Warm pasen



Het ziet er niet naar uit dat we morgen een warme pasen zullen hebben. Maar ik zorgde alvast voor een 'warm' paasontbijt. Heb je nog even tijd vanmiddag (of vanavond), dan is dit recept een warme aanrader! Je hoeft er zeker geen baktalent voor te zijn. Ik kreeg het recept van een naaivriendin die dit jaar bakles volgt. 
Klaaskoeken, is dat eigenlijk bekend in heel het land of is het dan toch eerder een streekproduct? Leonie leerde onlangs over streekproducten en volgens haar zijn klaaskoeken iets typisch voor onze streek. 
In mijn jonge jaren kon je klaaskoeken enkel rond de sinterklaasperiode krijgen, logisch hé!  Mijn moeder had een lichte verslaving voor deze koeken en ze werden dan ook bij verschillende bakkers getest. Ik herinner me ook hoe je dan plots kerststerren, valentijnsharten en paaskoeken kon krijgen. 'Commerce boven traditie'...

Voor wie het allemaal traditioneel aanpakt, dit is de werkwijze (maar voor wie het met wat minder inspanning wil, lees toch nog even door!):   
   Klaaskoeken
Benodigdheden:
·         550 g witte bloem (bijv. Surfina Plus – Aveve)
·        1200 gr suiker
·         1 pakje vanillesuiker (=8 gr)
·         2 eitjes 
·         deegvocht:
o   1,25 dl water
o   1,25 dl melk
·         85 gr boter (boerenboter of ‘bakken en braden’)
·         1 pakje verse gist (=42 gr, bruggeman))
·         6 gr zout
Bereiding:
·         Doe 1/3 van de bloem in de mengkom.
·         Verwarm het deegvocht lichtjes (= lichaamstemperatuur à meer dan 40°C maakt de gistwerking kapot). Voeg er 1 losgeklopte eitje en gist bij.
·         Giet dit bij de bloem en meng kort tot je een deegpapje verkrijgt.
·         Zorg dat de boter op kamertemperatuur is en doe ze er in nootjes bij. (De boter eventueel voorzichtig laten smelten in de microgolf op 200W.)
·         Voeg ook de suiker (incl. vanillesuiker) toe en meng tot alles is opgenomen.
·         Meng er beetje per beetje de overige bloem onder en voeg tot slot het zout toe.
·         Kneed verder tot je een vliesje kunt vormen (ongeveer 20 minuten goed doorkneden). (Om te checken of je een vliesje kunt maken, neem je een stukje deeg en probeer je dit zo dun mogelijk uit te rekken. Als het quasi doorzichtig is, is het deeg goed gekneed.)
·         Voeg eventueel wat water toe als het deeg te vast is, of bloem als het te slap is.
·          Leg het deeg op een bebloemde tafel of in de mengkom en dek het af met plastiekfolie. (Opgepast: een koude ondergrond is uit den boze… Bij koud weer kun je het je kom zelfs op de verwarming plaatsen.) Tip: plastiekfolie rechtstreeks op het deeg leggen, niet over de kom spannen.
·         Laat het deeg 20 minuten rijzen (1e voorrijs). (Het deeg zal ongeveer verdubbeld zijn.)

·         Strooi opnieuw een klein beetje bloem op het aanrecht, sla het deeg door met de vlakke hand en plooi het opnieuw dicht. (Tip: als je met een grote hoeveelheid deeg werkt, verdeel je het deeg best in kleinere porties. Zo kan je portie per portie verwerken en kan de rest nog even rijzen.)
·         Rol het deeg uit tot op een 1,5 cm dikte.
·          Maak vormpjes, leg deze op een bakplaat met boterpapier. (Tip: Bol de restjes deeg terug op en laat die 15 minuten rusten vooraleer je er opnieuw vormpjes uitsteekt. Bij een grote hoeveelheid deeg kun je ondertussen een andere stuk deeg verwerken.)
·         Strijk de koeken in met eistrijksel vooraleer je ze in de oven laat rijzen. (Als je dit net voor het afbakken zou doen, is de kans groot dat je koeken inzakken.)

·         Zet de oven nu op 35°C (onder- en bovenwarmte) en laat de koeken rijzen in de huishoudoven (eindrijs). (Indien de oven niet op 35°C kan staan, laat je de oven eerst voorverwarmen tot 50°C. Daarna schakel je de oven uit en schuif je er de koeken in.)
Plaats een ondiepe, vuurvaste ovenschotel onderaan de oven en vul die met kokend water.
·         Laat rijzen gedurende 35 à 40 minuten en controleer of het deeg voldoende gerezen is.
(Indien je oven niet op 35°C kan staan, haal je de koeken halverwege even uit en trek je de temperatuur nog even op tot 50°C. Vooraleer je de koeken dan terug in de oven zet, schakel je de oven terug uit.)
 ·         Haal de vuurvaste schotel en de koeken uit de oven en zet die laatste op een warme, tochtvrije plaats.
·         Laat de oven voorverwarmen tot 200°C (hete lucht).  
·         Wanneer de oven heet is, bak je ze gedurende 10 minuten. Je bakt best bakplaat per bakplaat af. (Hou dit de eerste keer in de gaten, varieert van oven tot oven... à Controleer even met een dunne breinaald...)
·         Haal de koeken uit de oven en laat ze even afkoelen op de bakplaat zodat je ze niet stuk duwt. (Je kunt natuurlijk ook een bakspaan gebruiken om die op een rooster te leggen.)

 Heb je het opgemerkt? Ik laat mijn broodbakmachine het werk doen (of even goed je keukenrobot). Ik doe het vocht (met ei en gist) eerst in de mengkom, dan de bloem en de suiker en bovenop het zout (want in het begin mogen het zout en de gist niet bij elkaar omwille van de gistwerking). 
Met deze hoeveelheden maakte ik vandaag 20 stuks. Voor wie het liever wat groter ziet, je kan alle hoeveelheden verdubbelen en de 'paasklaaskoeken' invriezen.


Het broodmandje in al zijn glorie! Wie hier al langer leest herinnert zich nog dit project! De vintagestof met fuchia bleek heel goed te matchen. En ik had veel (heel veel) van die stof! Er volgt dus nog meer ... , het broodmandje dat je hier ziet zal dan ook maar eenmalig als broodmandje dienst doen!



Fijn paasfeest morgen! 
 

Kapitein Winokio

Zou hij het erg vinden? Dat ik zijn logo pikte om de hoodie van Matteo te pimpen.
Of zou hij het juist leuk vinden, een beetje reclame op een jongen van 8?
We hopen hier natuurlijk het laatste. Kapitein Winokio valt hier in ieder geval in de smaak. Jammergenoeg nog nooit live een optreden meegemaakt, maar wel al gesmaakt via zijn CD's en tv-optreden.

We kregen via via (zie ook reacties) een persoonlijk mailtje van de kapitein! Zolang je er geen commercieel doel mee hebt, heeft hij er geen probleem mee. En nog belangrijker; ze denken aan een eigen collectie, wat volgens mij echt in de smaak zal vallen! Love captains ;)  ! Wat helemaal top zou zijn; ze overwegen een stof te lanceren met het logo!
 
Ik was ook meteen superfan van het logo en dacht dat Matteo dit ook zou vinden. Dus maakte ik voor zijn verjaardag een hoodie uit het boek 'Stof voor durf het zelvers'. Matteo heeft al jaren een zwak voor blauw. 'Monsieur bleu' wordt hij genoemd in een winkeltje waar ik al eens iets voor de kinderen koop in Moeskroen. En toegegeven, ik heb dus een zwak voor de combinatie van hoogblauw en felrood. De stof van dit jurkje (en ook dit jurkje) werd gebruikt voor de mouwboorden en de binnenkant van de kap.



Ere wie ere toekomt, de MDH houdt zich graag bezig met het uitknippen van de flockfolie. 




Hij was er heel tevreden mee! Maandag moest hij hem zeker aan hebben om op DE stoel te zitten in klas!

Goed om weten, alleen de overlock kwam bij het ineen steken van pas. Heel leuk om maken, vooral ook door de supergoeie uitleg in het boek!

Oker en zo

Een hemdje, dat wou ik nu al zolang nog eens maken. Alleen kon ik maar niet het goeie stofje vinden. Het moest een beetje zomers zijn, een leuke maar niet al te opvallende print hebben, een beetje jongensachtig, maar ook niet te kinderachtig. Af en toe zie ik wel eens een stofje dat daaraan beantwoordt bij de webwinkeltjes. Alleen ben ik nog een beetje oubollig op dat gebied. Een stofje, daar wil ik voeling mee gehad hebben, de kleuren in het echt gezien. Dan denk ik, ik maak er eens een dagje Gent van. Alleen, dat laatste blijft bij goeie voornemens, maar spijtig genoeg, nooit eens voldoende tijd om er werk van te maken.
Ook in mijn favoriete winkel vond ik niets dat me werkelijk kon bekoren. Jammer dat ze er dit niet meer hebben, want ik zou er zo nog eentje gemaakt hebben. Komt het je bekend voor? Dat kan, want wie al eens een jongenshemdje maakte, liet zich misschien wel helpen door deze schitterende tutorial!
Toen trof ik per toeval heel wat van die winkeltjes met schitterende stofjes op het stoffenspektakel in Brugge. Ik koos er een stofje van Michael Miller. Bij thuiskomst was ik helemaal in mijn nopjes: de gekleurde jeans en de dikke tricot die ik kocht, past er perfect bij. Er zit dus nog een Jacob en een ritstrui (dat wordt een nieuwe uitdaging) aan te komen.


Het patroontje lag al enkele weken klaar. Het in elkaar steken lukte vlot, hoewel het folieke van Mamasha me enkel gelukt is aan de mouwen. Ik wou dat folieke dus ook aan de sluitrand, blijkbaar begrijp ik toch iets verkeerd in de uitleg want ik kom dan niet uit aan de kraag. Soit, zo is het ook wel goed!


Ik gebruikte dit patroon uit de Burda, al een geluk dat ik al bij het tekenen vond dat het nogal kort was. Ik voegde toch maar enkele cm toe en vind het eigenlijk nog steeds vrij nipt.





De zoon, die is in zijn nopjes. Hij gaat zijn feestweekend tegemoet. Wordt vervolgd!

Een monster

De zoon is naar een feestje van de boezemvriend. De boezemvriend die slechts 2 dagen ouder is. Dat wil zeggen dat we elk jaar afspreken wie wanneer het feestje geeft en dan nog een beetje hopen dat we niet al te veel in het vaarwater van de andere jarigen zitten want eind maart bleek een stressvolle periode voor de ooievaar die ons dorp moet voorzien ...
Er zou een bon gegeven worden. Deze plannen werden lichtjes aangepast, echte centjes, dat snappen kereltjes van 8 jaar ook wel al, dan zou ik mijn tijd liever spenderen aan een leuk zakje.  Mijn tijd werd onze tijd, samen met Leonie maakten we een variante op het nieuwjaarsprojectje waarvan je de uitleg hier kan terug vinden.


Hij kan er zijn nintendo in bewaren, of een andere schat.
Ideaal om restjes te verwerken! Mocht je het ook willen maken; deze afmetingen zijn goed voor een gewone nintendo (2 groene lapjes van 18,5 cm op 13,5 cm) en 1 geel lapje van 20 cm op 13,5 cm).



Charline leeft zich uit

We zagen al veel  schoon versies van Charlie, het tweede succespatroon van mamasha. Wat een geluk dat er iemand is die voor onze zonen zo een mooie spullen tekent. Het patroon is opnieuw voorzien van een zeer duidelijke uitleg.
Net zoals bij de Jacob blijven de meisjes niet achter. Deze dochter is alvast de eigenaar van een prachtig exemplaar!
Ik wil er zeker enkele voor onze zoon maken, maar de eerste Charlie werd er één voor onze jongste. Lucia staat eigenlijk het beste met rechte kleedjes, dus maakte ik van de Charlie een langere versie (waarbij ik  dit kleedje in gedachten had). En ik bleek niet de enige!






De dieprode tricot kocht ik in de herfst op het stoffenspektakel samen met de kobaltblauwe, mijn favoriete kleurencombinatie. De witte tricot met bolletjes is een oldtimer uit de kringloop.



Omdat het een zomers kleedje moest worden, gaat de voering maar tot de deelnaad. Op de rug maakte ik een stikking om de voering vast te zetten.



Het weer kan ons nogal misleiden hé, ons eerst een beetje opwarmen zodat we alleen maar naar meer snakken en ons dan een ferme natrap geven met een heuse sneeuwstorm. Deze foto's zijn dus al een weekje oud, mocht je denken dat wij hier in een microklimaat leven!




Ik vond mijn jurkje iets meehebben van een retro-tennisjurk. Maar onze dochter zag dat anders ... Het kan tegen een stootje, dat staat nu vast.


Pink leopard

Een beetje roze in een luipaardprintje? Nee, bedankt zou mijn eerste antwoord zijn. Ik zag enkele weken terug eens zo'n schreeuwlelijke broek die aan deze omschrijving zou beantwoord hebben.
Toch is het de omschrijving van een stofje dat ik enkele weken terug kocht. Met wat meer tijd ging ik 'stof' proeven in den Beer, dat wil zeggen, ik nam mijn tijd om overal te kijken, te voelen en veel ideeën op te doen. En nog eens een toertje doen en weer andere dingen zien! Ogen kom ik er soms te kort. En mijn hoofd draait dan op volle toeren. Een hele inspanning, maar wel zalig leuk!
Bij het derde toertje begon ik wel wat te voelen voor het stofje, een beetje stevig, een beetje elastisch en licht glanzend.



In de omschrijving van dit tuniekje stonden 4 drukknoopjes, het was me niet onmiddellijk duidelijk waar die dan wel moesten komen. Op de schouder, zo bleek na even goed doorlezen. En het blijkt ook nodig, want ik kon het niet laten om het eens zonder te proberen ... Waarom moeilijk maken, als het makkelijk kan ;)





De burdataal, dat is toch wat raars. Meerdere keren lezen bracht dan plots de opheldering. En als alles dan als een treintje loopt, bleek ik een stapje vergeten ...



Ik maakte voor Leonie maat 140. Toch een beetje ruim. Door de armsgaten kan ik het ook niet zomaar versmallen.