Met een kus voor de juf 2014

Oh ja, ik sloofde me deze week ook uit om de juffen van onze kinderen van een bedankje te voorzien. En uitsloven is misschien wat veel gezegd, want ik doe dat graag hoor. Vooral omdat de juffen deze attentie altijd heel erg weten te appreciëren. De kids, die willen natuurlijk nog het liefst van al een presentje aan de juf geven. Alweer stelden ze het super goed bij hun juffen (onze kinderen zouden dan zeggen super super super super super super super super ... tot mama dan roept: 'genoeg' want dat is het spelletje, tonen hoeveel karakter ze wel hebben om om het langst hetzelfde woord te zeggen ... mama is dan altijd de verliezer).




Vertrouwd hé, maar bij iedereen nog steeds heel welkom, heb ik de indruk!



Juf Bieke, die had er dit jaar opnieuw eentje van ons in haar klas (toch af en toe, want Lucia had twee juffen)! Voor haar dus een nieuw probeersel. Een tas die ik zeker nog eens opnieuw wil maken, maar dan misschien in 'klaarlichte dag', want als je daar zo na het voetbal aan begint, dan is het blijkbaar wel heel snel middernacht ...

Etnisch

Of ik een broek uit dit stofje zou maken? Neen, zei de MDH. En dus knipte ik er een bloesje uit waarvan het patroon me wel fascineerde. Denk terug aan de paasvakantie! Ondertussen zag ik al heel wat mooie broeken met prints passeren, maar voor mezelf heb ik er nog geen.


Het bloesje werd nog afgewerkt in de laatste naailessen. De sjaalkraag vraagt wat meer denkwerk, maar al bij al valt de uitleg (met tekeningen!) van de Burda nu eens goed mee! En eens je door die kraag heen bent, is er niet veel moeilijks meer aan.


Een roestkleurige broek (want dat is de kleur van het kleine ruitje in de stof) zou er mooi bij staan. Bij Mon Depot bestelde ik een roestkleurige 'crepe'. Ik ging op zoek naar een passend model, en vond ook deze in een Burda.



Ik ben eigenlijk heel tevreden met het model van deze broek, wat smaller naar onderen toe en iets openstaande zaken. Lekker losjes, ideaal voor de zomer. En ja, easy-peasy again! Geen rits, maar wel een 'heel' brede band boordstof in de taille. Ik kocht 15 cm minder dan aangegeven en vind dit eigenlijk nog te veel. Lijkt wel een beetje op een zwangerschapsbroek. Achteraf bedacht ik nog dat ik dan ook nog eens een stofje van Fragile gebruikte ... maar neen, bij mij zeker niet zo bedoeld! Misschien wel een tip voor wie dat wel is, dit kan wel eens een ideale broek voor de 'tussenfase' zijn (denk ik toch).
Alleen zal ik die tailleband mogen lostornen, want na enkele uren dragen, vind ik de broek toch ietsjes te losjes worden. Een elastiek zal dit wel verhelpen.


 
En wat heb ik geluk gehad. Het bloesje lag op mijn strijkplank want de lengte, daar moest nog iets mee gebeuren. Maar ik zou de broek eerst afwerken. Mijn strijkijzer brandde er rustig een gat in terwijl het stond op te warmen.Typisch, ik ben een chaoot. Het bloesje lag half om half op mijn strijkijzer. En toen was de lengte als vanzelf bepaald ;-)



Etnisch dus, een ander stijl dan gewoonlijk. Maar ik hou dan ook van zoveel stijlen.


Hello summer!

Daar is de zomer! En ik ben er klaar voor. Ik kijk uit naar zonnige dagen en warme avonden.
Om mijn wens een beetje kracht bij te zetten, maakte ik een zomers jurkje voor alle doeleinden. En goed nieuws, het mag zeker toegevoegd worden aan mijn easy-peasy-reeks!
Een feestje?



Hoewel, de kans is groter dat je mij zo aantreft ...

 
En ja hoor, af en toe eens zo! 


Het moge duidelijk zijn, het is het stofje dat het werk doet. Ik stak meer tijd in het bedenken wat ik met de lap zou doen, dan er werd genaaid. Of ik de sierboord al dan niet in de taille zou verwerken. Dan hou je die lap meerdere keren voor je, tot plots iemand zegt, waarom niet de boord bovenaan en onderaan! Of toch weer in de taille? Nee, bovenaan en onderaan.


Ik vond een topje in de Burda 06/2012, dat ik verlengde tot een kleedje.  Wijder in de taille, ideaal dus voor heel warme dagen. En enkel een belegje bovenaan, geen voering!



In de stof zat eigenlijk ook nog een tweede sierboord met strepen. Deze gebruikte ik voor de bandjes! Het rugpand knipte ik ondersteboven op de stof zodat het motief op de zijnaden 'doorloopt'. Kleuren in de ene naad, wit in de andere naad.


De blauwe plekken zijn een signaal van mijn zeer goede engelbewaarder! Vorige week werd ik van mijn fiets gereden door een verstrooide chauffeur ... Ik had echt wel geluk, het is een cliché, maar het was zo snel gebeurd!

En nu ga ik van het zonnetje genieten, ik kan duidelijk nog wat kleur gebruiken!

Stof: Verkempinck in Oostende

Coverstitch

Ik heb gecoverstitcht. Voer voor taalleraren, die engelstalige werkwoorden. Juist?
Wat ik wel weet is dat zo'n coverstitch een zalig machien is om mee te werken! Ik ben nooit een goede vriend geweest van de tweelingnaald. Of het is toch een verhaal van goede en slechte dagen. Een tijdje geleden leerde een collega me hoe te werken met een coverstitch. En nu ben ik het eens voor echt gaan proberen.
Ik maakte het meest simpele T-shirtje uit een Ottobre. Eén voorpand, één achterpand en een beetje boordstof. Maar wel met drie verschillende machines!



Het verschil zit hem in de onderdraad. Bij de coverstitch heb je een heel elastische steek en vooral ook heel degelijk steken, geen 'springsteken' dus. En ook geen stikking die na twee keer dragen los komt!



Ik maakte al in de winter een sportbroek voor Leonie. Ook dit model komt uit één of andere Ottobre. Petrolblauw met oker afgewerkt. Het bleek moeilijker dan gedacht om er een t-shirtje bij te vinden. Een stofje met oker vonden we wel (ok, dan weer met roze, maar dat zag de dochter wel zitten). De boordjes op de lusvormige zakjes deed ik wel nog met een tweelingnaald. Als er boordstof bij komt kijken, lukt het eigenlijk best wel goed op deze manier!



De halsopening vind ik nogal wijd uitvallen. Misschien de volgende keer iets kleiner maken ...






En nu denken jullie dat onze oudste wel heel erg van basketten houdt ... mmm, laat ons zeggen dat het van de balsporten nog net die sport is waarin ze enige balvaardigheid aan de dag kan leggen (en dat heeft ze mee van de mama, vooral die andere balsporten dan!)
Maar zo kan ze alvast in stijl naar jazz en musical!

Nog even aanvullen: Ik gebruikte een Brother 2340CV, niet mijn toestel!


Een tikkeltje duivelsgek

Ik weet niet wat het is, maar sinds zaterdag ben ik plots toch een beetje Duivelsgek! En weten dat ik al weken zeg dat het één en al 'commerce' is. Alles om die klant te overtuigen net dat ietsje meer uit te geven dan hij eigenlijk van plan was.
Maar nu het allemaal bezig is ... en de kinderen er toch ook zo nu en dan over praten ... doe ik toch ook graag een beetje mee.
Leonie kwam gisterenavond thuis met de mededeling dat ze met de klas hadden afgesproken vandaag rode duivels kleren aan te trekken. Rode duivels-kleren = Belgenkleren, dat is dus leuk hé, wij Belgen die dan toch een gemeenschappelijk doel gevonden hebben! Alleen jammer dat wij niet zo'n geluk hebben met de kleuren van onze vlag. Zwart, geel en rood vind ik niet echt mooi matchen.



Eén groot probleem dook wel op. Wij hebben heel weinig vestimentair zwart!
Voor Matteo flockte ik nog snel het logo van de Duivels. Tof logo trouwens! Lucia kreeg een zwarte bloem in het haar.


Hoe dan ook, toi toi toi Rode Duivels! Tussen het verbeteren door zal ik ook wel af en toe jullie match volgen vanavond.




Sinds zaterdag dus, op de valreep een knikkerzakje voor het jarige vriendje van de zoon. De stofjes lagen al klaar, rood met robots. Het rood werd eerst geknipt en toen dacht ik plots dat ik er een Belgenzakje van moest maken. Alleen bleek ik geen geschikt lapje zwarte stof liggen hebben (en dat wist ik niet van mezelf, dat ik blijkbaar niet zo voor zwart ben, toch niet voor mezelf en blijkbaar ook niet voor de kids).

easy-peasy again

Easy-peasy, dat kondigde ik een tijdje geleden aan! Maar ondertussen was ik ook wel bezig met enkele grootsere projectjes en dus kwam er nog niet te veel van in huis! Telkens zie ik me weer één of meerdere stuks afwerken, maar ondertussen hoort hier altijd van alles te gebeuren. Herkenbaar toch?


Wel, ik herhaal even: easy-peasy betekent voor mij: snel klaar, makkelijk dragen en goed onderhoudbaar!
Dan hoort dit truitje toch wel zeker thuis onder deze categorie! Geen werk! Alleen kan ik echt helemaal niet zeggen hoe lang (of eerder hoe kort) ik hier aan bezig was. Hoe weinig werk dit hier wel was, het kostte me meerdere weken om het helemaal af te werken.
Ik twijfelde 'weken' over wat te doen met de dikke naden in de hals achteraan, nochtans een hele simpele oplossing. De naden om de cm inknippen en gewoon smal bestikken. Ik ben niet altijd zo'n fan van bestikken, maar in dit weefsel zie je dat helemaal niet.


Dan moest dit truitje enkele weken 'rusten' vooraleer ik de zoompjes met de hand vastnaaide. Tel daar dan nog eens enkele weken bij om dan in 5 minuten de haakjes vast te naaien en je begrijpt dat het hier al een tijdje ligt.
Eerlijk, het truitje werd zelfs af en toe even gedragen! Even een koud momentje en geen zin om boven iets warmer te zoeken? Dan lag daar mijn redder in nood ;-)



Het stofje kocht ik op het stoffenspektakel. De dag voordien kocht ik een broek in deze kleur. Het leek me makkelijker een bijpassend stofje te kopen, dan een afgewerkt truitje! En nu draag ik er gewoon een blauwe jeans onder ...
Ik hou van het gouden draadje in dit 'breisel'!


Rara, wie nam deze foto's?

Patroon: bijlage knipmode maart 2014

Beslist

Er viel laat op de avond een beslissing! Of eerder ik zag het licht. Het voorpand en achterpand van dit jurkje werden al geknipt in de paasvakantie. Alleen had dit stofje enkele problemen die moesten overwonnen worden... en het duurde dus even voor ik het 'eureka'gevoel tegenkwam!

Leonie gaat maar al te graag mee met mama naar het stoffenspektakel. Ze kan er van genieten om rond te neuzen en mee te helpen beslissen. En af en toe kiest ze zelf een stofje. Toen ze dit stofje in handen kreeg, wist ze meteen dat ze het wilde. De fotoprint was helemaal haar ding. Mooi, dat vond ik ook, maar anderzijds wel een flutstofje (= een veredelde voeringstof ;-)  !). De lap van € 5 telde 4 rechthoeken met dezelfde foto en rondom een boord zwart.


Ik knipte het voorpand en achterpand volgens een heel eenvoudig A-lijntje uit een Ottobre. De hoogte van de fotoprint was nogal nipt. Ik knipt een strook zwart mee aan de schoudernaden. Maar eens geknipt besefte ik dat ik het niet zo mooi zou vinden dat er aan die schouders een stuk zwart zou zijn. Een claudinekraagje om dit te bedekken? Ok, maar met dit flutstofje zou dit een hels werkje worden...







 En toen bleef het liggen.

Waar wat nerveusheid al niet goed voor is. Ik neusde wat in mijn stoffenvoorraad, bladere door enkele boekjes, keek nog wat rond op mijn pinterestpagina en vond toen dit ...
Ik had zelfs het geluk het denkwerk aan mij voorbij te laten gaan, want de juiste knipmode van het truitje had ik liggen! Joepie!



Of had ik beter zwarte driehoekjes geknipt?

De zwarte driehoeken die aan de zijkant komen piepen, liet ik zo. Goed om weten, geen rits, geen knopen, ze raakt er zo in ... maar niet weer uit ... maar daar heeft ze in huis 8 helpende handen voor en buitenshuis een vriendin, zo zegt ze zelf!



 Ze is er heel tevreden over!


Even pauzeren

Mijn vingers kriebelen, mijn hart slaat wat sneller dan normaal, mijn hersenen flitsen van het ene beeld naar het andere, ... en ik geniet ... maar kan maar niet beslissen! Dus dan maar even pauzeren en nog twee werkjes posten van de afgelopen weken!




Tiele deed op exact hetzelfde ogenblik haar eerste communie als Lucia, maar dan wel op een andere locatie. Net als de vorige keer (toen deden Birthe en Matteo hun communie) planden we een 'restjesfeestje' the day after. Ik had de keuze, of ik ging een cadeautje zoeken of ik maakte er eentje zelf. Wetende dat beide ongeveer even lang duren, koos ik voor wat ik het liefste doe. Het 'leeskussen' kennen de meesten onder jullie al. Voor mezelf de eerste keer dat ik het maakte. Leuk en niet moeilijk (hoewel ik wel twee handvaten bevestigde en al gauw door had dat dit redelijk belachelijk was!).


Ook Miel deed zijn communie op datzelfde moment (hier in West-Vlaanderen blijkt die dag heel populair). Maar het feestje werd eventjes opgeschoven, zodat iedereen er kon bijzijn. Een centje, verstopt tussen een hoop knikkers!

En waarom ik nu zo nerveus loop. Ik sta klaar om mijn schaar in een lap te zetten, maar kan maar niet beslissen wat het wordt, voor wie het wordt en uit welke lap :-(
Ik zie zoveel mogelijkheden :-)