Bling bling

Ik zag het ooit eens verschijnen op één van jullie blogs. Het was nog voor ik iets van het pinnen afkende, maar ik bleef het wel onthouden: een mandje met 'bling bling'.
De 'bling bling' stof had ik al enige tijd in mijn stoffenvoorraad. Het id om eens een mooi mandje te maken, zinderde ook al een tijdje door het hoofd.  De noodzaak om 'iets' te voorzien voor de reserverolletjes toiletpapier (en dat mocht niet zo'n staaf zijn ...) was er al jaren. Toen ik dan ook nog eens een 'gordijn' in de restenbak van de soldeur vond waarbij ik direct viel voor de mooie structuur, was het project al bijna in kannen en kruiken ...
In diezelfde soldeur kocht ik een stuk versteviging, nam de noodzakelijke afmetingen en begon vol goede moed. Het 'keren' bleek uiteindelijk niet van een leien dakje te lopen en ik had toen al door dat ik de buitenmaten (= het gordijn) best iets groter had mogen nemen. Het laatste stukje naaide ik met de hand dicht. Het mandje wil nu niet helemaal in 'mooie' vorm blijven ... jammer.
Ik heb dus nog veel bij te leren op het gebied van mandjes maken ... Ik zal me ooit nog wel eens wagen.


Het mag voorlopig toch dienst doen in het toilet.


Eén voordeel: ik heb nog heel wat over van het gordijn. Zou ik me ook wagen zoals zij het aandurfde, om er een jurkje uit te maken?
De uitleg voor het mandje vind je hier.

Alaaf, alaaf, alaaf ...

Joepi, 't is carnaval ...
Vele jaren was onze verkleedkoffer het meest gegeerd van alles wat speelgoed bevat. De voorbije jaren heb ik me dan ook af en toe vol overgave gewaagd aan verkleedprojectjes (reken per chirokamp al een 3-tal verkleedtenues met de meest gekke thema's). Nu zit de koffer overvol; hoofddeksels en pruiken, sieraden, baarden, en met een beetje inspiratie een heel leger figuranten. Moeilijk om er orde in te houden (maar zo hoort een verkleedkoffer zeker te zijn?). Veel tijd nam ik niet om nog nieuwe spullen te maken.
Straks vertrekken we naar het carnaval (in een luidruchtige sporthal met verschrikkelijke akoestiek). Op deze manier:

Matteo gaat als piraat! Het patroon van het vestje en de broek vind je hier.  Ja, daar heb ik 2 jaar geleden mijn werk van gemaakt, omdat het dan ook zeker 3 keer 'dienst' zou doen; in het tweede leerjaar gaan onze kinderen op zeeklas (met in ieder geval een piratenpak in hun koffer!). De doodskop bracht ik met textielverf op.

Leonie, het hemelbeestje! Het hoedje komt van het bekende woonwarenhuis, de rest is heel simpel, op een zwarte t-shirt stikte ik enkele papieren rode bollen. Het rokje maakte Leonie enkele weken geleden zelf, toen ze als kerstvrouwtje naar het kerstfeestje van de chiro ging.

Lucia zou eerst als rock-ster gaan, maar eerlijk is eerlijk, het kleedje heeft zijn beste tijd gehad.


Toen werd er beslist dat ze in HET prinsessenkleed zou gaan, één van de weinig die de jaren heeft overleefd. Het was ooit een geboortecadeau ...

Sneeuwpret na nieuwjaar

'Wat een ellende,hé' en 'Goh,' t is toch koud', dat zijn zowat de standaardzinnetjes die je te horen krijgt in de winkels. Eerlijk? Ik vind het echt wel fijn als we mogen genieten van het prachtige zicht naar buiten, ondertussen genietend van een warm kopje en een sneetje zelfgebakken cake! Of als je je buren in hun skikleren tegenkomt met een felblauwe lucht en je bijna wil zeggen: 'Gruss gott'! Of als de kinderen met de slede naar school kunnen en elke dag opnieuw hun wanten moeten drogen op de verwarming. Ik vind het zelfs nog een beetje leuk, als ik er met de fiets door moet naar het werk (niet elke dag hoor, ik deel de wagen eerlijk met de MDH!). Vannacht kregen wij hier in het Westen zelfs nog een vers laagje sneeuw bij ... Alleen onze jongste moet zich al enkele dagen intomen om naar buiten te gaan wegens de griep.






Geef mij maar een winter met enkele weken sneeuw, die dan ook nog eens mooi blijft liggen ...

Enkele weken terug, toen er van sneeuw nog geen sprake was, deed ik aan bandwerk. Ik maakte 4 keer hetzelfde kussen, 2 voor elke oma. De stof bracht ik mee van het stoffenspektakel, het zou 'meubelstof' zijn.



Voor tante Greet maakte ik een clutch volgens deze bekende handleiding, vulden we het met enkele make-up producten en maakte Leonie er nog een passende sleutelhanger (niet op de foto) bij.




Restjes

Koken met restjes, dat vind je deze maand terug in de 'kook' van de Spar. Goed gezien, wat er na het feestmenu overblijft gooi je niet weg, maar verwerk je handig in een nieuw gerechtje. Toch had ik er mijn bedenkingen bij, wij hebben hier toch niet zomaar nog een heel blokje blauwe kaas over of een 'bijna' volledig pak gerookte zalm. Of zijn wij dan toch zo'n goeie eters?
Ik heb het meer voor 'naaien met restjes'! Nu de kids nog geen al te grote proporties aannemen, kan er soms nog wel iets gemaakt worden uit de restanten stof van spullen die ik voor mezelf maakte.



De stof van het broekje zag je al eerder hier en ik zag het wel zitten om er nog een smal broekje voor Leonie uit te maken. Onze dochter, die krijg ik niet zo gemakkelijk een broek aangepraat, maar deze bevalt haar wel. Het modelletje komt uit de knippie 1 van vorig jaar, een uitgesproken 'slim fit'. De ronde zakopeningen vind ik wel leuk. Alleen heb ik toch wel een kort geheugen, het stofje is dik en elastisch en eigenlijk niet zo aangenaam om mee te werken, maar dan wel weer ideaal voor de 'skinny' look! De achterzakje liet ik achterwege.



Het shirt is eigenlijk bedoeld voor onze jongste, vandaag geshowd door grote zus. 't Was even puzzelen om er alle onderdelen uit te krijgen, maar eens dat gelukt, was het zo klaar! Je weet wel: met de overlock!

 ps: De sneeuw werd door onze 3 kinderen met heel veel plezier onthaald!



Sewing with kids: The tutorial

2013 is nu echt van start gegaan, de nieuwjaarsbrieven werden voorgelezen, de cadeautjes (grotendeels) uitgedeeld. Tijd dus om te verklappen waar we enkele weken geleden met het vierde leerjaar zo vlijtig aan hebben gewerkt. De kinderen maakten een potloodpennenzak, in viervoud dan nog wel.



Voor de kenners, dit doet je waarschijnlijk wel een beetje aan dit denken ... alleen werd het zakje sterk vereenvoudigd door de juf . Kinderen hoeven niet te sukkelen met ritsen en kleine stukjes. En eigenlijk willen ze ook zoveel mogelijk zelf doen. Goed te doen met een hele klas (mits wat helpende handen ...), maar zeker ook eens gezellig thuis met zoon of dochter. Instant resultaat verzekerd!

Even uitleggen ...

Je hebt nodig:

  • 3 lapjes stof van 20 cm op 10 cm en 2 lapjes stof van 10 cm op 10 cm.  

Tip: Je krijgt het mooiste resultaat als je een steviger stofje gebruikt (bv. gordijnstof), maar je kan een dunner stofje natuurlijk ook verstevigen met vlieseline. 

  • 1 grotere knoop
Zo doen jullie het:

  • Strijk van een groot lapje één korte kant ongeveer 1 cm om en bestik op 'persvoetbreedte'.    De andere lapjes kan je eventueel locken of zigzaggen. Voor grote groepen kan een kartelschaar ook handig zijn.  De kleine lapjes heb ik nog maar aan één kant gelockt.    




  • Stik de lapjes zoals hiernaast aan elkaar (mag weer op persvoetbreedte) en strijk de naadjes open.

    Tip: In de klas mochten de kinderen strijken onder het toeziend oog van de juf, er werd wel een eenvoudig strijkijzer gebruikt en geen stoomstrijkijzer!




     
  •  Leg het kortste stuk op het langste stuk met de naadjes aan de buitenkant. Speld de naadjes bij 'geel' en 'wit' vast zodat de naadjes mooi plat blijven bij het stikken.

    Bij een grote groep en bandwerk mag je het hier gerust wat minder nauw nemen!

  • Sla het 'roze' stuk om zodat het boven het gestikte zoompje ligt. Hoe verder je het overslaat, hoe kleiner straks het klepje wordt. Steek opnieuw 2 speldjes.









 
  •  Nu wordt het leuk: Stik de vorm van je pennezak, start bij nummer 1 (persvoetbreedte), volg bij de vorm van de punt de potloodlijnen die ik al eerder tekende (dit vind ik het makkelijkst). Zet daarvoor in het midden van de witte stof en punt en verbind met de zijkant van het 'gele'. Keer terug tot bij nummer 2.
    In de klas konden de kinderen ook een kartonnen vorm gebruiken waarrond ze tekenden met potlood.
 
  •  Knip op ongeveer een cm van het stiksel de witte stof weg, aan de punt nog iets meer (let op dat je niet in het stiksel zit!). Ook aan de roze hoekjes mag je een klein stukje wegknippen (opnieuw niet in het stiksel!).
    Je zou deze punt ook kunnen locken, maar niet zo nodig omdat het schuin van draad is geknipt!

  •  Spannend, keer zowel de 'roze' klep als de pennenzak zelf binnenstebuiten en strijk opnieuw uit. We zijn er bijna!








  • In het klepje maak je een knoopsgat voldoende groot voor de knoop die je voorziet.
    Ook dit kunnen de kinderen dikwijls zelf, zeker als je machine een half-automatisch of automatisch knoopsgat kan maken.
    Naai de knoop op het zakje.
    Ook dit deden de kinderen zelf, ze leerden al in 'hoekjeswerk' een knoop aannaaien.
    tip: Om knopen met een steeltje aan te naaien kan je een tandenstokertje meenaaien en losmaken voor je het steeltje wil maken.

  • Nu ben je bijna klaar. Het puntje werd met een textielstift (of alcoholstift) getekend!










     

Zo zag de nieuwjaarsbrief eruit. De  kinderen legden zelf de potloden (in groepjes), ze maakten een hartje, een ster en een kerstboom! Hun mooiste handschrift mochten ze in de kast laten zitten!


Met de basiswerkwijze kan je natuurlijk nog veel meer doen, de 'punt' moet er natuurlijk niet aan, je kan de grootte van je lapjes aanpassen zodat je een fototasje, een handtasje (met een gehaakte of gevlochten riem?), ... krijgt; je kan de tasjes pimpen met flockfolie of buttons; je kan ... Maar dat laat ik aan jullie over!
Ik zie dit ook als een leuk extraatje om een 'bon' in te verpakken als je naar een feestje gaat ...
Benieuwd naar jullie resultaat, laat maar zien!!!


Bambi bij de indianen

Nog enkele dagen kerstsfeer en dan schuiven we alles weer op zolder en kijken we alweer uit naar volgend jaar. Dit jaar was een productieve vakantie. We genoten van het samen thuis zijn. We deden wat we graag deden, voor mij dus zeker naaien en af en toe wat lezen, de MDH maakte vele heerlijke gerechtjes en de kids ontdekten hun speelgoed opnieuw. 
Het indianenrokje was zo leuk om te maken, dus op een tweede zouden we niet lang wachten. Ik koos voor een blauw stofje uit de 'oude' collectie van den Beer. Dat oud mag je wel letterlijk nemen, want een wasbeurt kon het wel gebruiken. 


Het truitje is er eindelijk van gekomen. De uitleg vind je hier! Tricot met de overlock  = leuk en snel klaar! Een pasbeurt onderweg mag je toch zeker niet overslaan, bij ons vielen de armsgaten nogal smal uit. Het probleempje loste ik op door een driehoekje tussen de naad te steken. De bambi werd na 'lang' twijfelen door de dochter gekozen op het stoffenspektakel. De meneer vond het niet erg dat dat kind daar al zo lang stond, hij zou ze wel af en toe een snoepie geven ...