Sewing with kids

Naaien is COOL!
Dat naaien een steeds langer durende hype is bij de 'groten', dat weten wij hier allen wel! Maar ook kinderen vinden het heel leuk om eens met een echte naaimachine te werken.
De juffen van het 4de leerjaar bij ons in het dorp gaan de uitdaging aan. Deze week worden er door meer dan 60 leerlingen 'geschenkjes' in viervoud geproduceerd. Je weet wel, eentje voor de meter, de peter, de ouders en voor de goede inzet eentje om zelf te houden...
Wat het wordt, dat mag ik later nog verklappen ... Nu blijft het nog even geheim! Mondje toe!

Leonie is laaiend enthousiast over het project en haar mama mocht dus zeker niet ontbreken als helpende hand. Samen met nog enkele mama's en oma's bemanden wij deze middag de 'naaiklas'!
Er werden vele speldjes gestoken, draadjes geknipt, maar vooral ... 'gestikt met een echte naaimachine'! De ene met een zware voet, de andere volgens 'zone 30', de ene wat zwalpend, de andere kaarsrecht, sommigen konden er nog een praatje bij slaan,  de anderen uiterst geconcentreerd ... Onze opvolging is verzekerd!

We zijn bijlange nog niet klaar, maar er komen de volgende dagen nog meer helpende handen ...











Rode ruiten

Het vorige truitje was zo leuk om maken, dat ik het toen al wist: er komt er nog één!
Enkele uurtjes later, op het stoffenspektakel vond ik gebreide jersey die je blijkbaar aan 2 zijden kan gebruiken (Bedankt verkoper, om me er op te wijzen!). Ideaal voor dit project! De 'bordeaux' ruiten op rode achtergrond voor de trui zelf, en de spikkels voor de accenten.
Ik gebruikte opnieuw de uitleg van An. Alleen tekende ik de V van het patroon dat ik al had iets dieper, om een iets grotere 'kol' te hebben.
Een aanrader!





Maar van één iets spijt: de man vond het ook schoon stof ... er zat dus een zo vader, zo zoon projectje in ... maar niet genoeg stof!

Oef af

Af! De deadline werd meerdere keren verschoven ... maar gelukkig bleef het weer ons nog redelijk goed gezind. Onze oudste moest het nog steeds stellen met een 'tussenseizoensjas'. Ik zag hier al zoveel mooie jasjes passeren en het mijne geraakte maar niet af. Respect voor allen onder jullie die dat op hun eentje klaren, maar ik had toch af en toe de raad van meerdere adviseurs nodig. Bedankt naaijuf, collega, mama, ...
De stof werd al in augustus gekocht: toen al het laatste stuk van de rol bij den Beer. Volgens de dames goed gerief: merinowol ...
En genoeg voor een mantel voor mezelf en de dochter. Vol goede moed gekocht, maar nu zou ik dus nog aan een exemplaar voor mezelf moeten beginnen.
Ik had ook wat moeite om een model te vinden in een 134. Uiteindelijk koos ik voor dit en werd het model wat verkleind. Waarschijnlijk is hier toch iets misgelopen, want de dubbele sluiting bleek nogal 'krap' en werd dus vervangen door 3 knopen onder elkaar.
Ik koos als voering witte flanel met rode stipjes voor een warmer gevoel. Ik stikte ook een stukje voering op een fleece-sjaal van kruidvat.
Laat de winter nu maar komen!




Een 'must-have' voor meisjes van 9: warme DJ-oren ... onze dochter is er alvast weg van ... (En dat heeft ze niet van mij!)

Lievelingskleuren

Love at first sight toen ik dit hier zag! Je zou voor minder smelten ... En toen deze lieve dame ons ook nog eens in de watten legde door er een uitleg bij te plaatsen, kreeg het project een plaatsje in mijn 'hoofdprogramma'! Bedankt, An!
De zoon houdt het meest van blauw en van groen. Het groen lag hier al even te wachten (alweer een kringloopvondst; het was een lang stuk en rond gebreid zoals boordstof. Zou het ook als boordstof bedoeld geweest zijn?). In den Beer kocht ik er hoogblauwe boordstof bij. Niet alleen zijn favorieten, maar ook nog eens perfect passend bij dit broekje!
We zijn er heel tevreden mee! Ikzelf vooral omdat het ineensteken met de overlock echt een zaligheid is! Dit project smaakt naar meer!




En nu vertrek ik naar 'de drukke stoffenbijeenkomst' in Kortrijk. Mijn doel: mooie jongensstoffen, tricot, boordstof, ...

Zeemansbroek

Eerlijk? Ik hou het meest van rokjes en kleedjes!
Maar als je met moeite uit je bed bent geraakt op zo' n donkere, koude morgen, dan kiest mijn automatische piloot net iets te vaak een makkelijke (jeans)broek, warme trui, makkelijke schoenen, ...
Een broek, net iets feestelijker dan gewoonlijk, was het plan. Ik had in mijn leven al meerdere keren zo'n zeemansbroek met flap en toen ik dit model in Burda zag staan, was ik meteen verkocht.
Het mocht geen blauw of zwart zijn, want daar heb ik al meerdere stuks van. Het werd een soort camelkleur in een zware iets rekbare stof (van bij den Beer). 
Het bleek een nogal lastige stof om mee te werken en ik moest mijn broek aan meerdere kanten versmallen. Ook het model bleek anders in elkaar te zitten dan ik dacht, niet met die vertrouwde echte flap, nee gewoon een valse flap en een blinde rits in de zijnaad. Gelukkig kreeg ik toch een paspelbandje ertussen zodat de 'valse flap' beter uitkomt. Al bij al redelijk tevreden ... (maar zou de volgende keer toch een ander stofje kiezen!)



De volgende opdracht: wat draag je boven deze broek? Dan is een jurkje toch wel heel eenvoudig! Na vele winkels, was ik niet verder geraakt dan een bruin truitje, ...  Pfff
Met het laatste restje stof van dit project , maakt ik dan maar een tunnelsjaaltje. Snel, snel en eenvoudig! Hoewel, zo'n tunnelsjaal blijkt toch ruimtemeetkunde voor gevorderden! Iemand al eens geprobeerd? Tips kan je bij mij krijgen!


Nog een goeie tip: omdat deze broek geen broekband heeft en je dus geen riem kan dragen, loop je het gevaar dat de stof zal rekken tijdens het dragen en dus niet zal blijven zitten! De naaijuf gaf me de tip om de zelfkant van een lapje voering (een reepje van 1 à 2 cm volstaat) mee te stikken met het beleg van de broek!

Groen

Een 'groen' verjaardagsjurkje dat toch niet helemaal op de foto wil ...
Voor dit jurkje kocht ik enkel de rits als 'nieuw'. Het stofje (donkergroen) vond ik ooit eens in de kringloopwinkel.
Het modelletje komt uit de Burda van september en werd 2 maten vergroot (134). Ik tekende er zelf het kraagje bij. Eigenlijk wou ik er een zwart boordje aan zoals hier, maar ik vreesde die ronding wat, dus koos ik veiligheidshalve voor de vertrouwde paspelband.
De zoektocht naar een eenvoudig zwart riempje leverde niks op in de winkels, maar wel in mijn eigen kleerkast. Ik knipte een heel stuk af en maakte nieuwe gaten (met een gaatjestang). Alleen het rokje werd gevoerd.




Toch wat fris, zo met blote armen... daar komt dus nog een zwart t-shirt onder!
Ik zal ook nog enkele riemlusjes moeten bijmaken, want nu blijft het riempje niet helemaal op zijn plaats.

Hoge Venen

De voorbije 3 dagen trokken we er met ons vijven even tussenuit! We boekten een 'halloweenarrangement' (wat een woord!) in de jeugdherberg van Sankt Vith.
Vooral de wandeling vertrekkende op Signal de Botrange (gekozen uit een wandelgids 'Wandelen met kinderen in de Ardennen) zal ons nog lang bijblijven. Met een stralend zonnetje genoten we van het mooie veengebied, de leuke planken om op te wandelen, het verre zicht en zelfs een hert ... maar het werd plots wat avontuurlijker, over enkele kilometers waren de plankenweggetjes nog niet aangelegd (er waren hier en daar nog restanten van de vorige, die grotendeels in de Veenbrand van april 2011 vernietigd waren). En natuurlijk heel veel nattigheid. Droge voeten konden we wel vergeten, maar we wilden toch ook niet helemaal in de Venen zakken. Nu en dan heel spannend, dikwijls 'teamwork' om over de natste stukken te geraken, maar al bij al ook heel leuk! Ook de kinderen konden 'het avontuur' wel smaken. Na ongeveer 4 u bereikten we ons einddoel met natte voeten, modderige broeken (de jongste zelfs zonder broek, want ze was tot aan haar heupen in het Veen gezakt).






Wij kwamen vanuit de andere richting ...


Zonder broek en schoenen vond de jongste ook wel leuk, dan moet je niet meer stappen ...

Na het avondeten gingen we griezelen in de 'Schieferstollen' van Recht, voor de gelegenheid met figuranten.






Zo'n spannende verjaardag had onze oudste nog niet gehad!