uitdoen iets meer vaardigheid vraagt,
hoewel ook dat vooral een kwestie is van eerst de kap aan te doen en dan pas de sweater uit te doen.


Nu ik toch op dreef was, knipte ik nog een Lewis voor Lucia.
Want ik heb een boontje voor dit patroon.


Ik hou enorm van de schuin oplopende deelnaden en de naar voren gelegde schoudernaad.
De bredere kap met tussenstuk vind ik mooi vallen in de hals en voelt zo gezellig warm.



Deze Lewis knipte ik uit de resten die ik nog overhad van de Candy-jurk.
Het ideale patroon als je niet al te veel grote brede stukken meer hebt, door zijn versnijdingen.


De beide hoodies werden getest vorige week aan zee.



De wind was pittig, het waterzonnetje deed deugd!


We gingen voor onze normen vroeg wandelen, voor herhaling vatbaar zo'n ochtenwandeling!


Na de foto's waren we toch blij om nog meer ingeduffeld onze wandeling verder te zetten  :-)

Lichtblauwe sweat van Strass en fluoroze, biede van Mon Depot
Pastel sweat met driehoekjes van Trifolium
Patroon: Lewis (LMV)