Met een kus voor de juf (deel 2)

Het zit er helemaal op! En het was een goed schooljaar ... zowel voor de kids als voor mezelf. De kinderen gingen iedere dag met veel plezier naar school. Voor de kleuterleidsters had ik al een cadeautje gemaakt, maar ook de juffen verdienen een dikke dankjewel.
Een zelfgemaakte pennenzak voor elk, ik denk dat ik dat als juf ook heel graag zou krijgen. De lat lag behoorlijk hoog want 2 van de 3 juffen zijn kenners.
Matteo had dit jaar 2 juffen. Samen met juf Greet volg ik al enkele jaren naailes. Ik weet dat ze de pennenzak ook al enkele keren heeft gemaakt, dus twijfelde ik even ... maar ooit liet ze eens vallen dat ze dat ook wel graag zou krijgen. Voor juf Laura mocht het zeker een nieuwe pennenzak zijn want Matteo zei dat ze een hele oude had en dat ze deze zomer een nieuwe zou kopen ;-)
Ook juf Sofie is sinds enige tijd gebeten door de naaimicrobe!



Samen met de kids kozen we de stofjes. Toch bleef Matteo zich nadien afvragen hoe je nu kon weten welk stofje de juf graag ziet. Ja, dat blijft dus een beetje natte vinger werk!
Ik experimenteerde met een strook effen stof, omdat zo de namen beter zouden uitkomen.


Bedankt juffen, jullie verrichtten dit jaar weer wonderen! Je kon onze kinderen enthousiast maken en leerde hen heel wat bij!



De tijd vliegt, de tijd vliegt nog sneller in de virtuele wereld. Precies een jaar geleden kreeg ik deze blog als verjaardagscadeau van de MDH. En het bevalt me wel! Hou deze blog maar in de gaten want in de volgende week wil ik jullie ook bedanken!

Nina

Ons vroegere buurmeisje was jarig! 10 jaar werd het meisje. En er werd een 'slaap'feest georganiseerd.  Op die leeftijd regelen de meisjes al wel het één en ander onder elkaar. En dus zei Leonie zo wat elke dag van de afgelopen week dat Nina toch wel heel erg graag een zelfgemaakt tasje wilde. En elke dag van die week zei ik  'We zullen nog wel zien' en 'Ik weet niet of ik deze week tijd zal hebben' ...
In een opwelling begon ik er enkele uren voor het feestje aan! Na wat zoekwerk besloot ik hetzelfde tasje te maken dat Leonie al een jaar of twee terug kreeg en waar ze heel graag mee gaat 'shoppen'. En volgens Leonie gaat Nina ook graag shoppen ...
Leonie koos het stofje uit, dat bleek al een hele klus en eerlijk het vervolg had ik toch ook wat onderschat. Ik dacht er een tweetal uurtjes voor nodig te hebben, maar het was hier toch nog even stressen om het af te krijgen.




Dit stofje kocht ik 2 jaar geleden op het stoffenspektakel. Toen kregen onze meisjes een rokje uit dit stofje. Heel leuk om te combineren, want vele truitjes matchen met het stofje! Later ontdekte ik via enkele vriendinnen dat het stofje uit één of andere kindercollectie (Hilde en co?)  komt!
Het laatste stukje werd bewaard en nu heeft het dus ook een bestemming gevonden!
De bloemenbroche maakte ik uit vilt en is een mum van tijd klaar! 
 

Sorry voor de miserabele kwaliteit van de foto's. Ja, het weer, daar durf ik bijna niet meer over beginnen. Al een geluk dat de bloemen en planten in onze tuin daar weinig hinder van hebben. 


Mickey Mouse

Ik deed het weer! Net zoals hier en hier en hier ... Heb je het door? Wat heb ik toch met rood? Alleen heb ik nu wel een heel goed excuus, ik had namelijk nog een behoorlijk stuk stof van de rode broek over. En daar paste nog net een short voor mezelf uit. Mijn eigenste 'capsulecollectie' lijkt het wel! Sorry hoor, dat woord wilde ik eens gebruiken na het deze week bij Marcel on tour te hebben gehoord ;-)


Zo'n flappenbroek, dat is helemaal mijn ding. Een stuk witte paspel om de flap te benadrukken en 6 witte knopen ... En toen de short al in afwerkingsfase op mijn strijkplank lag, dacht ik plots aan Mickey Mouse! Ik had zonder het door te hebben zijn short gemaakt!

 

Oef, toch niet ... Mickey heeft maar twee knopen aan zijn short!

Maar nu weer serieus. Mocht je het ook willen proberen, ik haalde het model uit de knipmode 6/2012. Om één of andere reden voorziet de knipmode een blinde rits vooraan. Ik vond dat maar raar en knipt dus de voortailleband, het voorbeenbeleg en het heupdeel aan de stofvouw en stak de rits in de zijnaad.




Ik twijfelde of ik die strookjes wel zou doen, want af en toe moet het vooruit gaan en het leek me heel veel werk. Niet dus, niet moeilijk en snel klaar!

Met een kus voor de juf

Het einde van het schooljaar is nog nooit zo stilletjes gekomen. Daar zal het vreemde weer wel voor iets tussen zitten. En dat einde, dat is altijd wel een beetje dubbel. Blij omdat een mooie lange vakantie voor de deur staat waarin we weer heel wat mogen beleven (en leren)! Maar toch ook een beetje afscheid nemen. Nog maar voor even hebben we een kleuter in huis. Lucia is er helemaal klaar voor, ... de grote stap naar het eerste leerjaar (meer dan wij dat zijn!). De juffen zitten daar zeker voor iets tussen! Het hele jaar door worden de 'kleuters van het derde' klaargestoomd voor die overgang. Het grote moment was een tweetal weken terug, een nacht op school slapen, een volgende stap naar zelfstandigheid. Alle kleuters sliepen per twee of per drie in een tentje op de speelplaats. 's Avonds zongen ze kampliedjes in een grote kring rond het kampvuur. Lucia keek er enorm naar uit, het inpakken van de spulletjes werd niet aan het toeval overgelaten ...
Volgende week volgt nog een afscheidsreceptie samen met het eerste leerjaar, deze laatste mogen de kleuters dan 'over de streep' trekken! Hoe leuk zal dat zijn!
Je merkt het wel, de kleuterjuffen doen allen hun uiterste best om de kinderen heel wat bij te brengen. Hier in het dorp kozen ze twee jaar terug voor een nieuwe klasindeling: 5 gemengde 2/3 kleuterklassen. En dat blijkt goed mee te vallen! Zo blijven de kleuters dan ook twee jaar bij dezelfde juf. Omdat juf Christine dit schooljaar besloot halftijds te werken, kreeg Lucia er ook nog juf Martine bij. Twee juffen die elkaar perfect aanvullen, dat gevoel hadden wij! Beide met meerdere jaren ervaring en een meer dan groot hart! En dat verdient een dikke merci!
Ik maakte voor beide het '101 keer herbruikbaar'-tasje uit het boek Zo geknipt. Ik denk dat een kleuterjuf wel af en toe iets extra moet meenemen en dan kan zo'n tasje wel handig zijn. Ondertussen kon ik ook nog eens aan restjesverwerking doen! En aangezien ik hier meer dan genoeg restje heb, zal dit hier nog meer gemaakt worden.





Lucia kon snel beslissen, de rode gaat naar juf Martine (want zij draagt dikwijls rood), de bloemetjes naar juf Christine!

Ik flock, jij flockt, wij flocken

Er werd hier enkele dagen geleden een aanzet tot bandwerk gegeven. Het blijkt weer een vruchtbaar jaar bij mij op school. De ene baby na de andere ziet het levenslicht. Voor ieder een persoonlijk shirt, dat is het plan! En dat zal niet gemakkelijk zijn, een nieuwe voorraad shirts dient bijgehaald te worden!
Het flocken is hier teamwork geworden, samen zoeken we een mooie tekening (ja natuurlijk deden we dat op de vele pinterstpagina's!), een mogelijkheid om er een naam in te verwerken (want wat is nu leuker dan een gepersonaliseerd cadeautje), een kleurencombinatie bedacht, geknipt en gestreken.









Maar wel met enige ergernis bij de MDH. Bij de donkerblauwe flockfolie bleek de lijm op de meest blinkende kant te zitten ... Een olifant vereeuwigd op mijn strijkdoek!
En de man des huizes  heeft zo zijn eigen passies, één daarvan is grafisch ontwerpen. Dus niet zijn ding om gewoon tekeningen te gebruiken. En frustratie, dat leidt tot inspiratie, op recordtijd heeft hij een verzameling flockfiguurtjes ontworpen. Wordt vervolgd!