Flocken met de gaatjestang

Sorry, ik zeg het nu al. Helemaal niets nieuws, alweer een pennenzakje met deze handleiding. Maar onderweg bedacht ik wel dat ik een paar dingen iets handiger begin aan te pakken en dat sommigen er misschien wel in geïnteresseerd kunnen zijn.


Flocken met de gaatjestang?
Ik blijf dat wel leuk vinden, een naam op de pennenzak. Ideaal ook als je over enkele maanden naar een nieuwe school trekt. Wel wat werk, vooral als je geen cameo hebt.
Ik kies het liefst een niet al te strak lettertype met een beetje 'natuurlijke' lijnen, dan hoeft het knipwerk niet zo heel precies. En probeer deze ook wat te onthouden. Ik kon er in het verleden soms al een uur over doen om een lettertype te kiezen :(




Wat dan met die gaatjestang? Ideaal om al een eerste opening te maken in de 'holletjes' van bepaalde letters. En dan eventueel nog wat verder bijknippen met mijn kleine schaartje (een heel gewoon schaartje van het merk 'Maped'). Eerst de 'holletjes', dan pas de contouren, kwestie van het plakband zolang mogelijk zijn werk te laten doen!


De gaatjestang is ook ideaal om de 'puntjes' van de letters perfect mee uit te knippen. Zo'n gaatjestang, dat kost echt niet veel (ik geloof dat ik er € 4 voor betaalde), je kan kiezen hoe groot het bolletje moet worden en je kan er heel precies mee werken (wat niet zo handig lukt met een perforator).
En je kan ze ook al eens gebruiken waarvoor ze dient, een gaatje bijmaken in een riem ;)


Een paspel meestikken aan de rits!
Misschien eerst iets meer werk, maar nadien win je de tijd zo terug omdat je dan makkelijker kan gaan stikken langs de paspel (eerst met het ritsvoetje, laatste keer met het blinderitsvoetje). Perfecte rechte stikkingen! En toch ook een extra mooie touch!



De tabs verstevigen.
Ik gebruik nogal stevige vlieseline, want zo heb je natuurlijk ook een mooie en stevige pennenzak. Alleen had ik altijd problemen bij het keren van de tab. Nu stikte ik de tab, keerde deze binnenstebuiten. Knipte een strook vlieseline op maat en schoof het gewoon in het tunneltje op zijn plaats om het dan pas te strijken.

De keeropening maak ik om dezelfde reden groter dan de voorziene 10 cm. Zo weinig mogelijk 'kreuken' bij het keren om de vlieselinge mooi te houden.
Een grotere keeropening, dus meer werk om toe te naaien? Mmmm, ik biecht op ... ik doe dat al een tijdje niet meer met de hand. Ik stik gewoon 'heel' smal op de kant (eerst mooi spelden) met een heel kleine steek. Niemand die dat ziet. Ik zie dat toch nooit, want mijn eigenste pennenzak zit toch altijd vol met veel stiftjes in allerlei kleurtjes!

En jullie, hebben jullie nog tips?


Ik blijf ze maken, die pennenzakjes. Keer op keer een tevreden gezicht.

Proficiat Michelle met je twaalfde verjaardag!



Een reis en een shirt

Het shirt ligt al even in de kast. Gemaakt op een zondagnamiddag in januari. Die zondagnamiddag dat we de knoop doorhakten voor deze zomer. In de tijd dat de MDH nog even de laatste opzoekingen deed om dan te boeken wat we al enkele weken voor ogen hadden. Het wordt dit jaar Italië!



Ik viste een coupon van het stoffenspektakel uit (één van) mijn bak(ken), koos een modelletje uit één van mijn boekjes en ging aan de slag. Ik weet niet of het helemaal in elkaar zit zoals de patroonmakers het voor ogen hadden (burdataal, je weet wel). Maar ik ben er wel tevreden over. Het modelletje heeft op zich een mooie belijning (een beetje taille, ook dankzij de naad op de rug), vlindermouwtjes en een soort sjaaltje waarvan één deel meegestikt is in de naad vooraan. Het sjaaltje zelf werkte ik trouwens af met een rolzoompje hoewel het voorzien werd zonder afwerking. Heb daar toch mijn twijfels over, zelfs in dit stofje zou het uiteindelijk gaan rafelen en dat vind ik niet mooi.




En nu de temperaturen er zijn kan ik het gaan dragen en ondertussen al even dromen van onze zomervakantie. Genieten vooraf, genieten op reis, genieten achteraf. Daarvoor doen we het hé!


Nog even kijken (door het oog van de zoon)?



Toch een beetje doorkijk, zie ik nu ... topje onder?

Coupon²

Uit mijn voorraad zomerstofjes viste ik nog maar eens twee identieke couponnen. De tel kwijt hoelang ze daar al inzitten. Altijd gedacht er één of ander rokje uit te maken voor de meisjes. Want daar vroeg de 'kunstige' boord een beetje om. En ik weet zelfs nog waar ik ze vandaan haalde! Ik viste ze van de kapstok in de fabriekswinkel van Gymp. Lang geleden dat ik er was (als ik die keer van enkele weken terug niet meetel, juist die dag dat ze besloten eens één dagje GEEN stofjes te verkopen ... een beetje vreemd vond ik wel en niet echt klantvriendelijk. Al een geluk dat mijn doel eigenlijk niet deze plaats was, ik deed gewoon een ommetje.)

Maar goed, ik vond ze nog steeds mooi! En ik had toen net dit bloesje voor onze oudste gemaakt. Er ging dus een lichtje branden. Misschien zat er nog een projectje in voor mezelf. En ja, zelfs nog een stuk voor onze oudste, voor wie ik de stof toch bewaarde. Twee couponnen, je las het goed! En nee, er zou er niet weer één in de voorraad gaan.



Op dat ogenblik was het rokjesproject al helemaal naar de achtergrond verbannen. Neen, het moest een jurk worden. Dat stond vast en toen was ik dus keihard aan het negeren dat onze oudste geen kleine meid is en dus geen jurk meer kan hebben met een hoogte van om en bij de 70 cm. Oplossingen zoeken ... en het radertje kon beginnen draaien. Er moest een ander stofje bij en er moest ergens een naad zitten. En toen herinnerde ik me een heel schoon tuniek.  Deze blog is er één om in de gaten te houden de volgende maanden, want daar zijn heel wat nieuwe patroontjes in de maak! Ik ben al heel benieuwd!



Wel een beetje vreemd, die Japanse naaiboekjes. Ik dacht dat dat kleine mensen waren, maar blijkbaar wel met grote kinderen. Een 140 zou zelfs heel ruim uitvallen voor onze 11-jarige. Versmallen was alvast de boodschap. En zeker geen lengte toevoegen ... Er moest dus ook een tweede stofje aangekocht en dat bleek niet zo makkelijk. Wit was geen optie, want het wit van het couponnetje was een moeilijk te definiëren wit (hoe kan dat nu ...). Ik vond uiteindelijk een licht zalmkleurig katoentje. Dit moest het doen, vond ik.


En kijk, dit werd het. Het dunne katoentje was wel heel dun, het jurkje moest helemaal gevoerd.





Maar bloesjes worden gewoonlijk niet gevoerd hé. Dus heb ik er zelf een doorkijkbloesje bij ;-)

Ik had het voorspeld. Er zouden er nog volgen (en nog ...). Ik tekende een 38 uit. Heel weinig werk, geen rits, geen knoopje ook dit keer. Maar wel eentje die op zowat al mijn zomerbroeken past. Easy-peasy!


 
Ik denk niet dat het jurkje en bloesje veel op hetzelfde ogenblik zal gedragen worden. Het lukte zelfs al niet om op hetzelfde ogenblik op de foto te gaan ...