Rest 3

Eerst had ik 2 resten, uiteindelijk had ik er 3. Ideaal om er één geheel van te maken. Niet dat ik geen stofjes heb hoor, maar deze 3 restjes pasten toch wel heel mooi samen. En dan nog wel van die kwaliteit waar ik zo graag mee werk.


De stofjes posteerden al een tijdje op mijn bureau, tijd genoeg dus om een geheel te laten rijpen. Een effen lijfje en een strepenrok zou  het worden. Ik moest me natuurlijk een beetje schikken naar mijn resten, zo bepaalde mijn smalste rest (ik weet al niet meer welke kleur) hoeveel breedte ik kon verwerken in het rokdeel. Ik kreeg wat assistentie van mijn naaimaatjes voor de volgorde van de kleuren en onze naaijuf gaf me de tip een dubbele paspel te maken met het beige en oranje. Je wil wel niet weten hoe lang ik daarmee bezig ben geweest!


Een model vinden wordt stilletjesaan wat moeilijker, kinderen met maat 146 en meer worden blijkbaar verondersteld geen zelfmaakmode te dragen. Een oproep toch, want onze dochter vindt het nog steeds super om haar kleren van onder mijn naaimachine te zien rollen ... Burda heeft dikwijls leuke patroontjes (kijk maar eens in het laatste decembernummer, echt wat onze dochter zou willen, alleen tot 122 ...) Ik zal toch eens in mijn beste Duits een oproep moeten lanceren ;-) !
Maar nu mocht ik niet klagen, want als die Duitsers dan iets uitbrengen in grotere maten, dan zijn het toch wel communiekleren. Elk jaar in februari tref je nagenoeg dezelfde jurkjes in hun uitgave. Ik vond er toch eentje dat ik gewoon kon volgen, kraagje inclusief (rokdeel niet meegerekend).


En we zijn tevreden! Want we hebben hier nu plots een wel heel feestelijk jurkje. Alleen was dat niet de bedoeling. Niet dat we dat niet kunnen gebruiken, er werden hier al vele uurtjes gewerkt voor de communie van onze jongste, maar eigenlijk ligt er een ander stofje te wachten voor de zus van de communicant. We zien wel of er nog tijd rest, want ik zie dat andere jurkje al in mijn gedachten. Alleen nog maar maken ... maar die tijd hé!





Sorry, onze meid heeft naar eigen zeggen nog niet het gepaste schoeisel. Blootsvoets in maart bleek ook leuk!

Dan word je 9 in een legowereld!

De zoon bevindt zich in een feestperiode. Zowat de helft van zijn vriendengroep lijkt wel in dezelfde week geboren. Hij begeeft zich van het ene feestje naar het andere, ging tussenin nog eens snel op chiroweekend en treedt dezer dagen meerdere keren op in de schoolmusical. Wat heeft hij het leuk als nu officieel 9-jarige! Hij koos resoluut voor een legofeestje en dat heeft hij ondervonden! We leefden ook als volwassenen de laatste weken in een legowereld.
Papa leefde zich heimelijk uit, hij stond in voor de uitnodiging!

Mama leefde zich heimelijk uit, zij stond in voor de outfit!



Onze poetshulp leefde zich heimelijk uit, zij stond in voor het vele lekkers! Bedankt hoor, deze super lekkere taarten waren in een mum van tijd verorberd!





 De feestvierders leefden zich heimelijk uit, zij voerden de vele opdrachten met veel enthousiasme uit!












Geniet van het leven als negenjarige, Matteo! Je bent ons superfijne ventje, wij genieten ook van jou!

Voorbereiding

Of ik het zag zitten om eens een flocksessie te geven aan enkele van onze leerlingen? Ja hoor, ik heb er geen probleem mee om eens mijn oude vertrouwde vak in te ruilen voor een les creativiteit. Ik ben een beetje benieuwd of dit me goed afgaat? Enkele maanden geleden leefden we ons met 10 10-jarigen uit, nu zal het ook wel lukken zeker met een groepje van vijf.
De flockfolie wordt hier eigenlijk heel regelmatig eens boven gehaald. Ik vind dit een ideale manier om een kleintje te verwelkomen met een persoonlijk presentje.
Meestal flock ik een gekocht shirtje, maar ik had ook nog eens zin om die vliegensvlugge hoodie in levendige kleurtjes te maken. En zeker als je weet dat je collega een zwak heeft voor kleurige exemplaren. Valt het op dat het ook nog eens om een vakcollega gaat (om het in vakjargon te zeggen ;-)   ).




Soms kan ik een verzoekje niet weerstaan. En zeker niet als het vol overtuiging komt van een guitig meisje. Het moest iets met een kroontje zijn (of een kasteel of mevrouw De Poes), zei het blonde meisje. En net op dit moment zag ik die toffe prent in blogland passeren!


Te veel  keuze heb je eigenlijk. Meestal zoek ik dus gewoon een toffe prent ...


 

Unblogged

Het moet zowat een jaar geleden zijn. Ik bevond me in een favoriete omgeving: een stoffenwinkel. De stoffenwinkel waar ik uren kan watertanden zonder dat ze op mijn vingers kijken ... En toen viel mijn oog op een 'diolen' stof met een blauw blokje. En veel zwart ... nogal dik en winters ... Dat leek me wel wat voor de volgende winter, maar dan zou ik dat nog niet onmiddellijk nodig hebben. Nog niet kopen, zei een stemmetje in mij, hou je in!
Enkele weken later, daar was ik al terug. Ik zou toch nog eens passeren langs die rol met het grafisch printje! Alleen stond die dikke rol niet meer waar ik ze de vorige keer aantrof. In die stoffenwinkel lijkt het alsof alles daar al jaren op dezelfde plaats staat, maar niets is minder waar. De dames durven de rollen wel eens op een andere plaats te zetten. Geen paniek dus, goed blijven kijken. Maar de rol passeerde maar niet langs mijn netvlies! Even vragen naar een blauw blokje leverde niet onmiddellijk resultaat. Er was denk ik ook een wit streepje ... en het was zwart ... en winters ... en nog veel! Kon dit nu allemaal verkocht zijn? Er ging een lichtje branden bij één van de zussen. Deze rol werd onlangs even naar boven verhuisd (ah ja, want het werd toch lente). Maar de rol kwam terug naar beneden. Er volgde nog een verrassing, deze stof bleek ook nog eens een 'sierboord' aan één kant te hebben. Nu zei het stemmetje in mij, sla al een lap in, de paniek was toch te groot geweest!



En dus een half jaar later werd dan eindelijk het patroon overgetekend. Niet zomaar een patroon, neen neen, eentje uit een knipmode van het jaar '80' ! Waarbij ik het geluk had dat dat modelleke nu juist in mijn maat in die knipmode stond. In die tijd stond elk modelletje maar in 1 maat in het boekje. Een ander maat nodig? Dan moest je dit nog bestellen. Wat gaan we erop vooruit hé! Ik viel als een blok voor de 'col' en bovendien waren de  mouwen ook weer helemaal eigentijds.





Het ineensteken duurde niet lang, wel ging de elastiek in de taille niet van een leien dakje. Moest ik weer lostornen en wat lager steken. Het rokje werd daardoor een stuk korter, maar dat vond ik niet erg. Alleen was ik wat ontevreden over de hoeveelheid (misschien ietwat te stugge of dikke) stof in de taille.  En dat ben ik nog steeds, maar met een vestje erover is het probleem opgelost.





Misschien wat zonde, ik had deze winter plots een off-periode wat jurkjes betreft. Eindresultaat na 1 winter: 3 keer aan gehad ... maar er volgen nog winters hé!


Colour-blocking voor een prinses

Ik deed het al eens eerder, experimenteren met belijning in een simpel jurkje.
De stofjes lagen vliegenssnel bij elkaar, een restje van deze broek in een stretch-jeans (ik vind deze kleur heel mooi, alleen kreeg ik hem nu maar heel moeilijk op de foto!), samen met een reuzegrote oranje lap (aan de averechtse kant is het een soort flanel).Wie me al een tijdje volgt, weet dat ik heel snel grijp naar oranje!


Heel veel valt er anders niet over te zeggen. Nu is het jurkje nog een beetje aan de lange kant, maar dan kan dit jurkje nog wel even mee. Zeker geen zomers kleedje, daarvoor zijn de stofjes iets te dik, maar wel prima als tussenseizoen jurk ( in Belgenland = een jurkje voor zo goed als het jaar rond ... al hoop ik stiekem op een stralende lente en een hele zonnige zomer). De ronde halsuitsnijding kan nog verbetering gebruiken ... maar dit zal voor een volgend projectje zijn!




Wat wordt onze jongste snel groot. Voortaan wordt hier niets meer onder de 128 in huis gehaald. En dus ook genaaid ... Wat vind ik het jammer dat we nu meer en meer uit de boot vallen voor vele patroontjes (zo heeft het decembernummer van Burda heel wat toffe meisjesspullen tot 122 :-(    ). Wie doet eens een oproep bij Burda!


En toen stond er plots een sprankelende prinses voor mijn ogen. Verwend worden door haar grootste nicht, daar zegt ze natuurlijk geen nee tegen!



En je ziet het, die grootste nicht van ons heeft wel talent hé! Daar kon onze 10-jarige zich ook door laten bekoren!