Zo de dochter, zo ...

Nog maar eens uit dezelfde lap! Ja, een extra lange lap, ik had meer dan 5 m, maar wel op enkele breedte want het was er weer één van 'lang' geleden. De stippen in combinatie met blauw en rood, dan kan ik dat niet laten liggen, dus nam ik de rest van het stuk mee! Het is trouwens een fijne rib-fluweel.
Ondertussen kreeg ik daar al 2 identieke 'juni-2010-rokjes' uit, eentje voor mijn zus en eentje voor mezelf volgens het vertrouwde recept (met paspel!).
Iets meer werk hadden we aan dit jurkje voor Leonie. Een mini-versie uit de knippie en het was voor één keer niet veel te groot, ja zelfs een beetje kort. Maar met een legging eronder moet dat nog net lukken. De gesp, die vond ik in de soldeur, de gaatjes in de riem liet ik in het plaatselijke naaiwinkeltje maken en de knoopjes haalde ik uit de knopendoos van mijn moeder.




Toch nog even op zoek naar een rode legging voor onze dochter, het liefst niet meer met katoen ... maar wel dikke nylon. Iemand een tip?

Zo de moeder, zo de ... (part II)

Ik zei het al eerder,  hier wordt een lap stof dikwijls voor 2 (of meer) projectjes gebruikt. Ik vind het boeiend om met één lap stof een verschillend resultaat te bereiken. En ja, voor een kinderprojectje heb je dikwijls nog 'net' genoeg.
Toen ik dit stofje vond in de Kringloop had ik er eigenlijk niks mee. Toch nam ik het mee, misschien kwam het nog ... En dan komt het leuke, ideeën laten groeien in je hoofd! Ken je dat?
Voor de zoon maakte ik de smalle broek die ik al eens eerder maakte, alleen zorgt dit stofje voor een heel ander effect.
En voor mezelf vond ik inspiratie bij Burda. Een heel eenvoudig kort rokje met iets hogere taille.





Cosy

Winter in aantocht. En als het dan toch moet komen, dan hebben de meisjes voor de koudste dagen alvast een tuniekje om zich in alle zachtheid en warmte te hullen. Dit stofje moet wel het zachtste stofje zijn dat ooit door mijn handen ging. Het voelt wat aan als heel zachte fleece, maar het is toch gebreid.
De man kreeg ook een missie: 'Breng wat donkergrijze boordstof mee van de soldeur.' En zo is hij weer een naaibegrip rijker.
Het grootste werk aan dit projectje was de voorbereiding; alle delen snijden, de maximale maat toch nog een maatje groter maken en de tweede naald in de overlock (alweer een werkje voor de man, volgende keer probeer ik het zelf, denk ik ...).
Het werken met de overlock voor rekbare stoffen, dat leerde ik hier. Waarvoor dank, mamasha, zo goed ben jij! En ja, naaien met de overlock is kinderspel. De stof gleed er zo zoetjes door en voor ik het wist was het dubbele projectje klaar.
Het modelletje haalde ik uit de burda 12/2011. Ik vind de halsuitsnijding wel een beetje ver!



 

De man dacht hier wel even: 'Mooi, zo'n slaapkleedje!' Ok, het zou ook kunnen, niet? Maar beeld je (maar heel) even zo'n extra koude dag in, dan moet het toch gezellig zijn om in je 'slaapkleed' de dag door te brengen!

Is het al winter?

Nee, wat een geluk om vandaag lekker van de zon te genieten in eigen tuin!
Deze 'gehakkelde aurelia' kwam vandaag nog even een bezoekje brengen. Een beetje een ongelukkige naam voor zo'n mooi exemplaar hé!


Nog bijlange geen winter, neen, en wat hoop ik op een even lange nazomer als vorig jaar ... Maar als het dan toch kouder moet worden, dan moeten we onze garderobe daar op aanpassen.
Dit jurkje maakte ik al eens eerder als zomerjurkje. Het werd een succes, dus begonnen we er nog eens aan met een lichte 'ribfluweel'. Vorige herfst gekocht op het stoffenspektakel, nu pas gerealiseerd (dat gebeurt hier wel meer). En we gingen ook voor 2 maten groter, een 134.






Eigenlijk kon ik vorige winter toch niet van dit lapje stof blijven en maakte ik er op een druilerige zondagmiddag eens een kussen van volgens deze methode. Aanvankelijk tevreden, maar na enkele weken werd ik iedere nacht wakker met 'rode oortjes'! Ik begreep er eerst niks van, maar na een tijdje werd het me duidelijk ... het uurtje préslapen in de zetel op dit kussen was de boosdoener. Geen ribfluweel meer voor zetelkussens, dat heb ik eruit geleerd!

Zo de moeder, zo de ...

Work in progress hier, alleen is er nog niets af.
Met dit mooie weer kunnen we gelukkig nog volop genieten van onze zomerkleren. En als ik dan nog eens een oog werp op mijn voorbije projecten, dan zie ik dat ik wij hier verschillende combinaties moeder-dochter en moeder-zoon liggen hebben. Hoe dat komt? Dikwijls omdat er dan toch nog een redelijk stuk stof overblijft waar nog net iets voor de kids uit past of gewoon omdat ik het leuk vind of ... De kinderen vinden dat ook wel leuk. Niet dat we dat dan dikwijls tegelijk dragen.

Bij dit bekende kniprokje had ik op de zijkant net genoeg over om er nog een hemdje voor Matteo uit te maken. En ik was niet de enige die in dit stofje van den Beer een jongenshemdje zag!



Ook hier hetzelfde scenario. Hetzelfde rokje als het vorige, maar met zakjes en een miniversie voor de dochter.



En zo gingen de meisjes vandaag naar school.



In afwachting van wat winterse spullen ...