Liefste meter

Liefste meter, hoe meer da je mij geeft, hoe beter ... 
Dat had er kunnen staan in haar nieuwjaarsbrief. De oudste, die had daar dit jaar vrije keuze in, geen 'obligate' brief meer in school gemaakt. Nee, ze schreef er zelf één, uit vrije wil!

Ok, nieuwjaarbrieven, ik geef toe, dat is nu wel een beetje heel erg vijgen na Pasen ...
Alleen, degelijke projecten, die hebben tijd nodig. Hmmm, neen, degelijke projecten kunnen echt wel sneller, dat moet ik toegeven!

Groot worden, dat gaat in fasen, nu staat ze al in voor haar eigenhandig geschreven nieuwjaarsbrieven, ontvangt ze met veel graagte haar envelopje terug ... en ja, laat ze het bedenken van het ideale metercadeautje heel gewillig over aan mama.

Dit jaar bedacht ik dat tante Greet, de meter in kwestie toch wel heel gelukkig zou kunnen gemaakt worden met een eigenhandig gemaakte jurk. Alleen, dat kan je natuurlijk niet vooraf maken. Dus werd er last minute een enorme doos genomen, volgestouwd met alle naaiboekjes die ik de afgelopen jaren verzamelde en in de bovengenoemde haar handen geduwd op nieuwjaarsdag. Je begrijpt dat er even vreemd werd opgekeken. Veel uitleg was niet nodig, even later was de speurtocht al begonnen.

Dat wij een duidelijke bloedband hebben, kon ik meteen afleiden uit haar keuze. Haar oog viel meteen op '200 jurken' en na wat geblader kwam er een Aiko MeTiKyRo uit. Bleek dit wel helemaal dezelfde keuze als ik enkele maanden voordien voor mezelf maakte. En dat uit 200 jurken :-) !


Het maakproces, dat duurde uiteindelijk wel veel langer dan het kiezen. En ja, daar kan ik wel enkele redenen voor opsommen. 
Ik maakte een jurkje uit proefstof, paste  het patroon hier en daar aan, ik kreeg daarvoor wat hulp van ons moe. 
PAUZE.
We vonden een gemeenschappelijk moment om een stofje te scoren. Het jurkje werd in de pas gestoken en ja, zelfs redelijk snel zagen we elkaar terug voor een eerste pas-sessie. Oei, dat bleek toch nog een heel stuk te groot. Speldjes steken.
PAUZE.
Aanpassingen doen. Beseffen dat het hele mooie stofje op afstand toch wat gewoner wordt en een extraatje het jurkje wel deugd zou doen. Twijfelen over het extraatje (waarvoor ik trouwens carte-blanche kreeg).
PAUZE.
Andere naaiprojecten met een deadline kwamen er een stokje voor steken. (wordt vervolgd!)
PAUZE.
Knoop doorhakken, het werd een jeansaccent! Hoera! Jurk afwerken, ja, zelfs al voeren en meegeven met ons moe, de bode!
PAUZE.
Een lief berichtje, het jurkje zat goed! Maar euh, misschien toch iets mis met het kraagje. Iets van een centimetertje maar hoor ...
PAUZE.
Het jurkje kwam terug. Toen ik de tijd vond om het probleempje eens van naderbij te bekijken, kwam het schaamrood me toch op de wangen. Het officierskraagje zat aan de ene kant maar liefst 2,5 cm hoger. Shame on me!
PAUZE.
Ziektekiemen.
PAUZE.
Ik zette mijn fout recht. Ik maakte het goed met nog een extraatje aan de mouwen. Waar ik trouwens wel heel tevreden over ben.
Ik ging het jurkje persoonlijk gaan overhandigen.
En kijk, zie ze stralen.






Zus, je hebt veel geduld getoond! 
En al zeg ik het zelf, ik vind je heel mooi staan met je jurk!
Geniet ervan!

Wat ik wel geleerd heb, ideaal is het niet als naaiwerkjes te lang blijven duren, dan durf je bepaalde dingen al eens te vergeten ... De volgende keer maken we er gewoon een gezellig dagje van en ga je naar huis met een nieuw stuk voor je garderobe! 








Working hard these days

De mannen werkten hard vorig weekend!
Ingrijpende veranderingen de volgende maanden op de benedenverdieping ...
En het harde werk, dat wilden de mannen wel zelf doen.





We namen onze intrek voor twee maanden in onze garage.
Gezellig dicht :-) bij elkaar.
Maar niet veel plaats om te naaien.
Gelukkig is het weer ons zo goed gezind.
Ik installeerde me vorige zaterdag aan de tuintafel
en vond dat ik ook maar eens wat nuttig werk moest doen.




Twee broeken met een gat op één week tijd,
nog in perfecte staat, behalve dan op die ene knie.
Ik neem het de zoon niet kwalijk hoor,
dat heeft hij te danken aan zijn bezige aard.
En daar prijs ik me wel gelukkig om :-)
Dat ventje heeft een hele dag tegels uitgebroken, samen met papa.
Uit vrije wil, wel te verstaan :-)





Terug naar de broeken ...
Ik maakte er twee bermuda's van,
volgens de laatste modetrend met een omgeslagen 'valse' boord.


Van de tweede versie maakte ik voor de liefhebbers stap voor stap foto's,
dan kunnen jullie ook aan het 'recykleren' gaan :-)


  1.  Knip de broek af op de gewenste lengte (er gaat straks nog 1 cm weg!)
  2. Ik knipte het afgesneden stuk langs de naad door en gebruik daar de stof wel in andere richting.
  3. Het voorpand van de benen is een stuk smaller dan het achterpand. Teken voor beide delen de breedte over en trek een iets schuine lijn (want de benen worden steeds breder naar boven toe).
  4. Kies een bepaalde hoogte van omslag (tel er wel 1 cm bij voor de naad). En teken nog eens in spiegelbeeld. Hier zie je dat je ook 1 cm moet bijteken voor de naden. Hou er rekening mee dat er ook nog een stukje 'verloren' gaat bij het omplooien.
  5. Stik het stuk van het voorpand en het achterpand op elkaar. Bij de jeansversie wilde ik graag de averechtse kant als omslag. Knip een hoekje weg.
  6. Plooi dubbel en strijk plat.
  7. Speld op het bovenbeen en stik op 1 cm.
  8. Overlock of zigzag.
  9. Trek de overslag naar beneden en de naad naar omhoog en strijk goed plat met de naad naar boven. Ik stikte aan de binnenkant de naad op de rand door. Zo zal deze bij het dragen zeker niet naar buiten komen. 
Aan de buitenkant zie je wel de stikking, maar deze komt uiteindelijk onder de omslag te zitten!


Plooi en strijk de omslag naar boven. 
Naai eventuele met een onzichtbare steek aan de buitenkant vast.
De volgende keer maak ik de boordjes misschien nog iets smaller,
iets meer volgens de laatste mode!





Na het harde labeur was de zoon nog niet moe.
Met enkele afbraakmaterialen bouwde hij een kamp!
En naaide hij uit de laatste resten van zijn broek een vlag :-)

Retouches, niet altijd mij favoriete bezigheid!
Ik vraag me dat soms af, doe je dat vaak?
Heb je er dan hetzelfde tevreden gevoel over als een volledig eigen maaksel.
Ik stel dit soort werkjes altijd uit, maar eens gedaan ben ik wel tevreden over mijn werk.
Die twee broeken gaan zeker nog voor een jaar of 2 een nieuw leven als short tegemoet!
En de jongste kwam gisteren thuis met een gat op de knie.
Gestruikeld.
Maar nu weet ik hoe ik dat eens snel zal fixen hé!