Experimenteertop

Ik ben aan het experimenteren met een zelfgetekend patroontje voor onze oudste. Eigenlijk wil ik een eigen getekend jurkje, maar voor het experiment volstond voorlopig een topje. Zo kon ik al eens kijken of de schouders goed vallen en de rug.
Even twijfelde ik of dit dan moet gebeuren in een proefstofje. Maar ik besloot gewoon 2 stofjes te nemen die ik erg graag zie en ook heel erg proeven naar zomer! Een topje erbij past altijd in een meisjeskast. En er blijft van beide lappen nog een heel groot stuk over ... ik wordt al blij als ik naar de kleuren kijk!


Het bovenste stofje is fluoroze (moeilijk in kleur te brengen), het onderste is ook wel fel, fluoblauwe bloemetjes? Aanvankelijk zag ik het niet goed komen met het fluoroze, een hele moeilijke glibberige stof. Gelukkig kon de aanvankelijk stijve voering die ik Mon Depot kocht, het probleem oplossen. Na een wasbeurt werd zowel de voering als het fluoroze veel soepeler!


Het topje kreeg aangetekende kapjes, een ovalen halsuitsnijding en een voorpand met 'incrustaties' ... Ha, chique woord hé, dat hoor je wel eens als je collega's hebt die 'mode' geven.  En ook van mijn eigenste naaijuf!.



Op de rug wilde ik een klein open driehoekje. Dat was even denken hoe dit allemaal zou moeten in elkaar gestoken worden. Maar dat wijst zichzelf eigenlijk grotendeels uit. En een beetje hulp van een collega is ook altijd welkom!


Eigenlijk was het de bedoeling dat de punten elkaar zouden raken en zouden sluiten met een lusje en knoopje (of een striklintje). Na wat pasbeurten vond ik het beter dat de punten wat overlappen en deed in dit eerder sportieve topje een kamsnap. Leonie wilde een witte.
Volgende keer toch maar eerst strijken ;-), zie ik hier ...



Ik denk dat er nog wat verbeteringen kunnen, misschien een iets smaller rugpand ... want het heeft de neiging een beetje door te hangen aan het driehoekje. Iets rondere kapjes? Misschien gaat Leonie wel even mee naar de naailes volgende week. Wat extra hulp is altijd welkom! En dan moet ik dringend aan het echte werk beginnen!


Te koud? Ja, dus ...


 Te moe? Ook wel, ze had een feestje vorige nacht ... Nee hoor, geen fuif of zo hé, maar wel een slaapverjaardagsfeestje. Een must op die leeftijd! En dikke fun blijkbaar ook ...

Onder een kapje

In ons hoofd is het hier toch al een beetje lente. Ik ben dan ook druk bezig met zomerse stofjes en nog veel meer met feeststofjes. Heb je een vraag over de nieuwste stoffencollecties in menig stoffenwinkel, dan kan je bij mij terecht! Man, hoeveel rollen stof zou ik niet gezien hebben in de afgelopen weken. De 'ultieme' zoektocht!
Zo blijven de naaisels hier liggen, bloggen is er precies een beetje teveel aan momenteel. Maar kijk, gisteren had ik toch even de tijd om onze oudste voor de lens te krijgen met een zomers topje. Het wordt hier zeker een favoriet (en er volgen er nog)!


Enkele weken geleden schreef ik nog dat we er plots toch nog een bloesje in het vlinderstofje zagen! Na het babyjurkje bleef er nog net voldoende over voor een zomers topje. En toen onze oudste al een eerste zomerbroek kocht, was de late klik met het stofje er dan toch nog.


Een nieuw experiment. Ik starte vanaf een maatje 34 uit de knipmode, verkleinde het tot een fictieve 32. Na wat meten besloot ik nog eens een maatje te verkleinen, een 30 zou je het dus kunnen noemen. Al een geluk dat het een heel eenvoudig model is! Want dit blijkt toch niet vanzelfsprekend. Nog juist op tijd besefte ik dat de armsgaten voor onze meid wel heel groot zouden uitvallen. En dus werden deze nog eens een stuk kleiner geknipt. En na een eerste pasbeurt zag ik al gauw dat ook het split bij onze 11-jarige te diep kwam. Maar dat euvel was natuurlijk snel opgelost.





En kijk, we zijn er heel tevreden mee!
Ik ben helemaal weg van de kapjes (waar ik bijna niets aan veranderde, hoogstens één cm korter aan beide zijden) en het splitje vooraan met het toevallige parelknopje dat ik hier nog liggen had. Ik deed trouwens iets raar met dit knopje. Het bolletje heeft dus een metalen ringetje om vast te naaien, maar dan heeft het al snel de neiging als een kerstbal te gaan hangen. Dus maakte ik het kleinste knoopsgaatje ooit en duwde dit ringetje door de stof. Als een snoepje op het bloesje!

 
Er volgen er nog, ik wil er alvast ook wel enkele! Easy-peasy dames!


Meisjesdromen

Kortrijk + stoffenspektakel = één en al gekte.
Ik heb het helemaal niet voor drukke toestanden, de MDH ook niet en dat heeft ons waarschijnlijk al van veel moois weerhouden en tegelijk veel leed bespaard.
 
Maar dan is daar elk seizoen het stoffenwalhala, waar ik (meestal toch) telkens toe aangezogen word, ook al weet ik dat ik er met een barstende hoofdpijn terug weg ga. Fijn, neen niet altijd, hoewel ... stoffen kopen, tja, dat blijft toch ook leuk (moeten we toegeven) . Klinkt een beetje verslavend.
Dan ga ik graag samen met Leonie, want alleen is maar alleen. Maar 'toen' wilde ook onze jongste mee. Ja, dat mocht, maar dan mocht ze zeker niet zeuren. Wat heeft dat kind haar best gedaan, dat mag gezegd.

Flink zijn is belonen. En hoe kan je dan belonen,tja, met een lapje stof zeker? Zo'n pyjama in elkaar steken, dat zou ik toch wel vlug eens fiksen. Alleen bleek het lapje vinden helemaal niet makkelijk. Ik denk dat ik het een beetje gehad heb met de vele tricootjes die je daar kan vinden met een kindvriendelijk motiefje.
De jongste, die had het toen al echt niet makkelijk meer en zou waarschijnlijk nog blij geweest zijn met het meest opzichtige stofje. Ze hield zich kranig, echt, zelfs al voelde ik de inspanning.



 
En toen moest er nog eentje beloond worden. Ze wilde het kersenstofje. Niet echt mijn favoriet, maar na de intense inspanning kon dat geen punt meer zijn. Kopen dus. Samen met een grote lap groen. Vier lappen stof, dat deed mijn aantal meer dan verdubbelen.

 
De eerste, die ging snel. Te snel bleek al gauw. Een pyjamabroek hoort toch geen zakjes te hebben. Oplossen is dan de boodschap en een half uur meer werk.


 
De tweede, die moest lang 'rijpen'. Om het in mijn hoofd op een akkoordje te kunnen sluiten met het stofje, voegde ik een effen rokje toe. En zie, ik blijk niet altijd even consequent, zo realiseer ik me nu. Ik voegde hier echte zakjes toe, met een rood boordje. Het werd dus een slaapkleedpyjama. Te dragen volgens behoefte.


Een topje op de broek zou nog kunnen ... dan kan ze nog meer combineren. En voor de jongste heb ik ook nog wel wat stof over ...
Ik denk dat ik me vanavond eens zal bezig houden met een lijstje op te stellen, prioriteiten stellen, volgordes bepalen. Strakke planning.



Het laatste idee kan nog wel wat wachten, ze hebben nog voldoende groeimarge!





Ging er iets fout in onze opvoeding? Onze kinderen blijken pyjama's te koppelen aan gekke toeren doen?

Amigurumi door kids

t' Is een keertje 'Leonie'.
Sinds ik van Sinterklaas een haakwerkje  heb gekregen ,was ik helemaal in de ban van 'amigurumi'.
Mama bracht boeken mee van de bib, er waren zoveel figuurtje dat ik niet kon kiezen.
Nieuwjaar was op komst...ik moest zorgen voor een kadootje voor Lucia.



Ze had al een tijdje een bestelling gemaakt, dus begon ik er meteen aan.
Het eendje was mijn eerste echte amigurumifiguurtje dus waren er wel nog een paar foutjes.



Als nieuwjaarsgeschenk kreeg ik een eigen haakboek, ik was er echt heel blij mee!
Ik kreeg meteen een hele bestelling.
Mijn vakantie was alvast gevuld, en dan nog zonder verveling!!!



Mijn nicht bestelde het egeltje (die zo pluizig is) en mijn neef een ninjaschildpad.


     




Ik zal nog wel een keer een bericht plaatsen en nog zo veel mogelijke figuurtjes haken!

Groetjes, Leonie
  

You love it or you hate it

Toen ik onlangs enkele lapjes in mijn winkelmandje gooide bij Mon Depot, lag daar ook plots dit paneeltje bij. Besteld, betaald en twee dagen later in mijn bus.
Ik had al meerdere keren getwijfeld over dit stofje en nadat ik de versie van Eva had gezien, werd het verlangen alleen maar groter. Ik kon me een heel eind bedwingen, maar kijk, dat bleef niet duren.
Ik had wel enkele voorwaarden voor mezelf. Je twijfelt geen uren en dagen over het patroontje en je maakt het onmiddellijk (deadline à-peu-près een week).
En ja, als het moet, dan lukt dat. Ik koos dit modelletje uit mijn Burdastapeltje, tekende de mouwkapjes iets verder en zette mijn schaar in de lap. Ik voerde het jurkje volledig met elastische voering. In de hals voorzag ik wel een beleg aan de voering in de stof om te vermijden dat je een slordige inkijk hebt op de écrukleurige voering.

 
Wat blijkt, de MDH vindt het een bommakleed. Ikzelf vindt het wel ok, de ene vriendin weer wat minder, enkele collega's top ... Verdict: 'You love it or you hate it'!
En daar kan ik wel mee leven hoor. Geen topstuk, maar leuk om te maken, leuk om te dragen en leuk om te wassen (en vooral niet te strijken !).


 Een iets groter kapje dan het patroon voorziet.


 De halsuitsnijding vind ik persoonlijk het mooist. Welke halsuitsnijding vraag je je nu af, sorry, dit is de beste foto die ik hier had (de dochters waren van dienst, deden dat behoorlijk, maar zijn blijkbaar net iets te klein om dit onderdeel goed in zicht te krijgen).